Hans van der Werf van Woodworks komt. Hij speelt liedjes die raken, op verzoek. Oud-stadstekenaar Arian van Dijk is present. Hij maakt schetsen op verzoek, van herinneringen die gedeeld worden. En de opening? Die wordt verricht door wethouder Willemien Treurniet!
Hebben we het over de opening van een nieuwe winkel of horeca-zaak? Welnee! Morgenmiddag, om 14.00 uur, wordt in het Medisch Centrum Kalverstraat het nieuwe kantoor geopend van Vrouwen van Rouw, die zich recent in Middelburg vestigden. Vrouwen van Rouw is de onderneming in uitvaartverzorging van moeder Joke, dochter Nicole en kleindochter Roseline. Drie vrouwen. Drie generaties. Ze kozen alle drie voor hetzelfde vak en hebben samen al ruim dertig jaar aan werkervaring in dat vak.
De Vrouwen van Rouw hebben niet alleen een nieuw kantoor; ze sloten zich ook meteen aan bij de ondernemersvereniging. Het familiebedrijf werd eind 2022 opgericht. Voor die tijd waren Joke en Nicole werkzaam bij andere uitvaartondernemingen.
De 23-jarige Roseline Knidler studeerde rechten in Leiden maar besloot, na een tijdje meegewerkt te hebben in de praktijk, in de voetsporen van haar moeder en oma te treden. 2025 zou je kunnen zien als een jaar van verankering van het geheel, met een eigen kantoor, met uitzicht op de Varkensmarkt, als symbool daarvan.
Op https://www.vrouwenvanrouw.nl kun je alles lezen over de manier van werken van deze drie vrouwen. Je vindt er ook een paar prachtige foto’s (we hebben er ook een paar geleend, met toestemming), blogs en praktische informatie.
Wij bezochten het nieuwe kantoor aan de Kalverstraat vorige week al even, om het trio als ondernemers te verwelkomen bij de VOM, met het welbekende bosje bloemen. Dat bezoekje was voor ons best speciaal.
Je moet weten dat we Nicole al heel lang kennen. Toen we in 1978 in Middelburg kwamen wonen behoorden zij en haar broertje Tony tot de eersten die we leerden kennen in de ‘landen-buurt’, in Dauwendaele. Het was niet zo dat we veel bij elkaar over de vloer kwamen ofzo, maar zowel Nicole als Tony bleven altijd in beeld. Was het niet ‘in het eggie’ dan wel op Facebook. “Hee! Hoe is het ermee?!”
Zo zagen we op Nicole, op afstand, op zeker moment ook de afslag uitvaartverzorging nemen. “Mooi, een nieuwe uitdaging!” Toen wisten we nog niet dat we zelf ook met haar te maken zouden krijgen, in haar professionele rol.
Dat moment kwam in januari 2021. Een krankzinnige periode. De maand van de harde lockdown en de invoering van de avondklok in verband met corona, en ook de maand waarin de vaccinaties van start gingen. In Middelburg werd de hoogspanning bijna fysiek, toen politie en ondernemers rekening hielden met het uitbreken van relletjes.
Wij zaten er, met een ‘journalistieke vrijbrief’ midden in, zou je kunnen zeggen. Waar we toen echter niet over schreven is het feit dat er binnen onze eigen familie ook verdriet was. In het verzorgingstehuis waar onze vader verbleef was alles ronduit surrealistisch. We mochten slechts op bezoek in witte pakken, met maskers met hoofdkappen op. Het leek wel een slechte film.
Een slechte film die horror werd toen de ene na de andere inwoner kwam te overlijden. Ook onze eigen vader. Die maand werden er maar liefst 23 overleden bewoners afgevoerd. Op de dag dat pa aan de beurt was vormde de medewerkers van de instelling wel een keer of zes een haag, als laatste eerbetoon aan de bewoners.
En jullie raden het al: in die gekke periode moest de uitvaart van pa geregeld worden. We kwamen bij Joke terecht en geloof het maar gewoon als we zeggen dat we daar achteraf heel blij mee waren.
Deze vrouw! Een uitvaart is sowieso al heel veel gedoe op een moment dat je hoofd daar helemaal niet naar staat, maar in januari 2021 waren er veel bijkomstigheden die het extra ingewikkeld maakten. Ook bij uitvaarten moest rekening worden gehouden met anderhalve meter, een maximaal aantal bezoekers, en meer.
Joke regelde alles voor ons. Ze dacht actief mee en luisterde rustig en aandachtig. We konden haar ieder moment van de dag appen. Over de kist, de muziek, de livestream voor familie buiten Zeeland en Nederland, enz. Ze hielp zelfs bij het uitzoeken van een mooie steen.
Nicole kwam tot de dag van de uitvaart alleen zijdelings in beeld, maar de uitvaart zelf verzorgde zij dan weer. En wat deed ze dat mooi en rustig. En begripvol. Grote klasse gewoon. Ze zorgde voor een gouden randje aan een klotedag, om het zo maar eens te zeggen.
Binnen deze context begrijpt iedereen vast wel hoe mooi we het vonden om Joke en Nicole weer even te zien in hun professionele rol, maar dan zonder de last van rouw en verdriet. We konden weer even lekker kletsen over het Dauwendaele van ooit, wederzijdse kennissen of over Amusement, het café dat opa Duivenvoorde in de jaren 40 dreef op de hoek Kinderdijk 94 en Maisbaai.
Allemaal prachtig, maar het mooist was misschien nog wel om Roseline even te zien. We kenden haar nog niet. We wisten nog niks van haar. Het was tof om haar te horen vertellen over haar moeder en oma, en over de dingen die zij wist over de jaren 80 en 90, toen ze er zelf nog helemaal niet was. Ze wist verrassend veel. Een leuke meid, dat is ze. En wat lijkt ze op haar moeder.
Morgen dus mensen, om 14.00 uur. Iedereen is welkom.
Straks meer over de rest van de agenda op https://wzds.z2d.nl/agenda
Foto’s collectie Vrouwen van Rouw: Liesanne de Carpentier, PuurVerbeeld
Op de laatste zeven foto’s beelden van de officiële opening van het kantoor op zaterdag 10 mei 2025, door wethouder Willemien Treurniet.