Zie ginds komt de keten spontaan terug naar huis
Laten we het maar gewoon zelf toegeven: we zijn soms net een stel kleine kinderen. Vandaag waren we een beetje aan het mokken over het feit dat we door allerlei mensen werden aangesproken maar geen antwoord paraat hadden: “hebben jullie het gezien? Het verloren deel van de ambtsketen van de burgemeester is gevonden!”
Hè, wat? Prachtig nieuws natuurlijk, maar gezien hadden we nog niks. We waren even zoet met andere zaken. Later leerden we dat we het wèl hadden kunnen weten als we het persbericht maar hadden ontvangen. Mail zien we namelijk altijd. Maar we stonden blijkbaar niet op de lijst.
In de media
Niet getreurd. Het nieuws was wel te lezen bij Omroep Zeeland en de PZC. Zelfs Hart van Nederland was er als de kippen bij: “Burgemeester Middelburg opgelucht: zoekgeraakte ambtsketen weer terecht“. In het filmpje van dat televisieprogramma ook wat flarden van óns filmpje van 4 november. Dat wat toen wel een primeurtje, spontaan tijdens Babsendag 2025 in het stadhuis. Maar zonder bronvermelding uiteraard, zo rollen sommige redacties soms nu eenmaal.
Stunt?
Maar nu zien we alsnog wat de boodschap was, en zetten wij ons geld niet in op het nieuwtje op zich. Misschien zijn we wel een beetje beschermd, omdat het tóch om een Sinterklaasstunt gaat. Of toch niet? Oordeel zelf maar. Zie het gedicht onderaan, dat in het persbericht stond. Via Joan, die ook foto’s maakt voor de Middelburgse & Veerse Bode, bereikte de tekst ons alsnog.
Marco en Karel
Wij gaan voor die mooie knipoog, die achter de schermen óók nog werd gegeven, door Marco Adriaanse van het Zeeuws Ministerie van Chocolade & Culinaire zaken en Karel van de Beek, kunstenaar en sinds kort voorzitter van de Kunst en Cultuurroute Middelburg. Om de burgmeester te troosten maakten zij, met behulp van mallen, het ontbrekende medaillon van de burgemeester na. Van zowel chocolade als van kunststof/aluminium.
Het duo had een ludiek overhandigingsmomentje in gedachte, maar door overvolle agenda’s werd het een overdracht bij de receptie van het stadskantoor, met een begeleidende brief.
Niet de eerste
Wij mochten die even zien. In de brief schetst Karel in een warm en lichtvoetig betoog dat het kwijtraken of beschadigen van onderdelen van de Middelburgse ambtsketen bijna traditie is: eerdere burgemeesters verloren zelfs de volledige keten, repareerden hem jarenlang met paperclips en namen hem achteloos mee op de fiets.
In dat perspectief is het recente verlies van de penning volgens Karel een relatief klein, maar begrijpelijk pijnlijk incident. Om de burgemeester te troosten heeft hij, samen met ‘een bevriende Middelburgse minister van chocolade’, een eetbare replica laten maken, bedoeld als symbolische pleister op de wonde én als vriendelijk advies om de penning voortaan anders te bewaren.
Het gebaar, én de brief, beiden uiteraard bedoeld als hart onder de riem, met een knipoog naar de eigenzinnige geschiedenis van de stad en haar ambtsketen.
Cool toch?
Het gemeentegedicht
Maar wat werd er nu, in de stijl van ChatGPT, gerijmd in dat persbericht van Gemeente Middelburg? Komt ‘ie:
Het was een raadsel, een klein mysterie,
Verdwenen op een koninklijke dag, een bijzondere historie.
De ambtsketen van onze burgemeester, zo statig en mooi,
Was ineens niet compleet, dat gaf best wat plooi.
We deden een oproep, heel Middelburg keek mee,
“Wie vindt het medaillon? Help ons, doe mee!”
En zie daar, een vinder kwam met goed nieuws,
Een prachtig gebaar, een verhaal vol glans en vuur.
Op vrijdag vijf december, een dag vol pracht,
Wordt het medaillon teruggebracht.
Een Sinterklaascadeau, mooier kan het niet,
De keten weer compleet, dat is ons lied!
Om twee uur ’s middags, schrijf het maar neer,
In de kamer van de burgemeester, keer op keer.
Het stadskantoor aan de Kanaalweg, daar moet je zijn,
Voor dit feestelijke moment, groot en fijn.
De pers is welkom, kom kijken en luister,
Hoe het medaillon terugkeert, een Middelburgse kluister.
Van Mastrigt ontvangt het met een brede lach,
Een verhaal dat kleur geeft aan deze dag.
Voor vragen of meer nieuws, bel ons maar gauw,
Want dit is een cadeautje, zo mooi en zo trouw!
Dat persmomentje van morgen laten wij dan natuurlijk ook aan de pers. Wij koesteren het mooiste ambtsketenbeeld tot nu toe: de keten van kurkentrekkers, die burgemeester van Mastrigt trots om haar nek hing, tijdens het bezoek aan Goudsmid Bert. Mooier wordt het niet, hoor.
Geen zoekresultaten voor "{term}"
