Zij zijn De Stad: Ton Veldman
In de serie ‘Zij zijn De Stad’ deze week hier, én in de Middelburgse & Veerse Bode: Ton Veldman. Zijn ouders hadden vroeger de groothandel in zoetwaren onder de Lange Jan, maar zelf is Ton heel andere dingen gaan doen!
Het is jammer dat artikelen in het Tijdschrift voor Parapsychologie en bewustzijnsonderzoek (TvP) pas na een paar jaar online gelezen kunnen worden. Als dat niet zou zijn geweest zou ik ongetwijfeld hebben verwezen naar het artikel ‘Buitengewone ervaringen’, dat Middelburger Ton Veldman (1960) vorig jaar schreef voor dit periodiek.
Ik kreeg het artikel mee van Ton, toen we, na een onbevangen kennismaking van ongeveer een uur, weer afscheid van elkaar namen. Hij gaf het mee omdat we het net hadden gehad over bijna-doodervaringen, een onderwerp waar Ton veel interesse in heeft. “Lees dat artikel maar eens, daar staat het allemaal in.” Toen ik dat later inderdaad deed ontdekte ik dat er veel meer in stond over Ton zelf dan ik had verwacht. In de twaalf pagina’s gaat hij ook uitgebreid in op zijn jeugd. Hij groeide op aan de voet van de Lange Jan als een van de kinderen van de eigenaars van Grossierderij Veldman, een groothandel in zoetwaren, die jarenlang was gevestigd op de hoek van het Koorkerkhof en het Reigerstraatje in Middelburg.
Tijdens de kennismaking hadden we zijn jeugd en Katholieke opvoeding ook besproken, zeker, maar dan vooral in vogelvlucht. Hij vertelde over het Abdijplein en de Kloostergangen, die zijn speelterrein waren, en over het feit dat het hele gezin hielp in de zaak van pa en ma. Hij vertelde ook kort iets over zijn tijd op de Griffioen MAVO en de HAVO aan de Elzenlaan én over zijn vertrek naar Tilburg, waar hij psychologie ging studeren. In het artikel beschrijft Ton het óók allemaal, maar dan veel uitvoeriger. En nog belangrijker: in het artikel legt Ton ook uit hoe de sfeer thuis soms was, en hoeveel spanningen er waren. De uitgeschreven verdieping doet niets af aan het verhaal dat Ton mij vertelde, maar plaatst het wel in een ander, veel minder luchtig perspectief.
Het is ondoenlijk om het hele verhaal van Ton hier bondig samen te vatten. Als je meer wil weten kun je het bewuste artikel altijd nog opvragen via de bibliotheek. Maar het is een feit dat hij veel heeft meegemaakt, heel veel. In de periode tussen 2007 kende hij veel persoonlijke tegenslagen, met als dieptepunt zijn hartproblemen in 2013, die op zeker moment gepaard gingen met een bijna-doodervaring. Die gebeurtenis, en andere ervaringen, hebben Ton blijvend veranderd. Maar ondanks het feit dat een aantal van die ervaringen heftig waren, of soms zelfs ronduit pijnlijk, is Ton nooit bij de pakken neer gaan zitten, integendeel: hij gebruikte ze juist om dingen heel anders te gaan doen.
Toen hij in 2007, na een huwelijk van tweeëntwintig jaar, scheidde van zijn vrouw, was dat voor hem aanleiding om naar Zeeland en Middelburg terug te keren, na zo’n dertig jaar te zijn weggeweest. Van die beslissing heeft hij geen spijt gekregen. Hij vindt het heerlijk om na de hectiek van steden als Tilburg en Breda weer hier te zijn. “Het is hier veel minder druk en gejaagd. Hier is rust, ruimte en natuur. Op dit eiland heb ik altijd het grote vakantiegevoel. Lekker wandelen in de Manteling of op het strand. Dat is gewoon een heerlijkheid.”
Ook aan zijn hartfalen in 2013 heeft Ton een positieve draai gegeven. Als meervoudig gekwalificeerd professional op het gebied van mens en arbeid had hij in 2009 zijn eigen bedrijf opgericht, Veldman Consulting. Door zijn ziekte moest Ton minder en vooral anders gaan werken. Dat lukt hem prima, al is het moeilijk te geloven dat hij nu alles doet in drie dagen per week. Hij werkt voor grote organisaties, onder meer als gespecialiseerd begeleider op het gebied van de Wet Langdurige Zorg en de WMO en als registerarbeidsdeskundige.
Daarnaast is hij adviseur bij het BeNeLux-Universitair-Centrum en regionaal coördinator van de Studievereniging voor Psychical Research (Dutch Society for Psychical Research), een vereniging die het vakgebied van de parapsychologie wil vertegenwoordigen in de academische wereld.
Past dat allemaal in die drie dagen? Volgens Ton wel. “Je moet het gewoon op efficiënte wijze doen.” Dat hij zijn gezondheidsbeperkingen geen belemmering laat zijn in zijn eigen leven is een mooi voorbeeld voor de mensen met wie hij werkt.
Op de website van zijn bedrijf lees ik dat ‘het zijn passie is om uit mensen te halen wat er in zit, zeker bij mensen die om wat voor reden dan ook tijdelijk, langdurig of permanent beperkt zijn in hun mogelijkheden’. Hoe hij dat precies aanpakt weet ik natuurlijk niet, en of het ook altíjd lukt evenmin, maar als je Ton goed beluistert en zijn verhaal leest weet je één ding wel: het kán. Daar is hij zelf het levende bewijs van.
Meer lezen:
https://veldmanconsulting.nl/
https://www.dutchspr.org/spr/tijdschrift/laatstenummers
Geen zoekresultaten voor "{term}"
