Ad Confurius neemt afscheid van de gemeente…maar werkt door als vrijwilliger
Nee, we zetten niet iédere ambtenaar die met pensioen gaat in het zonnetje hier. Dat is niet omdat we het werk van al die mensen ‘achter de schermen’ van Gemeente Middelburg niet waarderen; de keuze om wel of niet over iemand te schrijven heeft meer te maken met de herkenbaarheid van die persoon.
De meeste Middelburgers kennen de mensen van de buitendienst van de gemeente, of andere medewerkers die regelmatig in de publieke ruimte zijn te zien, nu eenmaal beter. Zo hadden we twee weken geleden een item over bode Lia. Die vrouw zag je overal, jarenlang. Het aantal reacties op dat berichtje sprak boekdelen.
Meesterlijk
Ad Confurius (of Adam Confurius) is ook zo’n medewerker. Dertien jaar lang was hij onder meer de eerste marktmeester, eerste havenmeester én kermis- en evenementenmeester van de gemeente. Daarnaast was hij BOA en toezichthouder in de openbare ruimte van Middelburg. Als er iets stond te gebeuren in het centrum dan was Ad nooit ver weg. De exploitanten van Weekmarkt Middelburg en de kermis hun plaats wijzen, de ontvangst van alle cruiseschepen in goede banen leiden, en nog veel meer. Bij het maken van foto’s van zulke evenementen en activiteiten liepen wij Ad steevast tegen het lijf. “Hé, hoe is het? Verloopt alles een beetje vlekkeloos deze keer?”
Handhaven
Meestal beantwoordde Ad zo’n vraag bevestigend, maar hij wist vaak meer dan menigeen. Over bepaalde raddraaiers of terugkerende knelpunten. Hij formuleerde zijn mening altijd zo netjes mogelijk, maar stak ‘m zeker niet onder stoelen of banken. Natuurlijk leidde dat ook wel eens tot stevige discussies. In de rol van handhaver ben je geliefd als je rotzooi voorkomt, maar de gebeten hond als je mensen aanspreekt op hun eigen gedrag. We ontkomen er zelf ook niet altijd aan. Soms mopperen we over al die fietsen die her en der staan geparkeerd, om die van ons er vervolgens doodleuk tussen te zetten. Dan heb je dus eigenlijk geen recht van spreken meer. Maar toegegeven: in al die jaren zijn we maar één keer aangesproken door handhaving. Dat was volkomen terecht. ‘Fair enough’, zeggen we dan in goed Nederlands.
Vrijwillig doorgaan
Maar Ad dus. Op 18 september gaat hij officieel met pensioen, al geniet hij nu al een beetje van zijn nieuwe status dankzij resterende verlofdagen e.d. Donderdag wordt zijn afscheid gevierd met collega’s, familie en bekenden.
Maar denk maar niet dat deze man, die zelf in Arnemuiden woont, op zijn lauweren gaat rusten. Dat zit gewoon niet ‘m. Na al die jaren werken (voordat hij bij de gemeente in dienst trad werkte hij onder meer bij DeltaSafe Security Service BV en bij detentiecentra buiten Zeeland) gaat hij gewoon door als vrijwilliger. Zo doet hij onderhoudswerk voor Vogelopvang de Mikke en Oranjezon Het Zeeuwse Landschap, en is hij klusjesman bij Kinderboerderij De Klepperhoeve.
Bij de Klepperhoeve spraken we hem vorige week. Momenteel werkt hij aan een klein sprookjesbos aan de rand van het terrein. We lachten aanvankelijk dat het huisje dat hij aan het timmeren was ietwat scheef is, maar dat hoort natuurlijk zo, in sprookjesbossen. Het moet niet teveel op de echte wereld lijken, tenslotte.
Ad vindt het vrijwilligerswerk fantastisch om te doen. Hij begint gewoon, en kijkt dan wel hoe alles loopt. Van het team van de kinderboerderij krijgt hij die vrijheid ook. Tussendoor repareert of vervangt hij ook dingen, zoals de loopplanken van de geiten. Daar is hij nu echter even mee gestopt vanwege houtgebrek. “Zet er gerust bij dat goed hout welkom is hier”, merkte hij op.
Afleiding
Maar ondanks zijn huidige werkplezier heeft hij zijn verleden bij de gemeente nog niet van zich afgeschud. Hij vertelde de ene na de andere anekdote over zijn tijd als toezichthouder. Natuurlijk waren er ook minder leuke incidenten. Ad probeerde de spanning er altijd uit te halen met een beetje humor, of een andere vorm van afleiding. Dat ging hem meestal goed af.
Mocht je hem ergens tegen het lijf lopen binnenkort (en die kans is dus best groot), begin dan gerust over toen. Of over nu. Hij vertelt er in beide gevallen graag over.
Bedankt voor je inzet voor Middelburg Ad. Toen en nu. Jij bent De Stad!
Geen zoekresultaten voor "{term}"
