Op Wij zijn De Stad plaatsen we maar zelden ingezonden verhalen. Voor dit verhaal, van Peter Brakman en Caroline Mobach (met foto’s van Mieke Wijnen), maken we een uitzondering. In Middelburg woont al meer dan twee jaar een groep vluchtelingen uit Oekraïne. Die vreselijke oorlog is nog steeds niet voorbij. We schreven een paar keer over Oekraïners, maar van een inkijkje in de levens van deze mensen in Middelburg kwam het nog niet. Daarom geven we met plezier het woord aan Peter en Caroline:
Op 14 maart 2022 ’s avonds stonden Syuzanna (1997) en Ruslan (1993) bij ons in de hal samen met zeven andere Oekraïners. Daaronder bevond zich ook David, (2014) het broertje van Suyzanna. Suyzanna en Ruslan zijn gevlucht vanuit Charkiv via Polen naar Nederland. Via Ter Apel kwamen zij terecht in Middelburg. Hun gezichten verraden angst, enorme vermoeidheid en het gemis van moeders en vaders en andere achtergebleven familieleden. We (Peter en Caroline) wilden ‘iets doen’ voor hen.
In december ’22 kwam de oudste broer van Syuzanna ook naar Middelburg en een jaar later ook hun moeder. De vaders van Syuzanna en Ruslan zijn nog in Oekraïne en betrokken bij het verdedigen van hun land. Gaandeweg vindt de familie haar weg in Middelburg en omstreken. David doet het goed op school en maakt vrienden. Hij spreekt de Nederlandse taal inmiddels goed en is actief bij FC Dauwendaele. De familieleden hebben werk gevonden. Niet het werk waar zij voor zijn opgeleid. Maar zij pakken alles met beide handen aan.
Zo is de moeder van Syuzanna opgeleid tot psycholoog en Syuzanna volgde in Charkiv de opleiding tot leerkracht lichamelijke oefening. Ruslan is inmiddels aan zijn tweede werkgever toe en werkt nu bij Hotel Van der Valk in Middelburg. Syuzanna en Ruslan maken ons al snel deelgenoot van hun trouwplannen. Zij moeten hiervoor de benodigde papieren verzamelen via de Oekraïense ambassade in Den Haag. Het lukt hun met geduld en doorzettingsvermogen om de juiste papieren te verkrijgen. Een trouwdatum staat gepland.
De dag wordt dinsdag 23 april ’24. Alle voorbereidingen worden ingang gezet. Syuzanna en Ruslan kiezen hun trouwambtenaar. Dit wordt Ageeth Loontjes die ook een collega van Ruslan recent heeft getrouwd. Het verhaal van de eerste ontmoeting van Syuzanna en Ruslan wordt opgetekend door Ageeth Loontjes met hulp van Natalija Faes, een tolk uit Heinkenszand.
Tijdens de huwelijksvoltrekking vertelt Ageeth hoe Syuzanna en Ruslan elkaar hebben ontmoet. Een vriendin van Syuzanna heeft hen met elkaar in contact gebracht. De families van Syuzanna en Ruslan komen beide van oorsprong uit Armenië bij de Kaukasus. De vriendin verwachtte dat Ruslan een goede partner zou zijn voor Syuzanna. Intussen woonde Ruslan met zijn moeder en zusje in Polen en Syuzanna in Charkiv. Er was letterlijk 1200 kilometer te overbruggen om elkaar voor het eerst te ontmoeten.
Voor de familie van Syuzanna en Ruslan is de oorlog die Poetin heeft ontketend de tweede oorlog die zij meemaken. Eerder is de familie gevlucht vanwege een gewapend conflict tussen Azerbeidzjan aan de ene kant en de Republiek Nagorno-Karabach en Armenië aan de andere kant in en rondom de regio Nagorna-Karabach. Dit is een bergachtig gebied in de Zuidelijke Kaukasus dat historisch gezien bewoond werd door Armeniërs.
In coronatijd hebben Syuzanna en Ruslan elkaar verder leren kennen. Eerst via (beeld)bellen en pas later ontmoetten zij elkaar ook fysiek. De spreekwoordelijke vonk sprong meteen over. In de tweede week van maart ’22 begon hun vluchtreis vanuit Charkiv naar Polen. Het jongere broertje David van toen 8 jaar hadden zij ook onder hun hoede. Dat leek de moeder van Syuzanna het beste voor haar jongste kind. Dit betekent dat Syuzanna en Ruslan de verzorging van David op zich namen. Vanuit Warschau zijn zij doorgereisd naar Nederland. In de bus vanuit Warschau naar Nederland toen Syuzanna met een bedroefde blik uit het raam zat te staren, heeft Ruslan Syuzanna ten huwelijk gevraagd. Zij zei direct ja en er verscheen een zonnestraal op haar gezicht.
En toen was het zover. Op 23 april ’24 zijn Syuzanna en Ruslan getrouwd in het oude stadhuis aan de Markt in Middelburg. Het was een koude maar prachtige zonnige dag. Toch kende de dag ook een schaduwkant. De vaders van de bruid en bruidegom konden niet aanwezig zijn bij deze mooie dag. Dat was voor hen en voor de andere familieleden natuurlijk een groot gemis op een dag als deze. Gelukkig heeft Mieke Wijnen de dag vastgelegd in een prachtige fotoreportage.
Aan het strand bij Strandpaviljoen PantaRhei in Vlissingen vond ook een fotoreportage plaats van het jonge paar. Vervolgens is er heerlijk gegeten, gedronken en gedanst bij ’t Vliegendt Hert aan de Dam. Syuzanna en Ruslan kijken terug op een prachtige dag!
Inmiddels is er een hechte vriendschap met hen ontstaan die voelt als een familieband voor ons.
Wij wensen Syuzanna en Ruslan heel veel geluk en vrijheid toe!