Het was al vastgesteld in december vorig jaar: Rob Dreesens gaat maar door, met het in ere herstellen van Middelburgse gedenktekens en andere zaken die ooit zijn verdwenen uit de stad. Denk aan het rode torentje van Café Tympaan op de Markt, of aan die gevelbrokken van het verdwenen pand In den Steenrotse.
Nu heeft Rob zich op een verdwenen gedenksteen gestort die al eerder in de media was: een steen voor Salomon van Eenennaam, die aan het einde van de Tweede Wereldoorlog maar liefst 138 mensen opving in de kelders van zijn panden aan de Korendijk en Kinderdijk in Middelburg. Dat verhaal is te vinden in een aflevering van tijdschrift De Wete, van juli 1984. Een paar jaar geleden hadden we ook al contact met een andere Middelburger, over deze kwestie. Sjaak den Herder wilde het bord ook graag in ere herstellen. Iedereen is welwillend in dezen, dus het is vooral een kwestie van centjes. Mensen die het project willen steunen kunnen hun steentje aan de steen bijdragen via doneeractie.nl.

Foto collectie Martin Koster
Het bord werd aan van Eenennaam (die in de jaren 60 overleed) geschonken door de vluchtelingen die hij had geholpen. In 2021 deed Sjaak ook een andere oproep in de Wete, m.b.t. van Eenennaam. Hij zocht meer informatie bij een foto van Salomon, die samen met een groep mensen voor het pakhuis aan de Korendijk staat. Zou dat geen beeld van de onthulling van de gedenksteen kunnen zijn?

Leven en werk van van Eenennaam zijn al een verhaal op zich, maar toen we eergisteren een van de oude panden van deze ondernemer bezochten kwamen er alleen maar verhalen bij…
Rob had ons namelijk uitgenodigd om naar Kinderdijk 4 te komen. In de kelder van dat pand, bij de Bellinkbrug, werden door van Eenennaam dus ook mensen opgevangen in de oorlog. Het pand werd een paar maanden geleden gekocht door Michelle Pritchard, een Australische altvioliste die in 2020 in Middelburg kwam wonen. Ze kocht het pand samen met haar partner, de Middelburger Marco van Pagee. Hij is ook musicus, en speelt ook altviool. Soms spelen de twee ook samen, kijk maar:
Michelle staat al langer op ons ‘lijstje’ voor een item over haar leven en muziek. Het is een leuke en spontane dame, waar je heerlijk mee kunt kletsen. Maar haar leven was, zoals ze dat zelf zegt, ‘niet simpel’. Dat gegeven leidde haar echter wel naar de interessantste mensen en ervaringen. Rolf Bosboom schreef twee jaar geleden al over haar in de PZC, in het artikel ‘Zij was bijna blind en is nu virtuoos op viool‘. Als je dat artikel leest in de krantenbank krijg je een goede eerste indruk. Ze kwam bij ons ook al eens voorbij, in het stukje over de viool van Fritz Kreisler.
Als je, net als wij gisteravond, de moeite neemt om terug te scrollen door haar tijdlijnen op sociale media, dan snap je ook hoe actief en bijzonder Michelle is als mens en als musicienne. We waren zelf diep onder de indruk. En dan zijn we dus nog van de categorie die eerst moesten opzoeken wat precies het verschil is tussen een viool en een altviool. We komen terug op deze dame, heus! Ze speelt binnenkort trouwens in de Koorkerk én op het Abdijplein tijdens het Zeeland Nazomerfestival.
Dit alles is misschien al genoeg om je te doen duizelen, maar nóg is het niet klaar. Het huis dat Michelle en Marco kochten werd in de negentiende eeuw bewoond door een andere musicus, namelijk Wilhelm Remigius Ceulen. Hij was violist, cellist, pianist, componist, dirigent en stadsmuziekmeester van Middelburg. Ook over deze man een uitgebreid artikel in ZB Tijdschriftenbank Zeeland, uit Zeeuws Tijdschrift van maart 1969. Ceulen was een musicus van formaat, die echter maar zelden wordt genoemd. Rob zou zijn naam ook graag in ere willen herstellen. Daar is niets mis mee, vinden we, maar je kunt niet alles tegelijk doen. We nemen dat plannen nu dus alleen voor kennisgeving aan, al konden we het niet laten wat knipsels uit ZB Krantenbank Zeeland te vissen.
En dat verhaal over die oude strenge schooljuf, die ooit ook op Kinderdijk 4 woonde? Daar blijven we voor nu even helemaal van af. En dat Rob Michelle een naam voor het huis cadeau gaf, namelijk de Blaauwe Viool, dát laten we ook even rusten. Anders verdwalen we straks ook nog in leven in werk van Reimond Kimpe. Wat een stad toch, en wat een geschiedenissen allemaal!
Historische afbeeldingen en knipsels: digitale collectie ZB Bibliotheek van Zeeland