archeologie de; v.
Wetenschap die door onderzoek van voorwerpen, bouwwerken en andere overblijfselen uit het verleden kennis vergaart over vroegere samenlevingen.
Als er in een oude stad als Middelburg iets wordt opgegraven van 12 jaar geleden: is er dan ook sprake van archeologie? Nou, als we de definities van het woord bekijken dan rekenen wij het goed hoor.
Bouwgroep Peters kwam vandaag vanaf bouwplaats Zuidsingel Middelburg met een berichtje waar we erg vrolijk van werden. Waar gebouwd wordt, wordt ook gegraven. Zo ook in de bouwput op de hoek met de Korte Noordstraat.
Tot 2015 stond die prijzige bouwput jarenlang vol water. In 2014 leidde dat tot diverse ludieke acties van omwonenden en andere Middelburgers. Die acties begonnen op de pagina Buitenbad Middelburg en eindigden met een geintje dat bekend zou komen te staan als operatie Badeend.
We zaten zelf niet in de organisatie, maar als toenmalige beheerders van Middelburg Dronk en Ik geef weg – Walcheren gaven we wel een extra slinger aan de oproep om badeendjes of andere opblaasbare dieren in het ‘bad’ te gooien. Ook mensen als Patrick Lammers, van Winkel Geschenkwaardig (toen nog Cafetaria Lammers), gaven het initiatief vleugels.
Het ging helemaal los. Hele gezinnen kwamen badeendjes smijten. De eendjes waren in de wijde omtrek van Middelburg uitverkocht, in die periode. Er was zelfs even sprake van een soort volksfeest, met een barbecue. Zo ver kwam het uiteindelijk niet, maar de actie werd door veel mensen gedragen, dat was wel duidelijk.
Toeval of niet: nog binnen een jaar besloot bouwbedrijf Heijmans (dat de put voor een laag en symbolisch bedrag overnam van Gemeente Middelburg) vol te storten met zand, in afwachting van betere bouwtijden. De eendjes, die toch al in de hoek waren gedreven door de wind, verdwenen daarmee deels onder de grond.
Nu zijn het terrein en het project in handen van Bouwgroep Peters. Het bouwen vordert gestaag. En dan vandaag opeens dat berichtje op de socials van het bedrijf. Kern van het verhaal: er worden steeds meer eendjes opgegraven daar. Sommige ervan zien er nog piekfijn uit; andere zijn half leeggelopen.
Wij vinden dit fantastisch. Nu weten we nog hoe de vork in de steel zat, met die eendjes. Maar stel je voor dat je een paar van die units over 300 jaar opgraaft als archeoloog: dan vraag je je toch af wat die eendjes daar deden, ooit?
We zochten er weer even een paar krantenknipsels bij van toen, in Collectie Zeeland, en wat kiekjes uit dat jaar, in het archief van Buitenbad Middelburg. Oh ja, oh ja. Fun! We zien op de foto’s ook kinderen die inmiddels volwassen zijn. Prachtig toch? Zouden er nog veel mensen zijn, die hier leuke herinneringen aan bewaren?
We danken de uitvoerder van Peters in ieder geval voor het feit dat we even in de container mochten kijken, en Marieke Mol, van de communicatie van het bedrijf, voor de aanvullende foto’s die ze ons stuurde.
De eendjes krijgen we nooit meer terug, begrepen we, maar de leuke herinneringen? Die zijn voor altijd!