“Hebben jullie het al gehoord? Roos gaat stoppen, en er is nog geen opvolging!”
We hoefden niet eens te vragen welke Roos de vraagsteller precies bedoelde, afgelopen woensdag. We begrepen meteen dat het om Ingrid Roos moest gaan, van Roos Fournituren in de Zusterstraat. Dat is toch dé Roos van de stad. Een instituut voor iedereen die naait of borduurt, breit of weeft. Of je nu op zoek bent naar een klosje garen of naar een rits in een bepaalde kleur: Roos heeft het allemaal.
Een dag later gingen we op bezoek bij Ingrid, om navraag te doen. Ze bevestigde het nieuws meteen. “Ik ben al een dagje minder per week open, maar eind dit jaar hoop ik inderdaad helemaal te stoppen. Tegen die tijd neem ik een makelaar in de arm. Ik verkoop het hele pand.”
Ingrid, die vaste klanten heeft in heel Nederland, merkt nu al dat héél veel mensen het betreuren dat ze gaat stoppen. Natuurlijk zou ze het mooi vinden als de winkel wordt voortgezet, maar ze maakt zich geen illusies: “iemand die dit pand als geheel koopt zal vermoedelijk al een andere bestemming in gedachten hebben. Dit is een hele specifieke handel, dat begrijpt iedereen.”
Aanvankelijk was Ingrid van plan om nog langer door te gaan. Ze houdt nog steeds heel veel van haar vak, maar vorig jaar besloot ze alsnog het roer om te gooien. Ingrid ontmoette een tijdje geleden namelijk haar nieuwe liefde, iets waar ze helemaal niet meer op gerekend had.
Na een paar moeilijke jaren, waarin haar man ziek werd en kwam te overlijden, dacht Ingrid niet meer aan nieuwe kansen. Maar tot haar verrassing ontmoette ze toch weer iemand, bij Club Jeu de Boules Middelburg.
Toen ze erover vertelde straalde ze helemaal. “Daarom kijk ik er nu naar uit om alles te verkopen en er van te gaan genieten. Stel je eens voor: ik kon jarenlang niet op vakantie, vanwege de winkel en de zorg voor mijn man, maar straks gaan we er samen lekker op uit, met de caravan. Alleen dat al is een heerlijk vooruitzicht!”
We vonden het prachtig om te zien en horen. We gunnen het Ingrid enorm. Natuurlijk is het jammer dat zo’n unieke winkel na 36 jaar waarschijnlijk uit het Middelburgse straatbeeld zal verdwijnen maar Ingrid heeft haar steentje lang genoeg bijgedragen, als ondernemer (voor 1989 stond ze ook al op de weekmarkt). Dat ze er maar lekker van mag genieten!
Toen we dit verhaal gisteren persoonlijk aan iemand vertelde, en een foto van Ingrid lieten zien, begon die meteen over haar t-shirt. “Mooi, met die kreet, ‘The Time is Now’!” We keken zelf ook nog eens naar het kiekje. Dat hadden we zelf niet eens opgemerkt.
Perfect inderdaad! Nu is de tijd. De tijd is nu. Zet ‘m op, Ingrid!