Het gebeurt ons niet zo gek vaak dat we een liedje, dat we nota bene oppikten in een kerk, twee dagen lang lopen te neuriën, maar dankzij Sjoerd Bin overkomt het ons deze week.
Sinds afgelopen woensdag zit de traditional (of spiritual) ‘All Night All Day’ in ons hoofd. Kenden we dat liedje misschien al, zonder het te beseffen? Het zou zomaar kunnen. Nu we Google er op los hebben gelaten weten we dat er vele, vele uitvoeringen van het oude slaapliedje zijn. Ray Charles speelde het samen met Andrae Crouch, en er zijn talloze video’s van gospel-, kinder– en kerkkoren die het uitvoeren. Mogelijk schreef Otis Leon McCoy het origineel, maar dat lijkt niemand zeker te weten.
Wíj́ hoorden het nummer afgelopen woensdag in de Gasthuiskerk – CGK Middelburg. We maakten die middag kennis met Sjoerd, die ons in december al een berichtje had gestuurd, waarin hij vertelde over de liedjes die hij recent opnam in de kerk aan de Lange Delft, en die hij nu wekelijks op YouTube zet. De PZC schreef er vorige maand ook al over: “Als kind luisterde Sjoerd Bin stiekem boven aan de trap naar de liedjes die zijn ouders zongen uit de bundels van Youth for Christ. Onlangs haalde hij die bundels bij zijn ouders van zolder af, koos vijftien spirituals uit en maakte er zijn versies van.”
In dit filmpje speelt Sjoerd, die optreedt onder zijn artiestennaam Sieuwerd Bin, een paar stukjes van zijn versies, ook van All Night, All Day. Toen hij daar zo boven ons stond met zijn gitaar, in die lege, galmende kerk, met op de achtergrond de Lange Jan, kregen we gewoon even kippenvel. Op dat moment hadden we wel even een professionele camera bij de hand willen hebben, met gedimde lichten en alleen een spot op Sjoerd. Het beeld was prachtig namelijk. We kregen heel even het gevoel dat de band Sixteen Horsepower in het verleden ook bij ons opriep. Toen we dat achteraf zeiden tegen Sjoerd glimlachte hij. “David Eugene Edwards is een grote inspirator voor mij.”
Ah!
Misschien is dat aspect niet voor iedereen interessant, maar wij vinden het zelf wel mooi. Zulke dwarsverbanden trekken de muziek meteen iets breder. Het is te gek om naar Sjoerd te luisteren in een kerk of kerkruimte, maar de kans dat we een optreden bezoeken is misschien toch wat groter als hij speelt op een podium als dat van Kaffee ’t Hof. En dat treft, want in de kroeg komt en speelt Sjoerd ook graag.