Zij zijn De Stad: José de Gast
In de serie ‘Zij zijn De Stad’ deze week hier en in de Middelburgse & Veerse Bode: Jose de Gast van Café de Koning. Dat ze deze week met vakantie gaat is best bijzonder. Het liefst is ze gewoon in Middelburg eigenlijk. Zij is De Stad!
35 jaar
“Ik zou het eigenlijk maar voor een jaartje doen, maar je ziet het: vijfendertig jaar later sta ik nog steeds achter de bar. Het kan raar lopen in het leven.” José de Gast (60) zegt het met een lach, bijna terloops, maar naar later zal blijken heeft ze met die ene zin wel een rode draad uit haar leven samengevat. Veel mensen kennen José uit de periode dat ze barvrouw was in Café Kanaalzicht in de Stationsstraat in Middelburg, dat in de volksmond ook vaak De Reutel wordt genoemd. Ze begon daar, tegen wil en dank, in 1984 om er vervolgens tot 2007 te blijven werken.
“Dat was inderdaad nooit mijn bedoeling. Toen onze vader Frits begin jaren 80 te ziek werd om het café te runnen zaten wij als familie in onze maag met de zaak. We hadden geen plannen om de zaak zelf voort te zetten, maar we zagen het ook niet zitten om het café aan derden te verkopen. Mijn zus Sonja wilde het café best runnen, maar ze was op dat moment nog te jong om uitbaatster te zijn. Ik had mijn middenstandsdiploma al en besloot toen mijn horeca-papieren ook te halen, om dat eerste jaar te overbruggen. En tsja, de rest is geschiedenis, zullen we maar zeggen.”
Frits Tienpond, schoenmaker van oorsprong
Vader Frits had het oude volkscafé al in 1977 al overgenomen. Hij was van oorsprong schoenmaker in de Dampoortstraat, waar hij ook woonde met zijn vrouw en vier kinderen. Toen de schoenmaakzaken niet meer zo goed gingen verhuisden de Tienponds naar de Molenberg, waar pa een baan als taxichauffeur had gevonden, bij het toen nog bekende bedrijf Trio Tax. Op haar negentiende ging José het huis uit. Pa en ma verhuisden naar Middelburg-Zuid, José verkaste naar Vlissingen, omdat ze daar makkelijker een huis kon vinden.
John
In 1980 trouwde ze met John de Gast, met wie ze na negenendertig jaar nog steeds samen is. Samen hebben ze twee zonen, Richard en Davy en een dochter, Ashley. Davy is eigenaar van Café de Koning aan de Turfkaai, waar José tot op de dag van vandaag werkt, zo’n dertig uur per week. Ook dát had zomaar anders kunnen lopen. Tot 2016 was José mede-eigenaar van het café. Door de overdracht leek het alsof ze aan het afbouwen was maar zij en John ontdekten al snel dat thuiszitten niet aan hen was besteed: “na drie maanden waren we elkaar al beu, er moest iets gebeuren.” José ging weer meer uren draaien in het café. John, die altijd in de haven had gewerkt, werd vrachtwagenchauffeur. Dat bevalt het stel beter.
Nooit spijt
Komt het er eigenlijk niet gewoon op neer dat José verknocht is aan het horeca-leven? Als ik het haar vraag bevestigt ze het niet meteen, maar dan vertelt ze: “Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing om in het café te blijven werken. Ik was opgeleid tot coupeuse en droomde een tijdje van een eigen boetiek, maar Middelburg was als stad niet echt geschikt voor mijn plannen, dat maakte de beslissingen rondom het café een stuk makkelijker. Het eerste jaar vond ik nog het lastigst. Ik nam de problemen van mijn klanten mee naar huis. Ik lag letterlijk wakker van andermans sores. Toen ik mezelf had geleerd zulke dingen los te laten ging het beter. We hebben privé en werk sowieso altijd gescheiden gehouden. Dat is belangrijk, als je dit soort werk doet. Veel klanten wisten pas dat we kinderen hadden toen die al aan het puberen waren.”
De verhalen van José
Ondanks of misschien wel dankzij die houding heeft José in de loop van de jaren met veel klanten een bijzondere band opgebouwd. Voor de website middelburgdronk.nl schreef ze er in het verleden regelmatig verhalen over, die wemelen van de mooie anekdotes en grappige bijnamen, van Willempje Ritthem tot Jimmy Fuck Off, van gekke Kees tot Frans de schilder. José koestert al die klanten en hun verhalen zoals ze Middelburg koestert. De stad is alles voor haar, al gaat ze zelf maar zelden uit. “Ik rook niet, drink nauwelijks en geef gewoon niet zoveel om al die uitstapjes. Vakanties hoeven voor mij ook niet zo nodig. Maandag gaan we vier dagen naar Drenthe, dat vind ik al gek genoeg.”
Gewoon graag thuis
Is dat soms omdat ze al heimwee krijgt als de Lange Jan niet meer is te zien? José schatert. “Nee joh, zo erg is het niet hoor, maar ik ben wel gewoon graag thuis, of in het café. Ik ben gewoon niet zo geïnteresseerd in andere landen en culturen. Hier heb ik alles wat ik wil.” Alles? “Nou ja, als ik vrij ben mag ik graag in de tuin werken, dat vind ik heerlijk. In die zin zou ik ook best op een boerderijtje willen wonen. Maar dan wel een boerderijtje aan de Veerseweg in Middelburg hoor, verder niet.” Dan springt ze alweer achter de bar. “Het café gaat zo open, bedankt hè!”
De verhalen van José op Middelburg Dronk:
https://middelburgdronk.nl/wiki/Reutelverhalen_van_José_de_Gast
Gerelateerd:
https://wzds.z2d.nl/tag/zij-zijn-de-stad/
Geen zoekresultaten voor "{term}"
