“Neem je aan tot je wettige echtgenote […] en verklaar je getrouw alle plichten te vervullen die de wet aan de huwelijkse staat heeft verbonden? Wat is hierop jouw antwoord?”
Lia Slegtenhorst, bode van de Gemeente Middelburg, hoorde deze vraag vanmiddag voorlopig voor de laatste keer. Waarschijnlijk dan toch. Het was in ieder geval de laatste trouwerij die ze in functie bijwoonde. Volgende week werkt ze nog twee dagen op het stadskantoor; daarna mag ze gaan genieten van haar resterende verlof én van haar pensioen.
Lia was aangenaam verrast, toen we we vanmiddag op de deur van het stadhuis klopten. Ze zat op dat moment in de trouwzaal met Kees en Patricia van der Geugten. Die laatste had ons getipt, over de laatste werkdagen van haar collega.
Dik 20 jaar
Lia vertelde dat ze ruim twintig jaar voor de gemeente heeft gewerkt. Ze werkte onder meer als telefoniste, en in de catering van het voormalige kantoor van de organisatie, in de Vlissingsestraat. Bode werd ze later pas, maar in alle jaren dat ze die functie bekleedde maakte ze veel mee. Van al die huwelijksvoltrekkingen tot de laureatendiners van de Four Freedoms Awards. Ze sprak er met veel voldoening over. “Het was soms hard werken, maar ik deed het altijd met heel veel plezier.”
De verhuizing van de gemeente, van stadhuis naar stadskantoor, vond ze minder leuk. Ze houdt van het stadhuis, zo simpel is het. We geloven dat we dat wel snappen. Het stadhuis is gewoon een heel bijzonder gebouw, zeker als je er in mag werken.
De Functie
Maar wat doen de Bodes nu precies? Collega Wendy Utermark vatte het vorig jaar mooi samen in een vacaturetekst: “Als bode ben je een duizendpoot. Je bent niet alleen facilitair ondersteunend bij raads- en commissievergaderingen, huwelijken en recepties, maar ook zorg je intern voor postrondes en verzending en richt je vergaderruimtes in met de daarbij horende installaties en configuraties. Iedereen kent de bodes, wat maakt dat jij hét gezicht en visitekaartje bent van onze gemeente.”
Dát. En van één van die gezichten neemt Middelburg volgende week dus afscheid. We zijn vergeten te vragen wat ze van plan is te gaan doen, zodra ze klaar is, maar iets zegt ons dat deze vrolijke dame zich niet zal gaan vervelen.
Tobbedansen
Misschien gaat ze wel tobbedansen! Dat roepen we uiteraard met een grijns. En alleen maar omdat we toevallig op twee krantenknipsels uit de zomer van 2002. Lia moet toen net in dienst zijn geweest. Ze haalde de PZC in ieder geval twee keer, met foto’s van Ruben Oreel, omdat ze samen met een collega meedeed aan ‘Te land, ter zee en In de lucht’, van de TROS. Een heel groot succes werd dat overigens niet, maar wie maalt daar om? Ze deden het, als bodes. “Lang leve de lol”, stelde ze toen al.
We danken haar hoe dan ook voor haar inzet en haar rol als gastvrouw en we wensen haar alle moois voor de toekomst.
Het ga je goed Lia!
Knipsels PZC: ZB Krantenbank Zeeland ZB Bibliotheek van Zeeland