De ouders van Sarah Davidse uit Middelburg kennen we al heel lang. Zeker haar moeder Solange: zij kwam al in beeld toen we nog op de lagere school zaten in de wijk die je ook een soort dorp zou kunnen noemen: Dauwendaele.
Een jaar of tien geleden kwam Solange in beeld voor een klein portret op Wij zijn De Stad. Een verhaal over haar, maar ook over huize Davidse, in Middelburg centrum. Het idee was om dat verhaal te combineren met een stukje over Sarah, die toen net zestien was en zelfgemaakte sieraden verkocht onder de naam Patou Jewelry. Altijd leuk, stukjes over jonge Middelburgers die lekker creatief én ondernemend bezig zijn.
Maar dat stukje kwam er uiteindelijk nooit. Om allerlei redenen schoof het gesprek steeds weer op, tot het er op een gegeven moment helemaal niet meer van kwam.
Nu is Sarah 26 en komt ze alsnog in beeld als jonge Middelburgse ondernemer. Patou lag een tijdje stil, maar nu heeft ze de draad weer opgepakt. Letterlijk zelfs, want naast sieraden maakt ze tegenwoordig ook zelf gehaakte tassen. De Middelburgse woonde vijf jaar in Leiden. Tegen haar ouders zei ze in die tijd nog stellig dat ze nooit meer naar haar geboorteplaats zou terugkeren. Die mening stelde ze bij toen ze Middelburger Robin Duim leerde kennen. Het stel overwoog nog even om samen in Amsterdam te gaan wonen, maar kwam tot de conclusie dat ze het in Middelburg eigenlijk veel te leuk hebben. Inmiddels wonen ze samen in de Griffioen.
Naast haar creatieve onderneming is Sarah druk met haar toekomst in de zorg. Na haar bachelor Gezondheidswetenschappen aan de Vrije Universiteit begon het toch weer te kriebelen en besloot ze verder te studeren. Ze volgt nu in deeltijd de master Zorgmanagement. Tegelijkertijd hoopt ze aan de slag te kunnen in het ziekenhuis. Ze solliciteert onder meer bij het ADRZ in Goes.
Maar stilzitten terwijl ze daarop wacht? Dat past niet zo bij Sarah. “Ik wilde weer eens iets creatiefs doen”, vertelt ze. “Dat heb ik altijd leuk gevonden. Dus ben ik opnieuw sieraden gaan maken, en ook tasjes.” Het Instagramaccount van haar vroegere sieradenbedrijfje bestond nog. Bovendien had het uit die tijd nog behoorlijk wat volgers. Sarah besloot er gewoon weer iets op te zetten. Dat zorgde meteen voor een aardig bereik en zo begon haar onderneming opnieuw te lopen. De naam veranderde wel. Patou Jewelry heet nu Patou Sophie. De naam is een combinatie van de tweede namen van haar twee jongere zusjes: Julie Patou en Maxime Sophie.
De tas die Sarah tijdens ons gesprek bij zich heeft, heeft ze helemaal zelf gehaakt. Ze begint gewoon met een touwtje en ongeveer anderhalf uur later is er een complete tas. Inmiddels heeft ze er zoveel handigheid in gekregen dat Robin thuis weleens grapt dat het daar net een klein Chinees fabriekje is. Sarah zag de gehaakte tassen voorbijkomen op TikTok en dacht: dat kan ik zelf ook wel. En inderdaad. De tassen worden gemaakt van gerecycled T-shirtgaren. Omdat het materiaal afkomstig is van oude shirts, is geen enkele kleur precies hetzelfde. Zo is iedere tas automatisch uniek.
De prijzen variëren. Kleine tasjes zijn er vanaf ongeveer 25 euro; de grotere modellen kosten rond de 50 euro. “Het is natuurlijk wel allemaal handgemaakt”, zegt Sarah. Ook de sieraden stelt ze zelf samen. De bedels en kralen koopt ze in, waarna ze er haar eigen combinaties van maakt. Sarah is behoorlijk perfectionistisch. Dat was ze op haar zestiende al en dat is tien jaar later niet anders. Het liefst maakt ze alles zelf, zodat ze zeker weet dat het goed gebeurt.
Of haar onderneming te combineren blijft met een toekomstige baan in het ziekenhuis? Daar maakt Sarah zich voorlopig niet zo druk om. Het haken voelt voor haar niet als werk. “Ik vind het juist ontspannend om ’s avonds op de bank een serie te kijken en ondertussen die tasjes te maken.”
Maar stel nu dat Patou Sophie ineens heel hard gaat lopen? Zou ze haar plannen voor de zorg dan laten varen? “Als het echt zo interessant wordt, dan misschien wel”, zegt ze. “Ik vind ondernemen sowieso heel leuk.” Die ondernemerszin heeft Sarah van huis uit meegekregen. Haar vader Krijno is mede-eigenaar van Weststrate. Bij hem aan de slag gaan was geen optie. Ze vindt Weststrate een prachtbedrijf, maar ze vindt het belangrijk om haar eigen weg te kiezen. “Ik wil echt iets van mezelf opbouwen.”
Voorlopig verkoopt ze haar creaties vooral via Instagram. Als de onderneming verder groeit, kan er altijd nog een eigen website komen. Daar zou Robin haar dan mooi bij kunnen helpen. Haar moeder heeft inmiddels ook al voorzichtig de haaknaald opgepakt, al blijft Sarah zelf vanwege haar perfectionisme graag de regie houden. Overigens: wie iets bij Patou Sophie bestelt en in Middelburg woont, krijgt een leuke extra service. Sarah komt de bestelling dan persoonlijk bij je thuis bezorgen.
Zo hebben we tien jaar na dato alsnog dat verhaaltje dat er eerder niet van kwam. Sarah is terug in Middelburg, rondt haar master af, hoopt op een mooie baan in de zorg en bouwt ondertussen opnieuw aan haar eigen creatieve onderneming. De cirkel is rond. Of beter gezegd: de draad is weer opgepakt!