Wat herbergt onze stad toch veel mooie verhalen!
Vandaag besloten we om weer eens een stukje van de Kunst- en Cultuurroute Middelburg te ‘doen’. Dat was al veel te lang geleden namelijk. Het kan bovendien nooit kwaad om een aantal actuele foto’s in het archief te hebben, bijvoorbeeld ter illustratie van toekomstige items in de agenda van Wij zijn De Stad.
Het idee was om overal alleen even binnen te wippen, maar dat liep natuurlijk anders. Iedere locatie en alle kunstenaars zijn een afzonderlijk item waard. Over sommige kunstenaars of galeriehouders schreven we in het verleden al, maar nog steeds niet over allemaal.
Neem nu Atelier Pazzo-Arte, van Wolfgang Krug. De man kennen we al sinds eind jaren 90, toen hij restaurant Ietsje Anders had in de Vlasmarkt, maar we schreven nog nooit over hem en zijn werk. Dat hopen we dit jaar nog recht te trekken, want we werden helemaal vrolijk van het huis en de werken van Wolfgang. De vrolijke kleuren en mooie dingen knallen daar vol op je kanis. Heel tof! De glimpen van de bijzondere tuin, keuken en woonkamer, en de gastvrijheid van deze man maakten het af. We gaan heel graag nog eens terug voor een uitgebreide impressie.
Atelier Riet Wullems, in de Vlissingsestraat, bezochten we ook nog niet eerder. Een aangename kennismaking. Ook Riet zit vol verhalen. Bij iedere ets, bij ieder beeld vertelt ze graag meer over de context. Mooi! Over de geschiedenis van het pand, ooit onderdeel van een doe-het-zelfwinkel die drie panden besloeg, kwamen we ook nog te praten. Ook dat verhaal hebben we genoteerd ‘voor later’.
Francesco en Andrea van Atelier28 spraken we wel al eerder. Hen zien we ook wel vaker. Toch valt er over deze plek en alle werken ook nog zoveel te vertellen. Het is verleidelijk om de nadruk te leggen op het Middelburgse werk van Francesco, maar er is meer, veel meer!
Met Ellen Brian van Cultuurhuis Kuiperspoort hebben we regelmatig contact via de mail. Tot enkele maanden geleden niet alleen vanuit WZDS, maar ook vanuit Middelburgse & Veerse Bode. Ellen maakt ons het werk gemakkelijker, door evenementen keurig aan te leveren, al dan niet met rechtenvrije foto’s erbij. Dat scheelt. Vandaag ontmoetten we haar nu ook eens in levenden lijve. Leuk!
Verder waaiden we nog kort aan bij een aantal voor ons bekende gezichten. Bij de jonge Micha Braaksma, die deze maand exposeert in de Doopsgezinde kerk en even verderop bij Joost Jan Bakker, die in Galerie De Vier Gemeten bezoekers enthousiast uitleg stond te geven over een schilderij. Daarna fietsten we door naar de kloostergangen van de Abdij, waar de Zeeuwse Kunstkring tot vandaag exposeerde. Daar kregen we afgelopen vrijdag pas lucht van, nog net op tijd.
Een flitsbezoekje aan Galerie Goeie Genade moest natuurlijk ook. Daar aan de Rotterdamsekaai kun je niet alleen rekenen op steeds weer nieuwe, hele mooie kunst, maar ook op veel gezelligheid. De familie is zo hartelijk en gastvrij. Of we misschien een biertje wilden? Een wijntje of een hapje? “Nee echt niet, bedankt! Het was een leuke wedstrijd gisteren!” De livemuziek van harpiste en zangeres Lidewei Philips maakte het compleet.
Maar we moesten door, heus. Even Juul Kortekaas groeten, in de Brakstraat. Zeven jaar geleden schreven we al eens hoe leuk we deze vrouw vinden. Welnu: ze is nog net zo leuk als toen. En wát een verhalen heeft ze! Ze is nu een boek aan het schrijven. Over het leven, en alles wat dat leven ontstijgt. We zouden een gesprek met haar wel eens op video vast willen leggen. Niet omdat zulke items qua lengte goed scoren, maar omdat al die verhalen zo interessant zijn, en Juul zo fijn relaxed. Maar ook hier sloegen we de koffie beleefd af….
…want we wilden ook nog even naar Toos van Holstein, op de Korendijk. We hadden gelezen dat ze net terug is uit de Italiaanse keramiekstad Gubbio en prachtige eieren heeft gemaakt. En mooi zijn die zeker! Toos ging van de ene naar de andere bezoeker, maar tussendoor nam ze toch even de tijd om met ons te kletsen. Ook al zo’n warm mens met prachtige verhalen. Heerlijk!
Tot slot bezochten we GalerieGerritse aan de Londensekaai. We wisten dat daar nog niet al te veel te zien zou zijn, omdat Liesbeth Labeur daar gisteren nog maar net is begonnen als ‘Artist in residence’. Ze creëert het werk ter plekke, stap voor stap, om op 24 augustus het eindresultaat te presenteren. De finisage heet dat, in kunstkringen. “Ik zit nu op 1%”, lachte Liesbeth, die dit jaar werkelijk overal opduikt.
Ondanks dat lage percentage wist ze ons toch al nieuwsgierig te maken, door iets te vertellen over het thema. Het werk wordt gebaseerd op het treurige relaas van ene Abbring, die tien jaar doodongelukkig was op Curaçao, en daar jaren werkte aan een kaart die achteraf van geen meter bleek te kloppen. Je verzint het allemaal niet.
En dat was dan alleen Liesbeth nog maar. Over Team GalerieGerritse valt ook nog genoeg te vertellen. Dat team bestaat naast Ellen Gerritse uit Ina Sponselee en Jeanine van der Linde. Allemaal even creatief, allemaal even vriendelijk.
We leerden vanmiddag dat alle genoemde mensen blij zijn met hun plekje in de stad, maar we hoorden hier en daar ook wel dat iedereen merkt dat er erg veel georganiseerd wordt in Middelburg, op veel verschillende podia. Ook daarom is het niet altijd meer zo druk als een aantal jaar geleden. Het zou wat dat betreft misschien zo gek nog niet zijn als er nog meer events en exposities gebundeld worden in de toekomst. De route doet dat nu natuurlijk ook al, maar alles bezoeken op één zondagmiddag? Niet te doen!