Grote 1 april-grappen, zoals die van een paar jaar geleden met de IKEA en de verwisselde plaatsnaamborden zagen we nog niet voorbijkomen vandaag, maar niet getreurd: Middelburg heeft goudsmid Bert van Wijk.
Die man is dol op ludieke dingen. Die bewaart hij niet per se voor 1 april, maar zo nu en dan roert hij zich wel op die dag, zoals in 2016, met al die grappige verkeersborden in de stad.
Voor vandaag had Bert weer iets bedacht. Niet zozeer een grap, maar een paar grappige en poëtische teksten die hij met krijtverf tijdelijk op de straten van de stad wilde aanbrengen. Met dat idee liep hij al langer rond. Hij begon er zelfs over toen we in december een bezoek aan zijn winkel brachten, in gezelschap van de burgemeester.
Hij besloot het spuiten van de teksten tot vandaag te bewaren. Hij kreeg voor deze gelegenheid hulp van Broeder Dieleman. De twee gingen vanochtend aan de slag in de Lange Delft en op de Markt, zonder haast en zonder zich te verstoppen.
Maar, we zeiden het recent al: in Middelburg is -op papier – meer verboden dan je denkt. In de APV van de gemeente kun je in Artikel 2.40 Plakken, kladden en spuiten lezen dat krijt zelfs niet is toegestaan, officieel. Dat er niet vaak op gehandhaafd wordt is weer een ander verhaal. Met wat water is het zo weer weg, vandaar.
Vanwege de zichtbaarheid van de locatie was handhaving vanochtend wel snel ter plaatse, na een melding. Er volgde even een stevige discussie maar het werd gelukkig snel opgelost.
Officieel moet er voor zulke dingen een vergunning worden aangevraagd, maar na een telefoontje met het stadskantoor gaven de handhavers aan dat het voor deze keer gedoogd zou worden. Wij konden er, op deze eerste van april, wel om lachen allemaal. Eind goed, al goed.
Of toch niet? Toen we een half uur later wéér over de Markt reden zagen we daar een bezemwagen aan het werk. Van verbazing schoten we weer in de lach, maar die werkzaamheden bleken los te staan van het akkefietje even eerder. Chauffeur Rolf was daar gewoon voor dagelijkse werkzaamheden. Hij was er niet om de teksten weg te vegen. Sterker nog: hij had ze nog niet eens gezien!
Of om broeder Dieleman te citeren:
aan het einde van de weg
op het strand blijven we staan
er is een pad van licht op t water
waarlangs dat schip moet gaan
Uit: Zilverspa