Een mooie reis: 20 jaar bloggen in Middelburg
We zijn dol op mijlpalen. Afgelopen week tikten we zelf eentje aan: 20 jaar ‘bloggen’. Een mooi moment voor een kijkje achter de schermen van de redactie van WZDS. Ja, toch?
De start in 2005
In november 2005 begonnen we bij de Zeeuwse Bibliotheek (nu: ZB Bibliotheek van Zeeland) met iets kleins: een intern weblog voor collega’s. We noemden het Digitaal Inlichtingenwerk Zeeuwse Bibliotheek. Een plek waar we tips en tools deelden over de digitale wereld die toen net een beetje opkwam, en over de veranderingen in de digitale collecties van de ZB.
Dat kleine blogje groeide door, veranderde van naam (via ZB Digitaal naar Mijns Inziens) en werd uiteindelijk ons virtuele thuis. Wat begon als hobby naast het werk, kreeg langzaam maar zeker een eigen leven. Eerst lazen collega’s mee, daarna steeds meer mensen uit het hele land. Binnen een paar jaar stonden er duizenden berichten online, samen met tienduizenden reacties. In feite was het een doorlopend verslag van onze verkenningen en ontdekkingen binnen het vak en online. We probeerden goede initiatieven en ideeën van elders te vertalen naar de wereld van Nederlandse informatieprofessionals die in Nederland onder meer werken in bibliotheken in archieven.
Veranderend publiek, meer media
Door ZB Digitaal kregen we geleidelijk wat meer bekendheid in de bibliotheekwereld. We schreven over dingen die toen nog nieuw waren: Web 2.0, Wikipedia, Twitter, RSS-feeds, online communities. In een vakgebied dat nog maar net begon te digitaliseren, was dat soms vooruitlopen. Collega’s noemden ons gekscherend ‘internetgoeroes’, maar zelf vonden we dat we vooral enthousiast en nieuwsgierig waren.
Dutch Bloggie
In 2008 kregen we onverwacht een Dutch Bloggie, een landelijke blogprijs, waarmee onze Zeeuwse bibliotheekblog tussen de wat grotere namen uit de Nederlandse blogwereld belandde. Binnen het vak werd ZB Digitaal steeds vaker een instituut genoemd: informatief, eigenwijs en met een herkenbare toon.
Vakbladen
In 2009 volgde de zogenoemde BibliotheekInitiatiefprijs en begonnen we te schrijven voor vakbladen zoals InformatieProfessional, Bibliotheekblad en Digitale Bibliotheek. We schreven ook regelmatig voor andere websites en blogs (die vaak al van het web verdwenen zijn ondertussen) zoals livre.nl en searchcowboys.nl.
23 dingen
Daarnaast werden we regelmatig gevraagd als trainer of spreker. Dat laatste heeft ons nooit gelegen, dus daar namen we al snel afscheid van, maar het begeleiden van collega’s vonden we wél leuk, zeker als dat online kon. En dat kon! In deze periode waren we één van de gastdocenten van het traject ’23 Dingen’, waarin duizenden bibliotheek- en archief medewerkers kennismaakten met sociale media.
Bibliotheek 2.0: een echte community
In april 2007 startten we Bibliotheek 2.0, een online community op het gratis platform Ning, voor bibliothecarissen en andere informatieprofessionals. Wat begon als een experiment, groeide uit tot een plek waar duizenden vakgenoten zich verzamelden. Discussies liepen soms dagen door, ideeën werden uitgewisseld, projecten ontstonden spontaan en het platform werd een van de belangrijkste plekken voor debat in het vak.
Toen Ning in 2010 stopte met gratis accounts, verhuisden we de community naar Open Bibliotheken. Daar ging het gesprek verder: over internetfilters, informatievrijheid en de veranderende rol van de bibliotheek. In diezelfde periode werden we gevraagd Bètabibliotheek op te starten: een project waarin we onderzochten hoe bibliotheken jongeren konden prikkelen met wetenschap en techniek. Het werd niet echt een succes, vooral omdat er niet veel steun kwam voor de inhoudelijk kant van het platform, terwijl we zelf niet bepaald goed waren ingevoerd over al die technische onderwerpen. Na een jaar of twee ging de streep er dan ook doorheen.
Zelfstandig verder
In 2010 besloten we de stap te zetten naar het zelfstandig ondernemerschap. Onder de naam M.I. Webwerk gingen we verder. Dat gaf ruimte om nieuwe opdrachten op te pakken, vaak op het snijvlak van digitale communicatie, community’s en lokale geschiedenis.
Een van de eerste projecten was Wiki Loves Bieb, samen met Bibliotheek Vlissingen. We koppelden Wikipedia aan lokale geschiedenis en hielpen collega’s om kennis over Vlissingen online beter zichtbaar te maken. Later volgden bijdragen aan provinciale trajecten, trainingen en adviesprojecten door het hele land.
Lokaal! Middelburg Dronk en Ik Geef Weg
Vanaf 2010 keken we steeds vaker naar onze eigen omgeving. Eind dat jaar startten we Middelburg Dronk, een online naslagwerk vol verhalen, foto’s en anekdotes uit het uitgaansleven van Middelburg. Oude kroegen, verdwenen danslokalen, lokale legendes: alles werd verzameld en op één plek bij elkaar gebracht. Later volgden er diverse Zeeuwse zustersites, maar het beheer van dié sites lieten we hoofdzakelijk aan anderen. Zie ook de de stukken over Middelburg Dronk in het Handboek Informatiewetenschap.
In 2013 zetten we Ik Geef Weg – Walcheren op. Het concept was simpel: weggeven in plaats van weggooien. De groep groeide in rap tempo, van honderden leden in de eerste week naar bijna 35.000 tien jaar later. Het beheer kostte veel tijd, maar dankzij een groep vrijwilligers bleef het platform draaien. Na een paar mooie jaren besloten we er zelf mee te stoppen. Het viel simpelweg niet meer goed te combineren met andere werkzaamheden en projecten.
2014: Wij zijn De Stad
In 2014 kwam de vraag van de Vereniging Ondernemers Middelburg: “Kunnen jullie een Facebookpagina maken waarop we delen wat er in de binnenstad gebeurt?” Dat werd het begin van Wij zijn De Stad. De enige opdracht: ‘schrijf zo positief mogelijk over de binnenstad van Middelburg’. We kregen wel redactionele vrijheid en mochten ook best onze eigen mening geven. Dat klonk prima! Wij zijn De Stad ging daardoor al snel voelen als een eigen kindje, én als een mooie uitdaging.
2025: samen zijn we De Stad nog steeds
Nu, elf jaar later, beheren we het platform nog altijd met veel plezier. We schrijven nog steeds over Middelburgers, horeca en winkels, over kleine gebeurtenissen en grote verhalen, gemeentebeleid, geschiedenis, kunst, lokale grapjes en alles ertussenin. We hopen altijd maar dat de toon nog altijd positief, betrokken en herkenbaar is. Volgers stuurden ons van meet af aan zelf foto’s, tips en verhalen. Precies waar we op gehoopt hadden. Zo wordt een initiatief ook echt een online gemeenschap (of een community, als je internetjargon aan wil houden).
In de jaren die volgden kwam er een website, zo nu en dan uitgebreid met tijdelijke of eenmalige projecten, zoals Middelburg Winterstad en Middelburg 800. Video’s, reportages, samenwerkingen en tienduizenden foto’s. Soms worden we moderne stadschroniqueurs genoemd, soms nog steeds bloggers. Geef het beestje maar een naam hoor. Feit is dat we het met liefde en nieuwsgierigheid proberen te doen. En al elf jaar met de iPhone en niets meer dan dat. Oh wacht, we hebben ook een statiefje, voor de opnames die wat langer duren.
20 jaar later: het blog-DNA leeft voort
Deze maand is het twintig jaar geleden dat we begonnen met bloggen. Het woord ‘blog’ gebruiken we misschien minder dan vroeger, maar de manier van werken is niet veranderd. We blijven verhalen verzamelen, duiden, bundelen en delen. We blijven nieuwsgierig. We blijven vragen stellen. We blijven archiveren. En we blijven proberen mensen bij elkaar te brengen. Soms lukt dat, soms ook niet.
Ons oorspronkelijke blog, Mijns Inziens, is tegenwoordig muisstil en niet langer ‘het moederschip’, maar het blijft de plek waar alles begon én een archief waarin veel informatie is terug te vinden over die eerste tien jaar, in de blog- en bibliotheekwereld.
We hebben in die twintig jaar veel mogen doen: samenwerken met bibliotheken, erfgoedinstellingen, ondernemers en media. We waren welkom op leuke online podia, mochten trainingen geven, projecten bedenken en communities bouwen. Maar het belangrijkste bleef altijd hetzelfde: verhalen delen waarvan we hopen dat die de moeite waard zijn, al was het maar voor een paar mensen.
Terug bij de ZB
Sinds een paar jaar zijn we weer terug bij de ZB. Aanvankelijk ZZP, als projectadviseur marketing en communicatie. Dat combineerden we met Wij zijn De Stad en een functie als redacteur van de Middelburgse en Veerse Bode. We ondersteunden de organisatie bij het verder versterken van het publieksbereik en online communicatie.
In oktober 2024 gingen we zelfs weer voor een vaste aanstelling in deeltijd: de vacature ‘Beheerder digitale Zelandica‘ was te mooi om te negeren. ZB Beeldbank Zeeland beheren, en (tijdelijk) ook al die andere mooie Zeeuwse bronnen! Die functie heeft de potentie om veel dingen waar we de afgelopen twintig jaar mee bezig waren, samen te brengen.
Het voelt niet alsof de cirkel sluit, maar alsof hij gewoon verder draait. We begonnen ooit in het gebouw van de ZB met een klein intern blogje. Nu, twintig jaar later, dragen we opnieuw een steentje bij, zij het in een heel andere rol.
Op naar de volgende 20 jaar?
We zijn ook geen twintig meer, maar eej: we zijn er nog. De vorm verandert, net als de platforms de mensen en het web zelf (AI knalt nu nog net wat harder dan web 2.0 toen), maar het plezier in verhalen, het zoeken naar verbinding en de verwondering blijven.
Dank aan iedereen die al die jaren meeleest, meedenkt, meedoet of iets instuurt. Zonder jullie geen blog, geen beweging en geen Wij zijn De Stad!
Zie/luister eventueel ook de Perceptie Podcast
Geen zoekresultaten voor "{term}"
