De maand is nog niet om natuurlijk, maar we weten nu al bijna zeker dat onze ‘prijs’ voor het leukste werkbezoekje van april naar De Boer van Middelburg gaat. Ons enthousiasme werd thuis ook opgemerkt. “Boerderijen doen wat met jullie”, hoorden we, toen we na afloop weer thuiskwamen met de handen vol groenten, en een hoofd vol indrukken.
Het is inderdaad waar: we zijn dol op al die hoeves en hofstedes op Walcheren. Ze hebben allemaal hun eigen verhaal, maar zijn op een bepaalde manier toch met elkaar verbonden. We hebben bovendien veel bewondering voor al het werk dat boeren verzetten, en voor de manier waarop ze dat doen.
Bewondering is ook het eerste woord dat in ons opkomt na het bezoek aan De Boer van Middelburg. We waren er op uitnodiging van Marloes Veldhorst die niet alleen op de boerderij werkt, maar ook bij Greenwoods Middelburg, op Plein 1940. Ze runt de boerderij, aan de Abeelseweg ten zuid-westen van de stad, samen met haar broer Sander en zus Jacinta, in de maatschap Veldhorst-Francke.
Vader Gert zit daar ook nog steeds in, en doet nog van alles op de boerderij, maar neemt geleidelijk wel wat meer afstand. Hij is op papier al met pensioen. Op de mooie nieuwe website kun je meer lezen over de geschiedenis van het familiebedrijf, die in feite teruggaat tot 1920.
Dat de kinderen het boerenbedrijf van hun ouders over wilden nemen en voortzetten is minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Er was een tijd waarin pa Gert het hen zelfs afraadde. Als je het nieuws over boeren in Nederland de afgelopen jaren een beetje hebt gevolgd weet je waarom dat zo is. Het is ook niet voor niets dat alle kinderen er nog een baan naast hebben. Ze kunnen simpelweg nog niet leven van de opbrengsten van de boerderij.
Maar een nieuwe generatie zorgt ook voor innovatie. Waar de teelt van aardappelpootgoed altijd de rode draad was, is de aandacht nu verlegd naar verse, biologisch geteelde groenten. Die zijn voor iedereen verkrijgbaar in het boerderijwinkeltje van de familie Veldhorst óf via een abonnement.
Inmiddels zijn er zo’n 70 abonnees, en dat aantal groeit. Op https://deboervanmiddelburg.nl/groenteabonnement kun je lezen hoe het allemaal werkt en wat het kost. Een mooi extraatje is dat je ook de vrijheid krijgt om zelf kruiden te plukken, of fruit uit het voedselbos.
Dat voedselbos is een verhaal op zich. Een verhaal dat Sander en Marloes graag vertellen bovendien. We laten het dan ook graag aan hen over. Je kunt er ook meer over lezen op websites als https://voedseluithetbos.nl, al moeten we er dan wel bij zetten dat de Boer van Middelburg het net een beetje anders doet allemaal.
Feit is dat Sander en Marloes zo’n beetje alle groenten verbouwen die je maar kunt bedenken. Van ‘vergeten groenten’ als schorseneren tot kropjes sla, kolen en nog veel meer. Marloes kweekt veel dingen op in de kassen van de boerderij, Sander gaat er later verder mee aan de slag in het voedselbos of op het land.
Het is prachtig om te zien en te horen allemaal. De familie weet heel veel over alle gewassen maar komt zelf ook wel eens voor verrassingen te staan. Er wordt namelijk ook geëxperimenteerd, bijvoorbeeld met bepaalde notenbomen of bessensoorten. Tot onze verbazing zagen we dat er zelfs paddenstoelen worden gekweekt, op een klein stukje groen naast de watertanks. De shiitake, om precies te zijn. Als Sander niks zou hebben gezegd dan hadden we ons waarschijnlijk afgevraagd waarom die gekapte boomstammen daar zo netjes staan opgesteld, tussen de gewone bomen.
We zouden nog zoveel meer willen vertellen over deze familie en boerderij, maar voor nu laten we het even hierbij. Meld je maar gewoon eens aan voor zo’n rondleiding, of kijk nog wat verder rond op https://deboervanmiddelburg.nl. Het is echt de moeite waard!
Wij komen later ook nog wel eens op terug op deze ‘hofstede Abeelenburg’, want we duiken graag ook eens in de geschiedenis ervan, en in die van dit deel van Middelburg. Het mooiste is dat de Abeelseweg, die van de Koudekerkseweg naar de Nieuwe Vlissingseweg loopt, in het verleden bij de voormalige gemeente Oost- en West-Souburg hoorde, én bij Koudekerke. Zie de advertentie uit 1939.
Dat er ook nog een stukje Abeelseweg is te vinden bij Groot-Abeele lijkt gek, maar heeft te maken met de aanleg van het Kanaal door Walcheren in de jaren 70 van de negentiende eeuw. Vroeger was het gewoon één weg. En dan hebben we het nog niet eens gehad over alle bunkers in de omgeving, en over het feit dat de boerderij door de Duitsers werd gesloopt, in de Tweede Wereldoorlog.
Luchtfoto’s en historische beelden: collectie familie Veldhorst
Uitsneden plattegronden: collectie Zeelandia Illustrata, Zeeuws Archief