Wij zijn De Stad verbindt eeuwen
We schreven het al vaker: de verhalen en foto’s die we verzamelen willen we ook graag bewaren. De website wzds.z2d.nl is wat dat betreft al een aardig archief geworden, dat bijna 8000 Middelburgse berichten bevat, en een tienvoud aan afbeeldingen.
Schapenvacht
Dat gegeven zorgt er ook voor dat mensen die naar bepaalde mensen, winkels of verhalen zoeken via zoekmachines op onze website belanden. We worden daarbij regelmatig verward met de bedrijven waarover we ooit schreven. Zo kregen we recent een mail van iemand die een schapenvacht bij ons wilde bestellen. We snapten er niks van, totdat we ons realiseerden dat we nog niet zo lang geleden een foto deelden van de voormalige slager Brouwer, die nog steeds vachten verkoopt. Dié moesten ze hebben. We verwezen dus door. Opgelost.
Ad en Leo Kuijl
Deze week ook een mooie. In een hele korte mail meldde de ons onbekende Ad Kuijl zich, uit Sleeuwijk. “Ik ben misschien wel familie van Leo Kuijl”. Het verhaal van Leo deelden we hier vorige zomer. We stuurden het mailtje door naar Leo Kuijl. De naam kende hij nog niet uit de familiestamboom, maar hij beloofde te zullen reageren. Een dag later deed hij verslag. Het is te mooi om niét te delen. Leo schrijft:
Wij zijn de Stad verbindt eeuwen.
Op maandag 19 januari 2025 werd weer eens aangetoond hoe internet mensen kan verbinden.
Ik kreeg die morgen van de redactie een chat met daarin de tekst van een e-mail die ze hadden ontvangen van ene Ad Kuijl uit Sleeuwijk. Het vermoeden bestond dat deze heer was gestuit op een bericht van de website met mijn naam daarin. Later bleek dat Ad hierop was geattendeerd door een kennis.
Ad schreef het volgende: “Woonachtig in Sleeuwijk, geboren in Sliedrecht. Misschien wel familie van Leo Kuijl. Zou leuk zijn”
Omdat ik net als Ad ook in Sliedrecht ben geboren en er maar weinig Kuijlen zijn, leek mij de kans groot dat er een match was, dus stuurde ik nog dezelfde morgen een e-mail met familiegegevens.
Al snel daarop volgde een antwoord met de openingszin “jawel hoor we zijn wel degelijk familie en ik denk dat we dezelfde overgrootvader hebben”. Uit een meegestuurde familiefoto bleek dit inderdaad het geval te zijn. Op deze foto staat onze gemeenschappelijke overgrootvader Arie Kuijl (1872-1964) die ik direct herkende.
Broers, neven en achterneven
Het blijkt nu dat mijn opa, naar wie ik ben vernoemd met mijn geboortenamen Leendert Pieter, en de opa van Ad, genaamd Aart Kuijl, broers van elkaar waren. Onze overleden vaders, beiden Arie Kuijl geheten blijken twee volle neven van elkaar te zijn en Ad en ik dus verre achterneven!
Een stamboom heeft, net als een echte boom, vele vertakkingen. In de rechte stam van de Kuijlen was ik Ad nog niet tegengekomen. Dat we elkaar via deze weg nu hebben gevonden, is bijzonder.
Nog lang niet uitgepraat
Ad , die inmiddels 81 jaar is en ikzelf 77 jaar, hebben elkaar nog dezelfde middag uitgebreid via de telefoon gesproken en zijn nog lang niet uitgepraat.
Dank aan de redactie die deze bijzondere ontmoeting mogelijk maakte.
Bijgevoegd de familiefoto die Ad stuurde met links vooraan onze overgrootvader Arie Kuijl. Rechts vooraan zit Aart Kuijl de broer van mijn opa (opa van Ad).
De andere foto is uit 1952 waarop vier geslachten. Zittend vlnr mijn vader Arie Kuijl, mijn overgrootvader (en die van Ad) Arie Kuijl. Mijn opa Leendert Pieter (Leen) Kuijl (de oom van Ad) Op de voorgrond ikzelf als 4-jarige.
We zijn nog lang niet uitgepraat.
Geen zoekresultaten voor "{term}"
