Op zoek naar echte verhalen met burgemeester van Mastrigt
We dachten het eerder al, maar weten het nu bijna zeker: onze burgemeester, Yvonne van Mastrigt, is geïnteresseerd in ‘echte verhalen’. Vandaag is ze volop in het nieuws, over de excuses die ze namens Middelburg maakte voor de kille ontvangst Joodse inwoners na WO II. Bij de NOS (i.s.m. Omroep Zeeland) en bij de PZC, bijvoorbeeld. “We waren de echte verhalen vergeten”, stelt ze onder meer.
Mag het ietsje rauwer?
Vorige week wandelden we, voor de tweede keer, met haar door de stad. Ook die middag kwamen ‘echte verhalen’ een paar keer ter sprake. De opmerking die bij ons het langst bleef hangen maakte ze op het moment dat we weer afscheid namen: “Volgend jaar doen we weer een rondje. Dan zou ik ook de wat rauwere kant van Middelburg wel eens willen zien.”
We vroegen wat ze bedoelde. “De drugsdealers van de stad?” “Nee”, antwoordde ze, “die verhalen ken ik al van het werken met de politie en de veiligheidsregio. Ik ben nieuwsgieriger naar het antwoord op de vraag waar hier kickbokstrainingen worden gegeven, of waar mensen hanengevechten organiseren, bij wijze van spreken. Middelburg lijkt zo keurig te zijn. Ik zou graag ook eens kennismaken met de wat minder brave kant van de stad.”
Nee hebben we…
Ha! Het klonk als een mooie uitdaging. Én als een wens om echte verhalen te horen. Het komende jaar zullen we hier en daar eens wat balletjes opgooien. We kennen zelf lang niet alle rafelranden van de stad, maar in de kennissenkring zijn er genoeg luitjes die ze wel kunnen uittekenen. Er moet iets op poten te zetten zijn, zouden we denken, al kunnen we het ons ook goed voorstellen dat gasten die, bijvoorbeeld, lokaal illegale autoraces organiseren of wekelijks in ‘zuipketen’ zitten, niet per se zitten te wachten op de burgemeester, als toeschouwer of gast. Maar nee hebben we, ja kunnen we krijgen, toch?
Op naar de ZB
De tweede wandeling was niet zo wild, wat dat betreft. Maar over echte verhalen ging het wel degelijk. Het was aanvankelijk de bedoeling dat we een tocht van Stegentochten Middelburg zouden lopen, maar gids Hans moest helaas afzeggen. Daarom kozen we voor een gang naar de ZB aan de Kousteensedijk, om daar zelf een rondleiding te geven. Vanaf het Damplein liepen we natuurlijk wel via het Schuddebeursstraatje en de Kuiperspoort, om de burgemeester toch nog iéts van onze stegen te laten zien.
2 of 4?
Onderweg merkten we hoeveel oog voor detail Yvonne van Mastrigt heeft. Van die ene bloesem over een schutting tot die twee deuren waar ze lachend naar wees. “Kijk, die hebben een afspraakje! Op de deur van nummer 2 een bordje met de tekst ‘Post op 4’. Bij nummer 4 dan weer een opschrift ‘Pakketten op 2’. Postbodes begrijpen zulke dingen, mag je hopen.”
Ook in de bibliotheek spraken we over allerlei details. Natuurlijk kwamen de grote lijnen ook aan bod. We vertelden over de ZB als openbare bibliotheek, maar ook als wetenschappelijke en provinciale. We spraken over het veranderend gedrag van bezoekers, maar ook over leesbevordering anno 2026 én over de knuffels op dat grote bed van de jeugdafdeling.
Fietsoverlast toen en nu
Maar uiteindelijk bleven we toch net wat langer hangen bij het verhaal over de omvang van de digitale collectie Zeeland. Met belangstelling bekeek de burgemeester de map met documenten van Middelburgs Mozaïek, die nog op een bureau lag, en wat albums uit de collectie Bimmel, die klaar is om gedigitaliseerd te worden. Een collectie vól echte verhalen, uit Oostkapelle. Ze was onder de indruk over de cijfers die we oplepelden, én over de vele boeken die ze zag in de open opstelling en het magazijn van de ZB. “Wie léést dit nog allemaal?” Tja, goede vraag.
Ze las zelf in ieder geval even in het boekje dat collega Henk haar aanreikte. Dat bevatte verslagen van vergaderingen van de Middelburgse gemeenteraad, begin 20e eeuw. “Ah. Dit gaat over een besluit over de overlast van fietsen op het Bolwerk, in 1908. Zoveel is er nu ook weer niet veranderd, maar nu zijn het fatbikes”, constateerde ze droogjes.
Suggesties welkom
Haha, juist. Ook daarom zijn verhalen zo leuk, zeker van die ‘echte’. In 2027 gaan we voor het wildere werk. We verheugen ons er nu al op. Suggesties zijn uiteraard welkom!
Geen zoekresultaten voor "{term}"
