In het stuk over Tuincentrum Verstraten & Walhout, van 17 februari, deden we een oproep voor oude foto’s van het bedrijf aan de Veerseweg, of van de directe omgeving. In de bekende beeldbanken zijn er namelijk niet zo gek veel te vinden.
En kijk toch eens: twee weken later kregen we twee mailtjes van dochter Ria Verstraten. In de eerste deelde ze een enkele foto van haar vader, plus een artikel uit de Scheldebode van 1985, over zijn pensioen. In de tweede mail liet ze weten dat haar broer toch nog een paar negatieven had gevonden en de moeite had genomen om die te digitaliseren. Dat waarderen we zeer, bedankt!
De oproep voor foto’s van de omgeving blijft evengoed staan. We zijn ook niet de enigen die op zoek zijn. We kregen deze maand ook een mail van iemand van VvE ’t Veersch Palet, die werkt aan een serie artikelen over de geschiedenis van de Veersche Poort. Ook hij is op zoek naar oude beelden. We hadden wel een paar dingen van de Nassaulaan voor hem, maar veel meer ook niet.
De tekst van het artikel in de Scheldebode van 25 juli 1985:
MIDDELBURG — Na veertig jaar gaat de heer Verstraten van het tuincentrum Verstraten en Walhout in Middelburg afscheidnemen in verband met het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. Een afscheid met een beetje weemoed van de zaak die hij zelf heeft opgebouwd, maar ook met vreugde, omdat er nu tijd vrij komt voor de andere hobby’s, zoals het maken van lange reizen.
„Ik werkte aanvankelijk bij een kwekerij aan de Karelsgang, maar toen deze aan het eind van de oorlog onder water kwam te staan, stond ik op straat”, vertelt hij. „Het was toen geen moeilijke keuze voor mij om voor mezelf te gaan beginnen. Met de handwagen ging ik rond om overal tuinen aan te leggen. Er was op dat gebied natuurlijk ontzettend veel werk na de drooglegging”.
De aanleg en het onderhoud van tuinen is altijd de belangrijkste peiler van het bedrijf geweest. Pas twaalf jaar geleden kwam het tuincentrum erbij, aanvankelijk aan de Geersesweg nu aan de Veerseweg in Middelburg. Vooral de laatste tijd is ook de verkoop van tuinmeubelen een belangrijke plaats in gaan nemen.
Verstraten: „Het onderhoud van de tuinen is wat teruggelopen. De mensen zijn dat veelal zelf gaan doen. Toch zijn er nog wel klanten waar we al die veertig jaar al komen. Het gaat niet alleen om particulieren, maar ook om instellingen en bedrijven”.
Het aanleggen van een tuin is altijd weer een uitdaging. Met de klant worden de wensen doorgesproken en gaat de tuinarchitect aan het werk. Het is natuurlijk na de aanleg nog wat kaal, omdat alles nog moet groeien, vooral vroeger toen de planten nog alleen in het voorjaar of najaar geplant konden worden en je maanden moest wachten tot alles uitliep. Eigenlijk verkoop je iets wat nog moet komen”.
Hoewel hij het werk altijd met plezier gedaan heeft, geeft de heer Verstraten wel toe, dat het altijd zwaar werk geweest is. Vroeger vooral het spitten, wat nu veelal met de frees wordt gedaan, maar ook het leggen van grindtegels en dergelijke betekent heel wat sjouwen.
„Er zijn in de loop van die veertig jaar heel wat planten bijgekomen, die vroeger hier niet bekend waren. Ik heb steeds bij moeten leren om al die ontwikkelingen bij te houden. Vooral onder invloed van de tuinverenigingen is de vraag naar nieuwe planten erg toegenomen. Ook worden nu veel planten en struiken hier in de tuinen gezet, die eigenlijk in subtropische gebieden thuis horen. Over het algemeen gaat dit wel goed, mits ze goed verzorgd worden, maar de strenge winter van het afgelopen jaar heeft zijn tol geëist”.