Aanvankelijk waren we niet van plan om een jaaroverzicht te maken, maar voor een jaarboek van de Middelburgse & Veerse Bode zijn we toch al in 2021 aan het graven. Daarom toch, per maand, een selectie uit die 750 berichten. Al was het maar om het lokale geheugen weer een beetje op te frissen.
Januari
Aan schoonheid, humor en verwondering geen gebrek, in januari. We genoten onder meer van de mooie papieren wereld van Marit Barentsen, het nachtelijke pianospel van Dirk van der Plas en van de spirituals van Sieuwerd Bin in de Gasthuiskerk. We lachten om alpaca’s, die we onder meer bij mensen thuis door een keuken zagen trippelen. Onvergetelijk allemaal. Maar het scherpst op ons netvlies staan nog altijd de angst en onzekerheid die toen regeerden. De overheid sloeg de plank wel vaker mis de afgelopen twee jaar, maar een avondklok? Die loste niets op maar had wel enorm veel impact.
Elders in het land waren er opeens rellen. Toen iemand online riep dat die er in Middelburg ook moesten komen schrok de stad zich rot. Er was een grote politiemacht op de been, maar die bleek niet nodig te zijn. De meeste mensen bleven braaf binnen die maand. Wij niet, eerlijk gezegd. Gewapend met een zelf ondertekende verklaring zochten we de straat juist keer op keer op, vooral uit nieuwsgierigheid. We zagen feestjes overal, maar we constateerden ook dat veel mensen zich hielden aan de regels. Handhaving zagen we nauwelijks. Dat vonden we geruststellend. Toen we een agent later dat jaar vroegen of de politie veel had gejaagd op overtreders die eerste maanden zei hij alleen maar: “we zijn geen jagers, we zijn hoeders.” Jo Dumon Tak ging schilderend aan de slag met een van onze foto’s van die maand. Prachtige symboliek.