Gisteren was het niet alleen de dag van de Glinstertocht; in het stadhuis werd ook de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van Gemeente Middelburg gehouden. Die werd in voorgaande jaren meestal georganiseerd in het tweede weekend van het nieuwe jaar, en dan in de middag, maar dit keer dus meteen op 3 januari, van 19.30 uur.
Dat was een bewuste keuze. Burgemeester Yvonne van Mastrigt liet begin vorig jaar al doorschemeren dat de gemeente een verbinding met de Glinstertocht wel zag zitten. In haar nieuwjaarstoespraak legde ze dat gisteren uit. Ze zei onder meer:
“De Glinstertocht is uitgegroeid tot een mooi, écht Middelburgs evenement. Het is sfeervol en brengt mensen samen. Als gemeente sluiten we daar graag bij aan met onze nieuwjaarsreceptie en maken op die manier deze receptie makkelijk toegankelijk voor een bredere groep Middelburgers. We horen uiteraard graag wat u van deze nieuwe vorm vindt. Laat het ons gerust weten.”
De burgemeester gaf zelf het goede voorbeeld door in een prachtige outfit mee te draaien in de stempelpost van de Glinstertocht in het stadhuis. Later, in de Burgerzaal, zag je inderdaad een andere mix dan in andere jaren. De vrijwilligers van de tocht in de mooiste en meest wonderlijke outfits tussen de andere bezoekers. Grappig toch?
In haar toespraak sprak Yvonne van Mastrigt uiteraard ook over andere zaken. Over inclusiviteit, woningbouw, democratische betrokkenheid en de verhouding tussen gemeente en Provincie Zeeland, bijvoorbeeld. Mensen die het na willen lezen kunnen terecht op de website van de gemeente.
Onze nieuwe stadsdichter Josien de Graaf droeg natuurlijk ook voor. Dat gedicht delen we hier ook even:
Mijn stad
Vandaag deel ik mijn liefde voor mijn stad
Middelburg een stad om van te houden
waar de groenteman op de markt je kent
doe de groeten aan meneer
zegt hij
ik vertel hem dat ik de nieuwe stadsdichter ben
dat hij mij dus maar heel goed moet behandelen
anders volgt een vilein gedicht
ik baal als een stekker
bij Dekker
hij lacht er hard om en vult aan
misschien niet sympathiek
maar altijd lekker
en daar moet ik dan hard om lachen
Middelburg een stad om te ontmoeten
een vrouw zit op haar knieën in de winkelstraat
ze poetst de struikelstenen
we raken in gesprek
over de wreedheid van mensen
zij laat de stenen glimmen
en draagt haar steentje bij
Middelburg een stad om op te eten
de terrasjes in de zomer
met de speciale koffietjes
en de ambachtelijke taarten
de tafeltjes dicht tegen elkaar
je móet wel in gesprek raken
over meer dan het weer
de blokhutten in de winter
de lucht van oliebollen
gemengd met verse vis
Middelburg een levendige stad
met studenten die hier een kamer vinden
jonge mensen die wat willen betekenen
die weten dat cultuur ons verbindt
een voorstelling
een concert
een koor
een stad waar jong en oud elkaar tegenkomen
Middelburg een stad om te struinen
door de kleine straatjes
langs de monumentale panden
de Lange Jan
de Oostkerk
en het oude stadhuis
het silhouet van de stad
het slavernijmonument op de Balans
een stad met een verleden
om nooit te vergeten
om stil bij te staan
Vandaag deel ik mijn liefde voor mijn stad
Middelburg een glinsterstad
hou het licht
maar denk er niet te licht over
een stad om zuinig op te zijn
onze stad
Tweede foto: WZDS, alle andere door Joan Krüse