Het is nóóit fijn, om te moeten schrijven over ondernemers die noodgedwongen stoppen, maar het bericht van Lisanne Karman-Veenstra, over de naderende sluiting van Bib’s in de Langeviele, stemt extra droef.
Lisanne en veranderingen horen bij elkaar, leerden we in de afgelopen zeven jaar. Van Lange Delft naar Langeviele, vervolgens naar de overbuurtjes en toen naar Zoutelande. En, bijna een jaar geleden, weer terug naar de Langeviele. Boordevol energie, deze vrouw! Maar nu dit. We citeren van de pagina van Bib’s,
“En toen…
Wat kan er in een paar weken tijd veel veranderen!
We zijn de afgelopen weken druk bezig om de winkel in Zoutelande af te ronden. Letterlijk, alles uit het magazijn de winkel in, kasten en tafels verkopen, het moet leeg! Maar ook mentaal. Want wat is Zoutelande een heerlijke plek om te werken, om te zijn.
De klanten zijn allemaal relaxed, kijken uren rond en zijn blij met dat wat wij verkopen. Een echte vakantie vibe! We zijn dol op de winkel in Zoutelande en op Zoutelande zelf. Gelukkig hebben we onze winkel in Middelburg nog. Waar we alle klanten kunnen blijven verwelkomen.
Maar toen werd alles anders.
Een burnout?
Weten jullie nog dat ik, Lisanne, in december 2022 met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis? De winkel was toen onverhoopt gesloten en de zorgen over mij waren groot.
Die zorgen verdwenen bij de artsen toen de eerste hersenscans niks afwijkends lieten zien en men hoorden dat ik 4 hoogbegaafde kinderen thuis had en mijn tweede winkel binnenkort zou openen… Burn out! Ik kon naar huis.
Het ging niet goed met mij dus er volgde in januari nog wat onderzoeken. Die 2 winkels en 4 kinderen die niet naar school gaan. Hoe houd je dat vol? Dat vroeg ik mijzelf natuurlijk ook weleens af. Maar het was ook gewoon heel leuk en uitdagend!
De tweede neuroloog die zei dat ik een burn out had. Het zal misschien toch zo zijn…
De maanden daarna, het afgelopen jaar, gingen redelijk. De zorgen over mijn eigen lichaam verdwenen naar de achtergrond omdat andere zorgen meer prioriteit hadden, vond ik. De kinderen, mijn moeder die ook wat ouder werd, drukte in de winkels, personeelstekort.
Af en toe had ik het weer. Een stekende scheut vanuit mijn nek, mijn hoofd in. Met uitval tot gevolg, praten ging moeizaam tot niet (wel lekker rustig) en mijn zicht dat minder werd. Ik vroeg mij steeds af; is dit nu een burn out? Ik draai met mijn nek en ik kan ineens heel veel niet meer. En ik bleef zeggen tegen mijn omgeving; het is echt ín mijn hoofd. De pijn, gek gevoel.
Slecht nieuws
Afgelopen november ben ik, na weer een ‘aanval’, maar terug gegaan naar de huisarts. Hij heeft mij gelukkig heel adequaat doorgestuurd naar een ander ziekenhuis en die neuroloog zag mij wel. Helaas met een slecht bericht.
Er is nog veel onduidelijk en het is allemaal heel spannend. Binnenkort heb ik weer nieuwe onderzoeken en krijgen we hopelijk meer duidelijkheid. De vermoedelijke diagnose (iets met tia’s) is wel ingeslagen als een bom. Bij mij, bij mijn gezin en onze familie. Ineens voel ik wat belangrijk is. En dat is leven. In goede gezondheid, met elkaar, léven! En daar past voor mij geen winkel meer bij. Dat kan niet meer maar wil ik ook niet meer. En daarom gaat ook onze winkel in Middelburg sluiten. Op korte termijn.
Welk termijn is nog even onduidelijk.
Ik houd jullie op de hoogte lieve mensen!”
We wensen Lisanne en haar gezin veel sterkte met dit alles. We hopen dat het uiteindelijk mee zal vallen.
Dat ze stopt met de winkel is begrijpelijk en verstandig. Toen we vroegen of we haar bericht mochten delen antwoordde ze “ja graag, en zet er maar bij dat Langeviele 18 binnenkort te huur komt. Jullie kunnen dat 🤣”
De humor heeft ze gelukkig nog 🙂