Over de geschiedenis van Fongers in Middelburg: het verhaal van Richard Meulenbroek
In oktober 2025 en maart 2026 schreven we over het onderzoek van Irene Keim, naar de geschiedenis van de winkel van Fongers in Middelburg. Naar aanleiding van dat onderzoek kreeg Irene ook een reactie van Richard Meulenbroek (geboren in 1956). Zijn verhaal delen we hier natuurlijk ook graag, als mooie aanvulling, of nieuwe hoofdstuk. Richard schrijft:
Ik heb met veel plezier en belangstelling het artikel van Irene Keim gelezen over de winkel van fietsenfabrikant Fongers die ooit in Middelbrug was gevestigd.
De familie Meulenbroek
Onder het kopje ‘Over het jaar 1952’ staat geschreven dat J. Meulenbroek in oktober 1952 de winkel heeft overgenomen. Anders dan advertenties tot mei 1968, schrijft Irene, zijn latere berichten over of van deze fietsenwinkel niet meer gevonden.
Voordat ik hier wat over schrijf zal ik mijzelf eerst even voorstellen. Mijn naam is Richard Meulenbroek. Ik ben één van de vijf kinderen van Jan Meulenbroek, getrouwd met Maria Meulenbroek-Damen, die in 1952 de winkel overnam en daar op nummer 107, boven de winkel en de werkplaats, met zijn gezin is gaan wonen.
Mijn ouders, met mijn oudste zus, zijn in 1952 vanuit Goirle naar Middelburg verhuisd. Mijn vader had in Goirle ook een fietsenwinkel, maar toen het filiaal in Middelburg beschikbaar kwam om over te nemen, is hij verhuisd naar Middelburg. In Middelburg zijn mijn tweede zus, mijn twee broers en ikzelf geboren. Ik was de een na jongste van de vijf.
Aan de winkel in de Lange Delft, doorlopend naar de werkplaats in Koorkerkstraat, heb ik goede herinneringen. Wij speelden vaak in en rond de werkplaats en op het plaatsje daarachter. Ook probeerden wij wel eens te helpen in de winkel, zoals bijgevoegde foto laat zien.
Slootmans
Ik denk dat wij een vrij traditioneel gezin vormden. Mijn vader was zes dagen in de week in de winkel en/of werkplaats en mijn moeder zorgde voor het huishouden. Mijn vader had wel – wat ze toen noemden – een knecht die in de werkplaats werkte. Ik weet niet of het dezelfde knecht was waar Irene over schrijft, maar hij heette Slootmans. Zijn voornaam heb ik nooit geweten. Ik weet niet of het komt doordat mijn ouders Brabanders waren, maar wij noemden hem oom Slootmans, of eigenlijk ome Slootmans.
Huis van bewaring
Wij hebben tot de eind jaren zestig in de Lange Delft gewoond. Nadat mijn moeder overleed is mijn vader gestopt met de winkel en is hij gaan werken in het huis van Bewaring in Middelburg. Mijn vader is hertrouwd waarna wij zijn verhuisd naar de Olivier Corbaultstraat in Middelburg-Zuid. Toen het Huis van bewaring in Middelburg werd gesloten is hij overgeplaatst naar Breda.
Te koop
Mijn vader heeft het pand Lange Delft 107/109 lange tijd gehuurd en pas vrij laat gekocht. In 1971 heeft hij het pand te koop gezet. Ik denk dat hij het eerst een paar jaar heeft verhuurd waarna hij het heeft verkocht. Voorzover ik me kan herinneren is daar toen een lunchroom/patisserie in gekomen. Naschrift: Van 1971-1980 was in pand Lange Delft 107 lunchroom/ patissier Bronswijk gevestigd.
Ik woon met mijn vrouw in Prinsenbeek maar wij komen met grote regelmaat in Middelburg. Elke keer als we door de Lange Delft lopen en aankomen bij nummer 107/109 kijk ik toch weer even naar boven.
Geen zoekresultaten voor "{term}"
