Nou zeg, wat een Middelburgse avonturen toch weer allemaal, zo op de woensdagmiddag!
Onderweg van hot naar her zagen we op de telefoon een mail van Gemeente Middelburg verschijnen, met een persbericht over nieuwe zitbankjes die op de Kinderdijk zijn geplaatst. Omdat er geen beeldmateriaal bij het bericht zat besloten we er zelf heen te fietsen, om de bankjes zelf vast te leggen.
Dit zijn ze dan. Bij het zien van het zitje op de tweede kiek schoten we een beetje in de lach, omdat dit zitje ons meer deed denken aan een poef van steen en hout, dan aan een bankje. Maar een stukje verderop, dicht bij de Bellinkbrug, vonden we een ook een groter exemplaar. Hatsikidee!
Maar waarom een persbericht over bankjes? Omdat ze best bijzonder zijn. We citeren uit het bericht:
’tijdens het restauratieproces gaven bewoners aan behoefte te hebben aan extra zitplekken langs het water. In overleg met de gemeentelijke ecoloog ontstond het idee om zitbanken te ontwerpen die een dubbele functie vervullen: een plek om te zitten én een experimentele biotoop voor planten.’
‘De banken bestaan uit korven gevuld met oude stenen van de kademuur en schelpen, met daarop houten planken als zitvlak. De stenen bevatten nog sporen van mos en planten, waardoor ze mogelijk opnieuw kunnen gaan groeien in hun nieuwe omgeving.’
In het bericht wordt ook nog vermeld dat de banken onderdeel zijn van het project Natuur-inbouw, dat wordt gefinancierd door de Europese Unie. Via de pagina van dat project kom je dan weer uit bij nog meer tekst en uitleg, bijvoorbeeld over ‘de natuurinclusieve kademuur‘ daar.
We leren weer van alles, op zo’n dag. We vragen ons alleen af wat er gebeurt als er straks echt plantjes uit die bankjes komen groeien. Kan en mag je er dan nog wel op zitten? De Asplenium ruta-muraria knapt vast niet op, van al dat rustende volk daar.
Na ja, dat merken we tegen die tijd weer wel. Nu gaan we eerst eens peinzen over het verhaal dat bij die schoen in de Graanbeurs hoort. Verloor iemand op de vlucht die? Is het een versleten Middelburg 800-schoen? We hebben geen idee. Twee vriendelijke passanten uit Terneuzen wisten het ook niet. Zij dachten dat wij die schoen er hadden neergezet.
Bonus: eenmaal terug thuis zien we dat er wel al degelijk beeldmateriaal van de bankjes was. Zijn we er toch weer ingetuind 🙂