We komen Marianne Gillot regelmatig tegen in de stad. Meestal op straat, even vluchtig, maar soms ook net wat langer, op het terras bijvoorbeeld. Zo raakten we vorig jaar een keer in gesprek over haar werk. “Ik ben zorgondernemer,” zei ze. We keken haar waarschijnlijk wat glazig aan, want ze lachte en beloofde: dat ga ik jullie nog wel eens rustig uitleggen. Dat moment kwam recent, op het terrein van Hof ter Veste. Niet toevallig de plek waar Marianne haar allereerste cliënt ooit had. Een mooie plek om haar verhaal te vertellen.
Marianne is de zorgondernemer van Zorgmaatje aan Huis (regio Zeeland Noord en Midden). Dat is een landelijke organisatie, maar dan wel met een lokaal gezicht. Hoewel ze hier niet is geboren, groeide ze als kind wel op in Zeeland en keerde ze later bewust terug voor de rust, de ruimte en het menselijke tempo. Via haar vrijwilligerswerk bij het Maatjesproject van Humanitas kende ze de regio al goed. De stap van maatje naar Zorgmaatje was voor haar dan ook logisch en eigenlijk heel natuurlijk .
Wat Marianne doet, laat zich lastig vangen in één functietitel. Ze luistert, verbindt en zoekt steeds opnieuw naar de juiste match tussen cliënt en Zorgmaatje. Geen standaardoplossingen, maar maatwerk, afgestemd op iemands leven, wensen en mogelijkheden.
Zorgmaatje aan Huis biedt ondersteuning aan mensen die wel wat extra hulp of gezelschap kunnen gebruiken, én aan mantelzorgers die soms (te) veel op hun schouders dragen. Die ondersteuning kan heel praktisch zijn, maar ook juist sociaal en licht van aard. Denk aan hulp bij dagelijkse activiteiten, samen boodschappen doen of koken, een wandeling of een museumbezoek, gezelschap en aandacht, begeleiding naar huisarts of ziekenhuis en lichte huishoudelijke of tuinwerkzaamheden.
Het gaat hierbij niet om zorg in de medische zin, maar om aanwezigheid, aandacht en ondersteuning die het dagelijks leven prettiger maakt. Of, zoals zij het zelf zeggen: een Zorgmaatje maakt het leven plezieriger . Zorgmaatjes werken thuis, maar ook in woonzorgcentra en verpleeghuizen. Dat kan een paar uur per week zijn, of voor langere tijd. Altijd flexibel, altijd in overleg.
Wat ons raakte in het verhaal van Marianne, is de aandacht die er is voor mantelzorgers. Mensen die vaak met liefde zorgen voor een partner, ouder of familielid, maar daarbij zichzelf soms vergeten. Een Zorgmaatje kan dan letterlijk even ruimte geven. Tijd om op adem te komen, terwijl iemand anders meegaat voor een boodschap, een wandeling maakt of gewoon een kop koffie drinkt. Er wordt gewerkt met een systeem waarin mantelzorgers kunnen meekijken en lezen wat er is gedaan en hoe het is gegaan.
Veel mensen denken dat ze een Zorgmaatje volledig zelf moeten betalen. Dat is niet altijd zo. Financiering kan onder andere lopen via een aanvullende zorgverzekering van de mantelzorger of via een PGB (persoonsgebonden budget) vanuit de Wmo of Wlz. Marianne neemt daar rustig de tijd voor en denkt mee over wat in een specifieke situatie mogelijk is.
Wat steeds terugkomt in het verhaal van Marianne, is het belang van een goede klik. Ze voert zelf de gesprekken, komt langs, luistert en zoekt zorgvuldig naar het Zorgmaatje dat past. Ieder bezoek wordt afgestemd op de persoon om wie het gaat. Geen haast, geen lopende band, maar persoonlijke aandacht.
Wie nieuwsgierig is geworden, kan vrijblijvend contact opnemen met Marianne voor een gesprek. Gewoon om te verkennen wat er mogelijk is. Soms begint dat, net als bij haar eerste cliënt, heel klein. Met een ontmoeting, een gesprek, en iemand die er is.
Meer informatie is te vinden via zorgmaatjeaanhuis.nl, regio Zeeland Noord en Midden.