Als je over de ene Davidse begint, dan is de andere ook nooit ver weg. Dat leerden we vier jaar geleden van Ricky Vaneveld. Na Sarah willen wel het daarom ook nog kort hebben over Kees Davidse. Ook al ‘alsnog’, want dít stukje hadden we vorige week zaterdag willen plaatsen. Maar ja, maar ja.
Maar Kees dus. Het is niet eens een Middelburger, maar toch vinden we dat hij hier een bedankje verdient. En wel omdat Kees een van de iconen van ZB Bibliotheek van Zeeland was. Hij was al van de partij toen het gebouw aan de Kousteensedijk werd geopend, in 1985. Voor die tijd werkte hij onder meer bij de Provinciale Bibliotheek Centrale (PBC) in Dauwendaele, die later ook op zou gaan in de ZB.
Kees werkte vooral in het team IBL. Dat staat voor Interbibliothecair Leenverkeer. Dat is, kort gezegd, het team dat boeken leent van en uitleent aan andere bibliotheken. De collectie van de ZB is groot. Het zal je nog verbazen hoeveel belangstelling er elders in Nederland is, voor alle titels die de bibliotheek in Middelburg bezit.
Wij leerden Kees zelf ook kennen op die afdeling, in 1999. We begonnen dat jaar in de ZB als uitzendkracht, om te helpen met het saneren van bepaalde collecties. Later kregen we een vaste aanstelling, ook bij IBL. We werkten een jaar of zeven direct samen met Kees.
De bezoekers van de bibliotheek kennen Kees waarschijnlijk van zijn werk als inlichtingenmedewerker (voornamelijk achter de balie van de eerste verdieping), of als ‘de man van de boekenverkoop’. Dat werk behoorde namelijk ook tot zijn takenpakket. Over beide functies spraken we hem in het verleden. In 2019, en in 2021, midden in de lockdown van toen.
Na al die jaren werken voor de bibliotheek mag Kees nu gaan genieten van zijn pensioen. Vorige week vrijdag was zijn afscheidsfeestje in café Bij Boone, in Meliskerke, waar anders? Kees woont al jaren in het dorp. Deze zaak, ook wel bekend als PiBo, is zijn thuishaven. Hij mag er graag biljarten, om maar eens iets te noemen. Het werd een puike fuif, met uiteraard wat grappen en grollen, een paar toespraken én livemuziek van Herman van Berendonk en Brian Quite. Meezingen maar!
We hebben altijd prima samengewerkt met Kees, maar de echte grote grijnzen komen bij ons op het gezicht bij alle herinneringen aan bedrijfsuitjes, de sportdagen samen met Provincie Zeeland, en andere informele momenten. Met Kees erbij werden die nooit saai. Volleyballen in de Kruitmolen, jeu de boules bij CJBM of op zoek naar een klassiek biljart in Rotterdamse cafés. Waarom hij en wij bij feestjes vaak eindigden in het groepje dat ergens het licht uitdeed is ons een raadsel, maar het wàs zo. Nog eentje om het af te leren, je kent dat wel.
Grijnzen doen we ook als we denken aan alle oneliners die we in de loop van de jaren deelden met Kees. Van die kreten die voor buitenstaanders een tikje onbegrijpelijk zijn. Als Kees ons ziet in de buurt van computers, om maar eens een voorbeeld te noemen, roept hij meestal ‘een bitje rechts klikken!’ Dat stamt uit de tijd dat we cursussen internet voor senioren verzorgden. De muis, die kende iedereen wel, maar de geheimen van de rechtermuisknop dan weer niet. Wonderen kon je ermee verrichten. Dat vergat Kees nooit meer. Ik zeg, ik zeg: wat zei jie?
Proost Kees, bedankt voor al die jaren. Tot gauw, ergens op het eiland!