Veel geluk in gemeente Veere, Rinus en Ria!
Een afscheid? Welnee! Zie dit berichtje maar als een groet.
Een groet aan Rinus Roepman en zijn vrouw Ria de Feijter. Dit lieve stel woonde vele jaren in de binnenstad van Middelburg, maar verhuisde vorige week naar een huisje in het buitengebied van de Gemeente Veere.
Instituut
Het komt normaal gesproken niet zo snel in ons op om over particuliere verhuizingen te schrijven, maar in dit geval juist wel. We waren zeker 15 jaar buurtjes van de twee en merkten gaandeweg dat ze samen een soort instituut zijn. Overlast of lawaai was er nooit, integendeel zelfs, maar bij Rinus en Ria was het altijd een komen en gaan van mensen. Vrienden en kennissen, maar ook diverse luitjes die als kind werden opgevangen door het stel, complete gezinnen die hen voor het een of ander kwamen bedanken en allerlei bekende gezichten van culturele organisaties, die even bij Rinus kwamen buurten om bepaalde opdrachten te bespreken.
Kunst kijken in de Lambrechtstraat
Kort voor de verhuizing organiseerde Rinus nog een paar kijk- en verkoopdagen voor een groot deel van de kunstwerken die hij in de loop van 50 jaar had verzameld. Hij moest er vanaf, omdat ze kleiner zijn gaan wonen. Wij gingen ook even buurten. Bij ieder werk waar we naar keken vertelde Rinus een verhaaltje. Vrijwel alle werken zijn ooit gemaakt door lokale en regionale kunstenaars en nog wat specifieker: door kunstenaars die Rinus ook persoonlijk kent.
Nu zegt dat laatste niet zo veel, want voor ons gevoel kent hij ze bijna allemaal. Rinus exposeerde in het verleden zo nu en dan ook zijn eigen werk, maar nog veel vaker was hij als vormgever of productieleider betrokken bij de exposities van derden. Hij werkte bijvoorbeeld veel met en voor een kunstenaar als Marinus Boezem. Dit jaar nog bijvoorbeeld, in de Grote Kerk Veere.
Het grappige van Rinus was en is dat hij zijn werk bijna onopgemerkt doet. In ZB Bibliotheek van Zeeland van Zeeland doet hij bijvoorbeeld al jarenlang de bewegwijzering en belettering van allerlei objecten en exposities. Bij tentoonstellingen van het Zeeuws Museum is hij ook maar al te vaak betrokken.
De Beuk en Midgard
In de loop van de jaren liet hij ons ook wel werk uit het verleden zien, maar eigenlijk alleen als we er naar vroegen. Posters uit de jaren 70 en 80 bijvoorbeeld. Mooie zeefdrukken. In die tijd was Rinus ook projectleider bij onze jongerencentra, en in die rol onder meer betrokken bij de verhuizing van Midgard naar de Kuiperspoort, en van De Beuk naar de Herengracht.
Als het slecht gaat…
Als je in ZB Krantenbank Zeeland zoekt op zijn naam ontdek je nog veel meer projecten en opdrachten. In de vroege jaren 90 trad hij iets meer op de voorgrond, toen hij directeur werd van Cinema Middelburg. Daar was het ronduit rommelig, in de tijd van zijn aanstelling. “Als het slecht gaat, ben ik juist op mijn best”, citeerde de PZC hem in september 1994.
Het is een schone dag geweest
De huidige directeur van de Cinema, Simon Blaas, haalde die uitspraak aan, toen Rinus op 21 november te gast was bij ‘De Filmkeuze van…’ Rinus had vrienden en bekenden uitgenodigd om de Zeeuwse film ‘Het is een schone dag geweest’ (1993), van Jos de Putter, nog eens te komen zien. Een mooie keuze. De film, die nooit haast heeft, is een mooi en beetje somber portret van het boerenleven in Zeeuws-Vlaanderen, begin jaren 90.
Rinus, over die film: ‘Ik zou graag ‘Het is een schone dag geweest’ van Jos de Putter nog eens zien. Deze documentaire heb ik voor het eerst gezien in 1993 op de Zeeuwse Filmdagen in ons toen eigen Filmfestival. De documentaire staat voor mij voor de eenvoud, soberheid van het plattelands leven, de ontwrichting daarvan en de invloed van de nieuwe tijd. De schoonheid van het bestaan ontdaan van alle opsmuk.
Mijn opa sloot zijn dag altijd met de vraag aan zijn lieve heer: “Heer ontferm u over deze arme en verdwaasde wereld”. Deze documentaire kan dienen als tegenwicht tegen de armoe en verdwazing van nu.
Ik ben Rinus Roepman, geboren in Zeeuws Vlaanderen en al heel lang werkzaam in Middelburg. Ooit directeur geweest van de cinema in Middelburg in de jaren 90, daarna als organisator en grafisch vormgever mijn leven verder voort gedaan.”
Sla
Nu gaan Ria en Rinus zelf ook voor de eenvoud van het platteland, al zal het natuurlijk niet zo zijn als in de film van de Putter. We hopen dat ze er van zullen genieten. En dat ze ook daar weer (verre) buurtjes zullen vinden die vrolijk worden van hun lieve en behulpzame levenshouding. “Nog een kropje sla uit onze moestuin, mensen? Het groeit als kool, dit jaar!”
Knipsels: Krantenbank Zeeland ZB Bibliotheek van Zeeland
Geen zoekresultaten voor "{term}"
