Over ‘Psycho Sexueel Instituut Tête-à-tète’ en de geschiedenis van bordelen in Middelburg
In de afgelopen weken laaide een oude discussie weer even op, namelijk die over de vraag of Middelburg nu wel of niet een legaal bordeel zou moeten hebben. Het vraagstuk werd weer actueel na een paar gevallen van illegale prostitutie die aan het licht waren gekomen. Zie Omroep Zeeland, hier en daar.
Bordelen op Middelburg Dronk
Na het lezen van zulke berichten krijgen we altijd zin om weer een beetje te graven in de geschiedenis van de prostitutie in Middelburg. Dat is echter lastiger dan je denkt. Op de website van Middelburg Dronk heeft wijlen Rob van Hese wel eens een soort tijdlijn gemaakt. Mooi maar, ook weer niet heel uitgebreid, omdat de bronnen over het onderwerp nu eenmaal niet voor het oprapen liggen: zie https://middelburgdronk.nl/wiki/Bordelen.
Café The Pub
Zelfs als het gaat om de wat recentere geschiedenis van bordelen in Middelburg blijft het vaak gissen. Neem het bordeel dat in de tweede helft van de jaren 80 was te vinden in café The Pub, aan de Nieuwe Vlissingseweg. Daar hebben we alleen wat beelden van uit een dossier dat in het bezit is van het Zeeuws Archief. Het bordeel was in ieder geval vanaf 1986 actief in de kamers boven het café, met diverse dames en diensten.
Uit het genoemde dossier en advertenties in de krant kun je wel wat dingen opmaken, maar in veel gevallen blijft het toch gissen.
Jan en Stans
Feit is dat het café zelf, The Pub, in 1972 van start ging in het hoekpand op nummer 390, als opvolger van het befaamde café Lommerrijk, dat er al sinds 1879 had gezeten. Voor de oorlog was het daar nog grondgebied van gemeente Koudekerke. Tot 1986 was The Pub een buurtcafé waar weliswaar van alles gebeurde, maar waarin van prostitutie nog geen sprake blijkt te zijn. Jan en Stans, een Vlissingse worden de eigenaars in 1978. Stans zoekt op dat moment ook nog iemand om bedrijfsleider te worden van een Chinese boetiek.
Psycho Sexueel Instituut Tête-à-tète
Stans is er blijkbaar ook nog even van tussen, want in 1984 adverteert ze dat ze terug is. Ze viert het op Indische wijze. Twee jaar later, in maart 1986, is er dan opeens de advertentie van de opening van ‘Psycho Sexueel Instituut Tête-à-tète’. Er wordt volop geadverteerd in de kranten. Er worden ook steeds nieuwe mensen gevraagd. Soms worden er advertenties geplaatst van dames die verhuisden. Van de flat in Zuid naar The Pub, bijvoorbeeld.
Na een tijdje komen de klachten, en grijpt de gemeente in. In het dossier zagen we zelfs brieven van buurtbewoners, waaronder een vrouw die haar beklag deed over haar man die zo lang wegbleef als hij de hond uitliet. Of hebben we dat gedroomd? We zullen het dossier weer eens opvragen t.z.t., want het is alweer even geleden, dat we er ‘doorheen vlogen’. Feit is in ieder geval wel dat Stans en dames als Nora, Cora en Laila officieel worden gewaarschuwd in 1988. Ze moeten stoppen met het bordeel.
Kopje koffie?
Of dat ook echt gebeurt is nog maar de vraag. Na 1988 verschijnen er nog steeds advertenties, maar die kun je op verschillende manieren uitleggen. Die van 1991 bijvoorbeeld. ‘Bij een kopje koffie een zakelijk Business gesprek in café The Pub’, luidde een tekst bijvoorbeeld. Misschien ging het echt om goede gesprekken, maar wij denken meteen aan die reeks van Pisa, van Spaan en Vermeegen, in de jaren 80. “Kopje koffie, glazenwasser?”
Hoe dan ook: het is dan wel al een aflopende zaak. In april 1989 haalt het café het nieuws nog een laatste keer, met een flinke brand op de bovenverdieping. Of dat iets te maken had met het voormalige Tête-à-tète weten we niet. In het jaar van de laatste advertentie van de zaak overlijdt Stans ook. Daarna blijft het stil. Het café wordt een woonhuis en is dat nu nog steeds.
Een bordeel op een woonboot?
De vier foto’s van de brand kregen we van Peter Florisse, die ons eerder de foto’s gaf van de opgravingen op de Kousteensedijk, begin jaren 80. Hij gaf ons ook nog een paar foto’s van PontMeyer, in 1999. In dat kader meldde hij ons dat in die periode aan de kade bij dat bedrijf ook een tijdje een woonboot lag, waar illegale prostitutie werd bedreven. ’s Avonds ging er zelfs speciaal een lichtje voor aan, schijnbaar. Op zeker moment zonk die boot, en kwam de brandweer ook ter plekke. De spuitgasten van dienst vonden blijkbaar nogal wat attributen die her en der dreven. Prachtig zulke verhalen, maar we hebben er nog niets over kunnen vinden. Als iemand meer weet dan horen we het graag.
Maar: we maken we ons geen illusies. Het blijft een lastig onderwerp…
Foto’s: Peter Florisse, Peter Carol, Middelburg Dronk en beeldbanken/collecties Zeeuws Archief en ZB Bibliotheek van Zeeland. De twee wazige foto’s van de entree van TaT zijn bewerkt met AI. Knipsels: ZB Krantenbank Zeeland
Geen zoekresultaten voor "{term}"
