De onthulling! De ontrafeling! De bekendmaking!
Geef het maar een naam, maar feit is dat iedereen die het wílde weten nu ook op de hoogte is. Het Middelburgse Mattenmysterie is opgelost!
Het gaat om het kunstproject Finger Little Finger, van de kunstenaars Salim Bayri en Ghita Skali, voor de zesde editie van ‘Oemoemenoe’ van Vleeshal. Vanmiddag gaf interim directeur Julia Mullié tekst en uitleg bij het project in De Oostkerk.
We citeren voor het gemak van de website van Vleeshal:
“Voor Oemoemenoe hebben kunstenaars Salim Bayri en Ghita Skali een project ontwikkeld waarin zij sociale systemen en de dynamiek binnen Zeeuwse gemeenschappen onderzoeken. Bayri en Skali hebben voor dit project een deurmat ontworpen die in een oplage van 250 stuks is geproduceerd. Deze deurmatten zijn op 23 april 2025 in het geheim verspreid in straten rondom de Oostkerk in Middelburg, in het holst van de nacht en zonder afzender. In de dagen daarna hebben bewoners de Zeeuwse pers ingelicht en deden geruchten over het ‘deurmattenmysterie’ de ronde.”
Je leest meer over het project op https://vleeshal.nl/nl/archief/oemoemenoe-6-finger-little-finger.
Omroep Zeeland, PZC en De Oostkerk hebben inmiddels ook over de bijeenkomst van vanmiddag geschreven. Omdat de omroep niet achter een slotje zit verwijzen we graag naar hen voor wat uitleg over de symboliek van de deurmatten.
Een citaat: “de matten hebben een duidelijke boodschap, zo blijkt. De pijp op het ontwerp stelt een kerncentrale voor. De vinger verwijst naar Hansje Brinker, het Nederlandse jongetje uit het bekende verhaal dat hij zijn vinger in een dijk stak om een overstroming te voorkomen. In dit werk symboliseert zijn vinger een vergeefse poging om de komst van nieuwe kernreactoren tegen te houden.”
Hans Brinker vinden we altijd fascinerend. Wereldberoemd in de Verenigde Staten, maar in Nederland zelf is het een vreemde eend in de bijt. Hij heeft dan ook nooit echt bestaan. Hij was een fictief personage in een jeugdboek van Mary Mapes Dodge. Een verhaal vol stereotiepe en geromantiseerde beelden van het ‘oude Holland’. Het verhaal van de vinger in de dijk zit ook in het boek, maar Hans Brinker speelt daar de hoofdrol niet eens in. En zijn naam? Die komt vooral voor in Duitsland. Wonderlijk, toch?
Hoe dan ook: dit project leverde precies datgene op waar de kunstenaars en de Vleeshal op hoopten: een beetje reuring in de media, extra veel gesprekken tussen buurtbewoners, en meer van die dingen.
En wij? We waren ingelicht door Vleeshal, over de matten. We beloofden daarbij dat we zouden zwijgen over de herkomst ervan, tot vandaag. We hebben voor dit doel dus wel een beetje gejokt hier en daar. Maar we hadden verder ook geen idee over de uitvoering, de bedoeling, en meer van die dingen. Nu weten wij het ook. Afvinken maar.
Wij zijn De Mat!
Historische mattenknipsels Middelburg: ZB Krantenbank Zeeland
Gerelateerde matten: https://wzds.z2d.nl/verhalen/?s=matten