Martijn Fincke schrijft voor zijn project De andere kant van over….de redactie van Wij zijn De Stad!
_____________________________________________________________
Goedemorgen, vandaag ‘De andere kant van…. Edwin Mijnsbergen!’
Middelburger Mijnsbergen bij de meesten bekend als de man van Wij zijn De Stad – Middelburg en Middelburg Dronk, maar denk ook aan projecten als; Middelburg 800 jaar, Ik Geef Weg-Walcheren, Middelburg Winterstad en nog veel meer.
Verder is Edwin een bekend gezicht binnen de Bibliotheekwereld, waar hij werkzaam is geweest in ZB Planbureau en Bibliotheek van Zeeland vanwaar hij zich verder is gaan specialiseren in de digitale wereld.
Wat de meesten niet weten is dat Edwin een fervent gamer is. Zijn eerste kennismaking binnen de wereld van videogames was met de game Pong (gebaseerd op het tafeltennis) thuis bij zijn zus.
Zijn volgende stappen waren begin jaren ’80 op de arcade-kasten met games als; PacMan, Asteroids en Bomb Jack. Van zijn zakgeld kon hij dan soms voor een gulden wel een half uur Crazy Kong spelen.
Legendarisch is het verhaal van Martin’s Automatiek, daar hadden ze één kast staan met het spel Super Qix, nu was het zo dat wanneer je dat goed speelde je al in het derde level een vrij spel kon winnen. Dus ’s morgens ging de eerste spelen, die gooide er een piek in en speelde dan rustig twee uur door omdat hij elke keer een vrij spel had. Daarna gaf hij het over aan de volgende, zo ging dat de hele dag door, dus op het einde van de dag leverde die kast een gulden op. Na een maandje of 3 á 4 hebben ze die kast maar de deur uitgedaan.
Zijn periode op het voortgezet onderwijs bracht hij door bij vriendjes waar gegamed werd op de Commodore Vic-20 met spelletjes als LadyBug, waar je met een cassettebandje 20 tot 30 minuten moest wachten tot de game geladen was. Verder werd er gegamed bij de V&D en Viduet, waar je voor 50 cent of een gulden een uurtje kon gamen.
In ’91 tijdens zijn dienstperiode in Middelburg maakte Edwin kennis met de NES, die hij kreeg van de sergeant. Vanaf dat moment ging hij helemaal voor de bijl, hele nachten bracht hij door met Mario 1 en Duckhunt.
Hij bleef nog wel doorspelen op kasten o.a. in Rockdesert en nachtclub La Folie waar hij samen met zijn vriendjes niet achter de meiden aanging, maar in een hoekje van de club onder het genot van de eerste biertjes en glazen bessenjenever, de hele nacht doorbracht met het spel Wonderboy.
Jaren is Edwin blijven hangen bij de Nintendo consoles waar hij zich regelmatig met vrienden drie dagen opsloot in een huisje om nachten door te trekken met MarioKart op grote schermen.
Nadat Nintendo niet veel nieuws bracht heeft hij een jaar of vijf terug de Wii vervangen door de Xbox 360 waar vooral Skyrim (deel vijf in de The Elder Scrolls serie) een game was waar hij helemaal los op ging.
Op dit moment, mede vanwege zijn drukke bezigheden, zijn vooral de spellen die-je-tussendoor-weg-kunt-leggen favoriet. Zoals Call of Duty, lekker met zijn zessen online knallen! Tevens is de Xbox vervangen door de Playstation4.
Op de vraag hoelang er gemiddeld gespeeld wordt, luidt het antwoord dat op drukke dagen de console een uurtje of twee draait, maar op de dagen na een avondje goed doorzakken wordt de bank niet verlaten.
‘Eigenlijk doe ik alles wat ik doe lang…’
Tot slot…Stel ik de vraag van welke ‘onbekende’ Middelburger Edwin nou wat meer zou willen weten? Antoinet Wisse, klinkt het zonder twijfel.
Benieuwd wat Edwin wil weten en het antwoord van Antoinet? Kijk dan op de zusterpagina: Mag ik je voorstellen.