Je hoeft maar een paar locaties van de Kunst- en Cultuurroute Middelburg te bezoeken om te ervaren hoe divers het aanbod van kunst en kunstenaars is in onze stad. Wij bezochten vanmiddag drie (ok, eigenlijk vier) van de meer dan dertig locaties die de route rijk is.
In de Doopsgezinde kerk in de Lange Noordstraat exposeerde Bibian Van Der Worp haar mooie schilderijen. Met haar kletsten we kort over haar omzwervingen (van Apeldoorn via Vlissingen naar Middelburg) en over haar samenwerkingen, met onder meer Rezan Habash. Het was leuk haar nu eindelijk eens te ontmoeten.
Bij Atelier-Galerie Sandra van der Meulen in de Spuistraat is de Groningse fotograaf Annemarie van Buuren te gast. Met haar raakten we aan de praat over een project van CBK Zeeland waar we ooit aan meewerkten, ‘Deel & Ulrum‘. Over krimp in Groningen en Zeeland ging dat. We verbleven toen onder meer een weekje in een afbraakpand in het dorpje Ulrum. Annemarie blijkt er om de hoek te wonen en maakte bijna gelijktijdig een documentaire over hetzelfde onderwerp. Wat een toeval! Over kunst ging het nauwelijks, maar dat hoéft ook niet altijd he. De kunstroute is ook een evenement voor ontmoetingen.
We sloten de wandeling af bij Ruimte voor Kunst en SmithArt, in de Singelstraat. Daar is vanaf vandaag (tot 22 mei) werk te zien van Leo Copers, uit Gent, onder de titel ’toveren met tegenstellingen’.
Copers is een grote naam in de kunstwereld. Van het web: “Deze kunstenaar speelt een belangrijke rol in de naoorlogse kunstwereld, met zijn sculpturen, installaties en performances. Hij transformeert alledaagse objecten door isolatie of ingrepen tot verrassende, vaak ironische en poëtische beelden die spelen met thema’s als gevaar, destructie, vergankelijkheid en de spanning tussen elementen als water, licht en vuur.
Door minimale wijziging van context prikt Copers door de verwachtingspatronen van de kijker, wat leidt tot vervreemdende, soms surrealistische combinaties die de grens tussen schoonheid en dreiging aftasten. Zijn werk is opgenomen in belangrijke Belgische tentoonstellingen en museumcollecties.”
Wij werden zelf inderdaad ook een paar keer op het verkeerde been gezet, door Copers. We hadden bijvoorbeeld niet door dat de witte handschoentjes naast de serie goudkleurige schilderijtjes door de bezoekers gebruikt mogen worden. Toen Tineke liet zien wat de bedoeling was schoten we in de lach. Er bleken prenten verstopt te zitten onder de gouden deksels. Wie had dat gedacht?
Bij deze expositie raden we de duiding door Tineke Smith en buurman Dick de Bruijn sowieso aan. Dan leer je ook hoe de messen met bloemen hun plek kregen, hoe Copers onderzocht hoe het is om als blinde een museum te bezoeken of hoe dat zit met die gouden drol, waar nota bene de gehele voorkamer voor is gereserveerd.
Wij zijn de Kunststad, als je het maar weet!