Wij zijn De Stad Middelburg

Over de geschiedenis van het Meiveld en de Kinderboerderij in Middelburg

• 09 mei 2026
• 7 minuten

In december kregen we al een paar mooie glimpen uit de geschiedenis van Kinderboerderij de Klepperhoeve in Middelburg, dankzij een serie foto’s uit de collectie van Bert Helm. Bij het werken aan de agenda (Schaapscheerfeest op 23 mei!) zagen we dat het team van de kinderboerderij van plan is het 50-jarig jubileum van de boerderij een paar keer te vieren dit jaar. Men is ook op zoek naar oude foto’s.

Mozaïek

In de beeldbanken zitten niet zo gek veel rechtenvrije foto’s van de geschiedenis van de Klepperhoeve en het Meiveld. Daarom kijken we met belangstelling mee. We plukten zelf alvast wat screenshots uit Middelburgs Mozaïek 1975-1976, uit de collectie van het Zeeuws Archief. De bewegende beelden zie je helemaal aan het einde van de video hierboven. We verzamelden ook wat krantenknipsels uit ZB Krantenbank Zeeland, over het ontstaan van het park en de kinderboerderij. En passant leerden we dat er in 1965 al over het park werd gepraat. Een proces van 11 jaar dus. Brrrr!

Plan Zuid en Meiveld in Middelburg

Toen Middelburg-Zuid begin jaren zestig vorm begon te krijgen, werd al snel duidelijk dat de nieuwe wijk meer nodig had dan straten, flats en een winkelcentrum. In de plannen voor de ‘satellietstad’ aan de overkant van het Kanaal door Walcheren was ruimte gereserveerd voor groen en recreatie. In 1963 werd nog groots gesproken over Middelburg-Zuid als toekomstige stad van ruim 10.000 inwoners, met 1500 woningen in de eerste fase. Het park werd toen al omschreven als een soort wijkhart: een groene long tussen Magistraatwijk en Dauwendaele.

De naam Meiveld duikt volgens de knipsels in 1965 al op. In die tijd was het terrein nog vooral een plan op papier: ongeveer twaalf hectare groot, bedoeld als recreatiegebied voor de zuidelijke wijken. Het moest geen strak kijkpark worden, maar een gebruikspark. Een plek voor kinderen, jongeren, gezinnen, pony’s, speelweides, een vijver, trapveldjes, wandelpaden en later ook een kinderboerderij. In een artikel werd het zelfs omschreven als een “oase van rust in deze jachtige wereld”. Dat klinkt inmiddels heerlijk jaren zeventig, maar de ambitie was duidelijk: Zuid moest leefbaar worden.

1968: wijkvereniging Zuid droomt van dieren

In 1968 kwam de kinderboerderij al nadrukkelijk in beeld. Wijkvereniging Middelburg-Zuid, toen nog maar drie jaar oud maar al goed voor bijna 600 leden, wilde “wat dierlijke bedrijvigheid” brengen naar de nieuwe stadswijk. Er was al een begin: een koppeltje eenden en ganzen, verzorgd door gemeentewerkman Abrahamse. De wens was om dat uit te breiden met hokken, een volière, konijnen, hoenders en andere dieren.

Omdat de gemeente op dat moment geen financiële steun toezegde, werd er creatief gedacht. Bewoners konden per straat een dier adopteren. Zo moest de kinderboerderij niet alleen een voorziening worden, maar ook echt iets van de wijk zelf. Dat idee, samen doen, samen onderhouden, samen gebruiken, loopt als een rode draad door alle latere knipsels.

1972-1973: het Meiveld wordt concreet

Rond 1972 en 1973 kwam er echt vaart in het plan. Een speciale werkgroep werkte een ontwerp uit, waarbij ook de bewoners van Zuid betrokken werden. De gemeente wilde het niet van bovenaf opleggen. Het motto was ongeveer: het Meiveld is mijn veld. Kinderen en ouders mochten meedenken over de inrichting.

De plannen waren behoorlijk ambitieus. Er werd gesproken over een kinderboerderij met pony- en paardrijden, een speelweide, een dagkampeerterrein, trapveldjes, een zonneweide, schooltuintjes, een vijver, wandelpaden, een rolschaatsbaan, een speelvijver, een zandbak en zelfs een “Jongensland”, waar kinderen hutten konden bouwen en met oude auto’s konden spelen. Dat laatste zou nu vermoedelijk drie vergaderingen, zes risicoanalyses en een raadsinformatiebrief opleveren, maar toen klonk het vooral als: laat die kinderen lekker ravotten.

In november 1973 meldde de krant dat de aanleg van het park was begonnen. De eerste fase omvatte ongeveer tien tot twaalf hectare. De kosten werden geraamd op bijna zeven ton. De bedoeling was dat het Meiveld in het voorjaar van 1975 klaar zou zijn voor het publiek. Maar zoals dat gaat met grote plannen: geld, menskracht, weer en uitvoering gooiden nog wat zand in de raderen.

1974-1975: park in wording, kinderboerderij in wording

In 1974 kreeg het Meiveld zichtbaar vorm. De grote heuvel bij de Johan van Reigersbergstraat was al aangelegd, de contouren van vijver, paden en beplanting werden duidelijk. De kranten schreven over het terrein als een park “in wording”. Ook de kinderboerderij was toen al een belangrijk onderdeel van het verhaal.

In januari 1975 werd geschreven dat het Meiveld uit twee gedeelten zou bestaan: een sport- en speelgebied aan de zuidkant van de Schroeweg, en een recreatief deel met onder meer kinderboerderij, speeltuin, spartelvijver en groenstroken. Het park kreeg ook een naam in de volksmond voordat het helemaal af was. Kinderen speelden er al, bewoners keken nieuwsgierig toe, en de wijk zag langzaam iets ontstaan dat meer was dan een gemeentelijk plantsoen.

De kinderboerderij begon ondertussen als particulier initiatief van vrijwilligers. Er werd gewerkt met een leegstaande boerderij aan de Schroeweg en een startsubsidie van 50.000 gulden. De gemeente verstrekte later ook een jaarlijkse subsidie. Maar het bleef sappelen. In 1976 schreef de krant dat de kinderboerderij door gebrek aan geld en mankracht in een impasse zat. De beheerder, mevrouw G. van Pamelen, woonde bij de boerderij en deed het werk zonder vergoeding. De belangstelling was groot: in de zomermaanden kwamen er dagelijks soms rond de honderd kinderen, maar de organisatie kon het amper dragen.

1976: officiële opening door burgemeester Wolters

De officiële opening kwam uiteindelijk op zaterdag 22 mei 1976. Burgemeester drs. P.A. Wolters opende eerst het Meiveld bij de sledeheuvel en daarna de kinderboerderij. Dat gebeurde feestelijk, met muziekkorpsen, majorettes, kinderen, ballonnen en demonstraties van oude ambachten. De burgemeester liet honderden ballonnen los; de kinderboerderij werd geopend met het onthullen van een grote bel bij de ingang.

De opening was ook symbolisch. Het Meiveld was niet zomaar een parkje dat de gemeente had aangelegd. Het was het resultaat van jaren plannen maken, bewonersoverleg, wijkverenigingswerk, gemeentelijke besluitvorming en vrijwilligers die zich vastbeten in het idee dat Zuid een eigen groene ontmoetingsplek moest krijgen. In de toespraken werd ook benadrukt dat Magistraatwijk en Dauwendaele via het Meiveld beter met elkaar verbonden werden. Het park was letterlijk en figuurlijk een schakel tussen de wijken.

Kort samengevat

Het Meiveld werd al in de jaren zestig bedacht als groen hart van Plan Zuid. De naam was er in 1965 al, de eerste kinderboerderijplannen leefden in 1968 bij wijkvereniging Middelburg-Zuid, de concrete aanleg begon in 1973, en rond 1974-1975 werd het park steeds zichtbaarder. De officiële opening van park én kinderboerderij volgde pas op 22 mei 1976. Daarmee duurde het ontstaan van het Meiveld ruim tien jaar: van stedenbouwkundig idee tot geliefde speel- en ontmoetingsplek.

Of, in gewoon Middelburgs-historisch: eerst kwam Plan Zuid, toen kwamen de huizen, toen de wens om er ook echt een wijk van te maken. En daarvoor had je dus een Meiveld nodig. Met gras, beesten, kinderen, vrijwilligers en af en toe een burgemeester met een zak ballonnen.

Bronnen

1e foto: Het Meiveld voor de opening, in 1972, door Jacqueline Midavaine
Knipsels: ZB Krantenbank Zeeland
Screenshots: Middelburgs Mozaïek, Zeeuws Archief

Tags

• Geschiedenis Meiveld
• Geschiedenis Middelburg
• Jubilea
• Kinderboerderij De Klepperhoeve
• Kinderboerderij Middelburg
• Meiveld
• Meiveld Middelburg
• Middelburg-Zuid
• Oude foto's Middelburg
• Plan Zuid Middelburg

Deel dit verhaal