Onwaarschijnlijke associaties: we zijn er dol op. Of: hoe het kon gebeuren dat we op de vroege dinsdagmorgen zitten te luisteren naar een zoete hit van 48 jaar geleden, van de band Hot Chocolate maar ook naar onvervalste Middelburgse punk, van begin jaren 80.
Is er een verband tussen die twee? Mwoah, eigenlijk niet eens, maar vorige week, op het terras, werd de link toch gelegd. We vingen een gesprek op, tussen twee heren en Emily L. Emily stelde zich net aan hen voor, waarop een van de mannen spontaan het hitje Emma, van Hot Chocolate begon te zingen.
“Je hebt alle Emily-odes toch al wel eens gehoord?” bemoeiden wij ons er vragend mee. Emily lachte dat dat waarschijnlijk wel klopte. “Ah, dan heeft iemand vast ook wel eens ‘Emilie’ van de Middelburgse band Rufters BV voor je gezongen?” vroegen we voor de zekerheid. Nee dus. Dat nummer kende Emily nog niet. “Maar nu wil ik het een keer horen ook!”
Ai. Wij met onze grote monden. Maak het maar eens waar. Onze vrees bleek niet ongegrond: het nummer van Rufters BV stond (nog) niet online.
Gisteren informeerde Emily nogmaals naar het nummer. Toen besloten we er meteen meer werk van te maken. We stuurden een berichtje naar Rijk-Jan Koppejan, die om een of andere reden bijna net zo veel over Rufters BV weet als over het heelal. “Ik ga voor jullie op zoek”, beloofde hij. En jawel! Je kunt het legendarische gerammel van toen nu terugluisteren op YouTube: https://youtu.be/Lp7ZevAPnE4.
Het fragment leidde ons natuurlijk ook naar de website van de band, http://www.rufters.nl. We schoten van de ene grijns naar de andere. Neem nu deze passage uit de bio: “Provocerend en met veel lef werd het jonge publiek getrakteerd op twee-akkoorden-kabaal met nummers over Hippies en over anarchisme. Anarchistisch was het, want aan elk nummer zat dan wel een begin, het einde moest elke keer afgeteld worden: “vier, drie, twee, één, stop”. Een minimale eis voor de bandleden was toch wel gelijk beginnen en gelijk eindigen. Daartussen was alles mogelijk.”
Dan weet je ongeveer genoeg toch? Rufters BV bestond maar twee jaar. Het begon allemaal met en optreden op een schoolfeest van de SSGM, nu Nehalennia SSG, het eindigde op 30 december 1982, in jongerencentrum Midgard. Wij waren zelf nog te jong toen, maar het bestaan van Rufters was ook ons niet ontgaan. Een klasgenootje van van de lagere school, Robert Monkau, hád die single ‘Pats’ gewoon, en liet ons ‘m een keer horen. Emilie dus. Dat nummer was afgeleid van de tune en tekst van gelijknamige kinderserie uit 1980. Luister maar eens: https://youtu.be/UwAObIB59Uc. “1 2 3, daar is Emilie…Wat een leuk gezichtje heeft die!” Het vinylverhaal is te vinden op http://www.rufters.nl/vinyl-pats.html.
En dat tragische nummer van Hot Chocolate? Dat is een klassieker hoor. Maar het grappige is dus dat er helemaal niet wordt gezongen over ene Emily. Wikipedia weet: ‘Emma, ook wel Emmaline of Emmeline genoemd, is een lied geschreven door Errol Brown en Tony Wilson, in 1974 uitgebracht door de Britse band Hot Chocolate.”
Te grappig. We gaan Emily voortaan Emmeline noemen. Pats!
Foto’s: http://www.rufters.nl, screenshot YouTube en Chris Marijs.