Kwam jij tussen 1976 en 1997 graag in jongerencentrum Midgard in de Kuiperspoort, of was je er zelfs bij betrokken? Of ben je iemand die het nooit zelf meemaakte maar dolgraag eens wil proeven van de cultuur en de sfeer van toen? Omcirkel dan zaterdag aanstaande, 30 mei, in je agenda, want die dag staat meer dan twaalf uur lang (!) in het teken van Midgard in de genoemde periode, tijdens de Midgard Kuiperspoort Reünie.
Namens de organisatie schoof Detty Kloppenburg van de week bij (Wij) zijn De Stad aan tafel aan, om een deel van het programma te belichten. We zeggen bewust ‘een deel’ omdat ze onmogelijk alles op kon noemen. Wij gaan dat ook niet doen, maar we willen wel benadrukken dat deze dag veel meer is dan toffe muziek alleen.
Natuurlijk is het te gek dat je lekker kunt swingen op de lekkere muziek van Juice Bar Music, Blackbone en Crucial Warrior Sound, kunt meedampen op de hip-hop van Da Ill Dimension en dat je qua punk ook gebeiteld zit, met Destroy Oh Boy, Scallywags én zelfs een reünie van Rufters BV (van pak ‘m beet 15 minuten)! Maar er gebeurt nog veel meer.
Er is ook een uitgebreid middagprogramma bij en in het oude gebouw aan de Kuiperspoort (en zelfs op het Abdijplein), met rondleidingen, muziek en poëzie. Voor wat betreft dat laatste moét even gemeld dat Diana Ozon, die in de jaren 80 meerdere malen in Midgard optrad, ook van de partij zal zijn. Dat is ook een icoon hoor, als het gaat om punk en de tegenbeweging.
Ze is niet zomaar een dichter die nog eens terugkomt naar Middelburg. Ze hoort bij een generatie die zelf podia maakte, zelf drukwerk stencilde, zelf clubs begon, zelf muren beschilderde, zelf netwerken bouwde. Eerst in kraakpanden, later ook online. In de jaren negentig dook ze op in De Digitale Stad, waar kunstenaars, hackers en activisten het vroege internet verkenden. Van kraakpand naar cyberspace, als het ware. En nu weer terug naar de Kuiperspoort. Mooi rondje, eigenlijk!
Check haar website, dan krijg je vanzelf een idee.
Detty kon nog niet alles verklappen, maar we voelden aan alles dat deze dag georganiseerd is in de geest van Midgard toen. Natuurlijk staat de Spot zaterdag vooral in het teken van muziek, maar er is ook gezorgd voor een hoek waar je rustig met mensen bij kunt praten. Sommige van hen heb je misschien al jaren niet gezien tenslotte. Er is ook een plekje om mensen te herdenken. Niet alle bezoekers en medewerkers van toen haalden 2026. Mooi dat daar ook aan is gedacht!
Wat we ook nog even willen vermelden is het feit dat de organisatie het belangrijk vindt dat iedereen kan komen. Er zijn verschillende tarieven voor de tickets, naar draagkracht. Er kan zelfs iets geregeld worden voor mensen die blut zijn, of hun geld voor andere dingen nodig hebben. Dat is toch gewoon tof?
Het maakt het stuk veel te lang, maar we kunnen het niet laten om nog even terug te blikken op de nadagen van Midgard Kuiperspoort en over het politieke spel rondom het jongerencentrum. Het is prachtig dat deze reünie in de Spot is georganiseerd, maar gek genoeg was de Spot daar misschien wel nooit ontstaan, als Midgard niet ‘weg had gemoeten’. Een bonusverhaaltje. Zie ook de knipsels in de collage, uit ZB Krantenbank Zeeland.
Het gesodemieter over de huisvesting van Midgard begon al lang voordat het jongerencentrum in 1997 uit de Kuiperspoort vertrok. Eind jaren tachtig en begin jaren negentig was er al gedoe over overlast, onderhoud, ruimtegebrek en de vraag of de gemeente nog wel wilde investeren in het oude pakhuis. In 1991 zei wethouder Douwes zelfs dat er geen cent meer in Midgard gestoken zou worden zolang het bestuur niet meewerkte aan verplaatsing.
Daarna volgde een lange stoelendans. Poelendaele, de Stadsschuur, Herengracht, Bachtensteene: steeds dook er weer een andere mogelijke plek op. Midgard verhuisde uiteindelijk tijdelijk naar de Herengracht en daarna naar Bachtensteene. Maar wie de oude knipsels leest, ziet ook iets anders gebeuren. De gemeente zocht niet alleen naar een nieuw pand, maar ook naar een ander soort jongerencentrum. Minder rafelrand, minder overlast, minder Midgard.
Een belangrijke volgende fase kwam in 2002 en 2003. De oude discotheek The Nighttrain aan de Beddewijkstraat kwam zwaar onder vuur te liggen na een schietincident bij een R&B-feest. Burgemeester Schouwenaar verbood daarop tijdelijk R&B-avonden, een maatregel die veel discussie opriep omdat niet alleen veiligheid, maar ook het soort publiek en de muziekstijl zelf onderwerp van gesprek werden. Kort daarna kocht de gemeente The Nighttrain. Officieel stond die aankoop los van het incident, maar in de beeldvorming vielen die gebeurtenissen natuurlijk wel heel dicht op elkaar.
Daarmee kreeg Middelburg eindelijk het pand waar al jaren naar werd gezocht. Alleen: het was niet zomaar een nieuw onderkomen voor Midgard. Het werd een compleet nieuw project, met een nieuw gebouw, nieuwe inrichting, nieuwe organisatie en uiteindelijk ook een nieuwe naam. De verbouwing van The Nighttrain tot jongerencentrum kostte volgens de krant ruim twee miljoen euro. Als je daar de royale aankoop of uitkoop van de oude discotheek bij optelt, is het niet vreemd dat later werd gesproken over een investering richting drie miljoen euro.
In 2007 opende De Spot. Officieel een nieuw jongerencentrum, in zekere zin de opvolger van Midgard. Maar het oude Midgard, het hol in de Kuiperspoort, de bands, de punkers, de zeefdruklucht, de vrijwilligers, het gedoe, de vrijheid, was toen al grotendeels geschiedenis. De gemeente had jarenlang gezegd te zoeken naar betere huisvesting, maar ondertussen verdween ook de naam, de sfeer en de eigenzinnige functie van Midgard langzaam uit beeld.
Juist daarom is het zo mooi, en ook een tikje ironisch, dat de Midgard Kuiperspoort Reünie nu toch in De Spot eindigt. De plek waar Midgard bestuurlijk zo’n beetje ophield, wordt voor één avond weer gevuld met de mensen die weten wat Midgard werkelijk was. Niet als beleidsnota, niet als cultureel centrum, niet als poppodium, maar als vrijplaats. Een plek waar Middelburg soms last van had, maar die de stad óók nodig had.
Knipsels: ZB Krantenbank Zeeland
Foto’s: Wij zijn De Stad, ScallyWags, Da Ill Dimension, collectie Rijk-Jan Koppejan, ZB Beeldbank Zeeland
De foto van Diana Ozon werd in 1993 gemaakt door wijlen Jaap Wolterbeek. Het bijschrift
Dichteres Diana Ozon (1959) tijdens “Eén wereld of geen wereld!”, een schrijversavond tegen racisme in burgerzaal stadhuis, georganiseerd door Stichting Literaire Activiteiten Zeeland (SLAZ). Rechts naast haar vertaler en schrijver August Willemsen (1936-2007).