Een kopje koffie bij Hotel Cliché, of: hoe gastvrij Middelburg is
Haha, we horen maar al te vaak over de gastvrijheid van Middelburgse ondernemers, maar dit verhaal, van Café Cliché Middelburg, is toch wel de overtreffende trap.
Komt ‘ie:
Alarm
Vorige week, in de nacht van vrijdag op zaterdag, waren medewerkers van Cliché de zaak rond 01.00 uur aan het afsluiten. Een paar minuten na sluitingstijd ging er een alarm af. Ook eigenaar Marco kreeg een melding, maar het leek loos alarm te zijn. De alarmcentrale werd daarover geïnformeerd en de zaak werd alsnog gewoon afgesloten, zodat iedereen naar huis kon.
Schrikken
Een paar uur later, rond zes uur in de ochtend, ging het alarm echter wéér. Marco kreeg de melding als eerste en keek meteen via de app van de beveiligingscamera’s of hij iets ongewoons zag. Aanvankelijk leek het ook deze keer een vals alarm te zijn, maar toen hij nog eens keek zag hij het beeld dat je ziet op de foto: er lag gewoon een onbekende kerel te slapen op een bank op de eerste verdieping!
Dan schrik je wel even.
Een uiltje knappen
Marco was meteen wakker en vloog als een speer naar Cliché. De jongen lag er nog steeds te slapen, heerlijk met zijn hoofd op een kussen. Marco riep hem wakker. “Hé! Wat doe jij hier nou man?” Toen de ongenode gast eindelijk wakker werd bleek hij geen idee te hebben waar hij was. Maar dan ook echt hélemaal niet.
Uiteindelijk werd duidelijk dat de jongen, afkomstig uit de Randstad, een weekendje in Zeeland was met een paar vrienden. Ze verbleven in Kamperland, maar besloten die vrijdag eens stevig door te zakken in Middelburg. Zo belandden ze uiteindelijk ook in café Seventy-Seven.
Deze man had na middernacht zijn zakken meer dan vol en verdwaalde blijkbaar in zijn zoektocht naar de wc. Hij opende een aantal deuren die niet voor het publiek zijn bestemd en eindigde via het gedeelde dakterras uiteindelijk in Cliché, nét voordat alles daar werd afgesloten. Daar gaf hij zijn zoektocht blijkbaar op, en besloot hij eerst maar eens een uiltje te knappen. “Heel even liggen hoor”, moet hij gedacht hebben.
Kopje koffie dan maar?
Zijn verhaal leek oprecht dus Marco nam hem mee naar beneden. Daarna belde hij een taxi, zodat de man weer naar zijn vrienden in Kamperland gebracht kon worden. De uitgeslapen gast kreeg uiteraard een kopje koffie, én veel water. Toen de taxi zich meldde liet Marco hem uit en riep hem voor de grap na dat hij nog 3 euro van ‘m kreeg, voor de koffie. Maar, hoe cliché dat ook klinkt: het was een rondje van de zaak.
Is het verhaal daarmee klaar? Niet helemaal.
Opluchting en dankbaarheid
Eind van de middag dook de jongen weer op bij Cliché, dit keer met zijn vrienden. Ze kwamen om Marco te bedanken en om een hapje te eten. Onnodig te zeggen dat de makkers doodongerust waren geweest die nacht. Ze hadden hun vriend overal gezocht en zelfs de politie ingeschakeld. De opluchting was dan ook groot, toen hij zich ’s ochtends weer meldde in Kamperland.
Toen ze zaten te eten schoof Marco natuurlijk ook even aan, om bij te praten. Hij kon het niet laten om een kussen te pakken en tegen zijn nieuwe vriend aan te schurken. “Ook even een uiltje knappen hoor.” De heren wisten niet wat hun overkwam. Wat een giller!
Duimpje!
Eind goed, al goed, kortom. En het leverde uiteindelijk nog een review van vijf sterren op ook, voor ‘Hotel Cliché’:
“Enorm tevreden over de gastvrijheid en service van het personeel en met name de eigenaar! Zelfs na sluitingstijd was ik welkom voor een koffietje en een heerlijk plekje op de bank. Absoluut een aanrader om even gezellig een biertje of iets lekkers te eten, tot volgend jaar!”
Fantastisch! Wij zijn de gastvrije stad!
Foto 2: RK Fotografie
Geen zoekresultaten voor "{term}"
