Op 14 september is het weer Open Monumentendag in Nederland. Ook in Middelburg zijn er veel monumentale panden te bezoeken, van Huize Toorenvliedt tot het Zeeuws Archief, van De Engelse Kerk tot het Hofje Onder den Toren.
Nu zijn die grotere en bekende locaties sowieso al tof, maar in Middelburg wemelt het natuurlijk ook van de schitterende monumentale panden in particulier bezit. We bezochten er al aardig wat, de afgelopen tien jaar, maar eerlijk? We zouden ze allemaal wel eens van binnen willen bekijken.
Daarom zijn we heel enthousiast over een nieuw initiatief van stadsgids Ineke Van de Put, die op persoonlijke titel een aantal pandeigenaars enthousiast heeft gekregen voor de openstelling van hun huizen tijdens de Monumentendag. Daar zitten ook huizen bij die we zelf ook al eens bezochten, zoals dat van Toos van Holstein aan de Korendijk, ‘t Vergulde Pansijzer in de Nieuwstraat en Bed & Breakfast Montancourt Middelburg aan de Rouaansekaai.
De huizen en locaties zijn te vinden op https://www.openmonumentendag.nl maar Ineke heeft ook aparte regelingen getroffen met een aantal pandeigenaars. Twee van die panden lichten we hier graag op voorhand uit.
De eerste is het pand aan Londensekaai 37, genaamd ’t Wapen van Amsterdam. Het pand en de eigenaar kregen we in het verleden al vaak als tip, van allerlei mensen. “Daar moeten jullie echt eens op bezoek gaan. Eigenaar Wim Hendrikse is een wandelende encyclopedie, en zijn huis is gewoon een museum op zich.”
In het verleden stelde Wim zijn deuren volledig open, tijdens de monumentendag, maar nogmaals 400 mensen ontvangen vindt hij nu wat veel van het goede. Hij wil op 14 september wel graag twee rondleidingen verzorgen van anderhalf uur, voor twee groepen van 10-15 personen. Belangstellenden kunnen zich aanmelden bij Ineke, via stadsgidsineke@gmail.com. De rondleidingen zijn gratis, en starten om 11.00 uur of 14.00 uur. Wie het eerst komt, het eerst maalt.
Wij hadden het voorrecht om de rondleiding nu alvast te krijgen. Soms doet Wim dat namelijk ook op verzoek, of juist heel spontaan. Tot een paar jaar geleden verhuurde hij de eerste verdieping van het huis ook als B&B. We beperken ons nu even tot een korte inleiding, omdat Wim en pand dusdanig vol verhalen bleken te zitten, dat we er wel een hele serie artikelen aan zouden kunnen wijden.
Wim is niet alleen de pandeigenaar, die je regelmatig op de stoep van zijn huis ziet zitten; hij is ook een echte antiekverzamelaar en een uitstekende verhalenverteller. Afgelopen zondag spraken we op voorhand af dat we het alleen over het huis zouden hebben, maar dat mislukte natuurlijk grandioos. Wim weet heel veel, en wij wíllen veel weten. Dan ga je, hè.
Toen Wim het pand, dat dateert van 1585, kocht in de jaren 90 was het jaren in gebruik geweest als kantoor. Veel oorspronkelijke elementen waren daardoor weggewerkt achter of onder nieuwe planken, vloerbedekking, enzovoort. Wim heeft veel moeite gedaan om alles weer in oude luister te herstellen. Daar is hij goed in geslaagd. We vergaapten ons in iedere ruimte aan dingen die al eeuwen oud zijn. De balken van de zolderkamer, de bedstedes, die fenomenale oude trap.
Nu is het huis zelf al een verhaal op zich, maar Wim heeft de geschiedenis ervan serieus uitgeplozen. Hij heeft de meeste eerdere bewoners in kaart gebracht, en allerlei details over hun levens boven water gekregen. Die verhalen geven zijn rondleiding een extra dimensie, geloof het maar gewoon.
Maar misschien nog wel mooier is het feit dat Wim in de loop van de jaren enorm veel antiek heeft verzameld dat aansluit op de geschiedenis van het huis. Vooral alle oude gebruiksvoorwerpen die door het hele huis zijn te vinden roepen de ene na de andere vraag op. Wel eens gehoord van een lollepot? Van een droogstokhouder, een raamschaatshaakje, of een koude hand? Op z’n dooie gemakje kreeg Wim onze hoofden binnen een huur heerlijk op hol. “Wat zeg je nu Wim? Drenkten de mensen toen echt gedroogde (tonder-)zwammen in paardenurine, om een tondeldoosje van brandstof te voorzien?”
Goedendag! Wat een prachtige stroom aan informatie was dit!
Gelukkig hebben we de foto’s nog. Zo kunnen we later zelf ook nog eens een beetje gaan speuren, naar de geschiedenis van bepaalde voorwerpen. Of we gaan gewoon nog eens terug naar Wim, want hij lepelt het allemaal zó op. En niet alleen de informatie over ’t Wapen van Amsterdam en zijn museale collectie, trouwens. Hij schijnt ons ook alles te kunnen vertellen over (de geschiedenis van) de Londensekaai zelf. Het zou ons niet verbazen als deze man dan ook nog een authentiek gerecht weet te bereiden met een van die antieke pannen in die kelderkeuken. Het is fe-no-me-naal, wat je daar allemaal ziet.
Mailen dus, naar Ineke, als je dit mooi vindt. Je gaat er geen spijt van krijgen.
Volgende keer meer over een ander mooi huis op de lijst van Ineke, in de Koepoortstraat.