Lekker: Brasserie Dolphyn goed uit de startblokken in Middelburg
Wie de afgelopen maanden regelmatig over de Markt liep, heeft het waarschijnlijk zelf al gezien: bij Brasserie Dolphyn zit het terras vaak goed vol. De zaak van André en Tamara opende in juni en lijkt zijn draai opvallend snel te hebben gevonden. Ook de geluiden die we tot nu toe horen over de zaak zijn heel positief. Eigenlijk alle gasten die we spraken waren enthousiast over het eten en de kaart, over de bediening en over de sfeer.
Aanschuiven bij Tamara
Tijd dus om, nu de scholen weer zijn begonnen en de grootste zomerdrukte langzaam wat afneemt, met Tamara terug te blikken op die eerste maanden. André was er deze keer niet bij. Hij stond vandaag in de keuken van hun zaak in Domburg. Zijn tijd verdeelt hij ongeveer fiftyfifty over Domburg en Middelburg. In Middelburg staat ondertussen een eigen keukenteam, terwijl Tamara vooral aan de voorkant van de zaak te vinden is.
Mensen komen terug
Hoe kijkt ze zelf terug op die eerste zomer? Goed, zonder twijfel. “We hebben een heel goed seizoen gedraaid”, zegt Tamara. Maar wat ze misschien nog wel leuker vindt: mensen komen terug. En dan niet alleen toeristen, maar juist ook veel Middelburgers en andere mensen uit de omgeving. Dat is voor haar een belangrijke graadmeter. Een zaak kan in de eerste weken natuurlijk profiteren van nieuwsgierigheid, mooi weer en een drukke zomerstad, maar als gasten vervolgens opnieuw binnenstappen, weet je dat er meer aan de hand is.
Helemaal vlekkeloos gaat een opening natuurlijk nooit. De levering van de grote parasols liet bijvoorbeeld op zich wachten en in het pand kwamen André en Tamara nog een lekkage tegen. Kleine opstartkwesties, kortom. “Er kan en zal ook weleens iets misgaan”, zegt Tamara. “We zijn natuurlijk een bedrijf dat net is opgestart.” Veel van die eerste kinderziektes zijn inmiddels alweer achter de rug.
Van vroeg tot laat
Voor Tamara zelf waren vooral de eerste weken behoorlijk intensief. Ze was van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat in de zaak en wilde overal bovenop zitten. Inmiddels hoeft dat niet meer. “Ik ben niet meer zo bezig als die eerste weken. Toen was ik hier van ’s ochtends vroeg tot ’s nachts en de volgende dag ging ik weer.” Het vaste team staat er nu, is ingewerkt en kan steeds meer zelf. Tamara merkt dat er daardoor ook weer wat ruimte in haar hoofd ontstaat. “Ik heb ze opgeleid en ik ben heel trots op wat er staat.”
Er wordt nog wel gezocht naar versterking. Een kok is welkom en ook een extra bedrijfsleider staat op het wensenlijstje. Niet omdat het team niet draait, juist omdat Tamara zelf op termijn iets meer ruimte wil krijgen om haar tijd te verdelen tussen de zaak en thuis.
Middelburg is anders dan Domburg
De eerste maanden maakten ook duidelijk dat Middelburg echt een andere horecadynamiek heeft dan Domburg. Het ritme van de stad kan per uur veranderen. Soms lijkt het rustig en zit kort daarna het terras ineens vol voor de lunch. Bij wat minder weer verschuift een deel van de drukte naar binnen. Ook ’s avonds is er verschil. Waar het in Domburg na het diner op een gegeven moment afloopt, komt er in Middelburg weer een nieuwe groep mensen binnen voor een drankje of een klein gerecht.
Dat past precies bij het concept van Dolphyn. Geen zaak die tot diep in de nacht wil doorgaan, maar een brasserie waar je uitgebreid kunt eten en daarna ook nog rustig kunt blijven zitten voor een drankje. Aan dat concept willen André en Tamara voorlopig niet sleutelen.
En boven dan?
Wie het pand een beetje kent, weet dat er boven de brasserie nog flink wat ruimte zit. Ook daar wordt over nagedacht. Op dit moment zijn de verdiepingen vooral in gebruik als kantoor, personeelsruimte en opslag. Wat er uiteindelijk mee gaat gebeuren, ligt nog helemaal open. Eén ding weet Tamara wel: als ze boven iets gaan doen, wordt het iets anders dan simpelweg meer van hetzelfde. Eerst moet daar opnieuw serieus voor worden verbouwd. Na de verbouwing en opening van de zaak beneden is het daarom niet vreemd dat ze daar nu nog even rustig over nadenken.
Aanhaken bij de stad
Ondertussen hebben André en Tamara zich ook aangesloten bij de Vereniging Ondernemers Middelburg. Eigenlijk wilden ze dat al meteen rond de opening regelen. Tamara nam er zelf contact over op, maar in de hectiek van de eerste weken kwam een kennismaking er toen nog niet van. Voor haar is het lidmaatschap vanzelfsprekend. “Als je zo’n plek op de Markt hebt, dan moet je daaraan meedoen.”
Daarmee bedoelt ze niet dat Dolphyn ineens bij ieder evenement zijn hele concept omgooit. Geen bands in de zaak of voetbalfeesten omdat dat toevallig ergens bij hoort. Maar wel betrokken zijn, weten wat er speelt en waar het past aansluiten bij evenementen en initiatieven in de stad.
De eerste winter
De komende maanden worden minstens zo interessant als de eerste zomer. Hoe een volledig herfst- en winterseizoen in Middelburg uitpakt, dat weten André en Tamara immers nog niet. Ook rond Middelburg Winterstad zijn voor hen nog niet alle randvoorwaarden duidelijk. Voor een horecazaak aan de Markt kan zo’n winterperiode natuurlijk veel betekenen, maar hoe het precies gaat lopen zal de komende tijd moeten blijken.
Tamara maakt zich daar vooralsnog niet heel druk over. Als er buiten in de winter van alles gebeurt is dat mooi. En als het anders loopt, is er binnen nog altijd een flinke en gezellige zaak. “Als dit een beetje doordraait, is het voor ons ook prima.”
En dat lijkt na die eerste maanden eigenlijk een aardige samenvatting. De grote openingshectiek is voorbij, het team staat er, gasten keren terug en André en Tamara kunnen langzaam weer verder kijken dan alleen de dag van morgen. Brasserie Dolphyn is in ieder geval goed uit de startblokken gekomen. Nu de eerste zomer er bijna op zit, begint eigenlijk pas het interessante deel: kijken hoe de zaak zich als vaste waarde op de Markt gaat ontwikkelen.
Geen zoekresultaten voor "{term}"
