Wij zijn Het Park!
Als het gaat om het opruimen van zwerfafval in de stad dan is de kans groot dat Margreet van Troepgroep Middelburg-Zuid ook opduikt. De laatste keer dat we haar zagen was ze in het centrum bezig, met studenten van HZ Green Office. Nu besloot ze eens een kijkje te gaan nemen in Park Molenwater. We delen haar tekst, die ook een oproep bevat graag.
Ze schreef ons:
“Na een positief bericht in de PZC, waarin stond dat het Molenwaterpark leeft, kwam ik op het idee eens te gaan kijken hoe het staat met de reinheid van het park, dat best weer al een tijdje in gebruik is.
Toen ik er laatst op een zondag een concert bijwoonde leek het wel o.k., zo op het eerste gezicht. Maar ik weet dat schijn kan bedriegen. Er worden evenementen gehouden die flink mensen trekken, zoals het ringrijden. dus er komt aardig wat volk ‘over de vloer’. Ook op deze zonnige aangename dag aan bezoekers geen gebrek. Een groep jongedames vierde een vrijgezellenfeestje. Een familie zat gezellig te tafelen. Het kleine meisje was zeer geïnteresseerd in de grijper en wilde het graag eens proberen.
Ik hoorde dat ze thuis ook alles opruimt en zei dat ze vast wel goed voor het milieu ging zorgen. Een opa en oma keken toe hoe hun kleinkind over de rand van de vijver balanceerde. Een jonger familielid aanschouwde dit vanuit de wandelwagen. Twee personen gaven mij de ruimte rondom een bankje waar ik de peuken opraapte. Die giftige overblijfselen van de sigaret kunnen we hier niet gebruiken met de rugstreeppad die we beschermen.
Ook zag ik met pijn in het hart een paar afgeknakte ‘Zonnehoedbloemen’ van o.a. de prachtige Echinacea. In de mooi verzorgde perken worden deze druk bezocht door gevleugelde vrienden, vraag me geen namen, ik heb geen idee, maar ze zijn er in verschillende soorten en maten, hommeltjes, vlinders. Het is dus een goede keuze geweest deze hier te zetten.
Een paar Duitse toeristen vertellen dat in Duitsland helaas ook bijna overal zwerfafval te vinden is. Ze hebben net de bunker bekeken met de kunst van Façade erin.De tas, die ik onderweg vond, begint al voller te raken. In de litterpickers community wordt vaak gezegd ‘find it, fill it’. Het zou beter zijn als het niet zou lukken maar het gaat gestaag.
Jongelui bij de muziektent wijzen mij op een fles van deo. Ze gaan ieders huns weegs en spreken voor later weer daar af. Onder de haagstruikjes en in de wadi’s ligt aardig wat, zoals een grote handschoen, bierflesjes en blikjes. Zo langzamerhand begint de tas behoorlijk te wegen. Hup nog een tennisbal erin.
Na twee uur bezig te zijn geweest is de tas bomvol en kiep ik hem uit om te inventariseren.De foto’s spreken voor zich.
Met deze bijdrage hoop ik de mensen te inspireren toch even de vuilnisbakken te bezoeken voor het papiertje van hun ijsje, frietzakje of beker, peuk of ander afval. Zou het niet mooi zijn als een paar buurtbewoners het park zouden willen “adopteren” en er een oogje op houden en met enige regelmaat afval opruimen? Met een paar mensen zal het heel makkelijk bij te houden zijn.
Er is behoorlijk geïnvesteerd in dit park en de moeite waard om het schoon te houden zodat iedereen er fijn en veilig kan verblijven.”