Zonder toeters en bellen in Middelburg: Lale Gül, Bård Ivar Svendsen, Christine Bijl en Derk Sauer
Wat Lale Gül, Bård Ivar Svendsen, Christine Bijl en Derk Sauer met elkaar gemeen hebben? We durven het ook niet te zeggen, maar het zijn allemaal mensen die zich met veel meer zaken bezighouden dan met hun eigen leven alleen. Het zijn mensen met een verhaal.
In Middelburg
Wat ze ook met elkaar gemeen hebben is dat ze vandaag, op deze maffe maandag, allemaal actief waren in Middelburg. En dan niet heel publiek, maar op kleinere podia, achter de schermen, zouden we bijna zeggen.
Freedom Summit UCR
Lale en Derk waren sprekers bij de Freedom Summit van University College Roosevelt in het Stadhuis, net als Tracie D. Hall, Brian Jones, Dr. Walter Earl Fluker en Anne Roosevelt (via video). Waarover ze spraken? Over de bedreiging van onze vrijheden, over censuur en meer. Studenten leerden vandaag hoe zij verandering kunnen creëren in hun directe omgeving. Zie ook https://www.ucr.nl/nieuws/freedom-summit.
Bård Ivar Svendsen helpt
Dat veranderingen ook kleinschalig kunnen worden aangepakt bewees ook de Noorse Ambassadeur Bård Ivar Svendsen, die vandaag voor de derde keer te gast was om te koken voor armlastige mensen in Middelburg en omstreken, bij Leger des Heils Walcheren. Hij en zijn partner deden dat ook nu in samenwerking met Odd, van Middelburg Helpt. Supersympathiek!
Dit bezoek was ook meteen het laatste, want de termijnen van de ambassadeur in Nederland zitten erop. Deze zomer vertrekt hij naar Washington, waar hij plaatsvervangend Ambassadeur van Noorwegen in de VS wordt. Net zoiets, maar dan heel anders.
Iedere dag 70 mensen voor de deur
Van een laatste ‘optreden’ was bij mevrouw Christine Bijl geen sprake. Zij en haar man zouden vorig jaar al met pensioen gaan bij het Leger des Heils, maar al kort na haar afscheid werd ze alweer gebeld. Of ze het niet nog een jaartje wilde doen, dat leiden van het Leger op Walcheren. Ze ging meteen overstag. Of voor de bijl, als je van woordgrapjes houdt.
Nu zou het afscheid dan toch echt in beeld moeten komen. Er is ook al een opvolger, maar die woont buiten Zeeland en is er maar twee dagen per week. “En ik ben nog gezond”. lachte mevrouw Bijl. “Dan kan ik toch gewoon dingen blijven doen? We zijn hier net een soort Voedselbank Walcheren 2. Iedere dag staan hier 70 mensen voor de deur, in afwachting van een maaltijd. Daar blijf ik me voor inzetten hoor. Mijn moeder in Duitsland is al 93 en gaat achteruit. Als het moet ga ik zo een paar maanden daarheen, voor ondersteuning. Maar ik laat de mensen hier ook niet aan hun lot over. Zolang ik kán helpen doe ik dat ook. Dat heb je nu eenmaal, als je een roeping hebt.”
Geen toeters, geen bellen
Wat een mooie mensen allemaal. Niet aan de grote klok, geen toeters en bellen. Maar ze waren er allemaal toch maar mooi, op deze maandag. Dat is ook Middelburg, als je het maar weet!
Geen zoekresultaten voor "{term}"
