Middelburg: ook de stad van de lekkere biertjes!
Er waren diverse bierfestijnen in Middelburg, de afgelopen jaren. Van de Zomer- en Winterbierfestivals op het Damplein tot de vijf Bockeriejer Bierfestivals bij de Stadsbrouwerij en in De Vergenoeging. Vorig jaar werd voor de eerste keer een bierevenement georganiseerd op het Koorkerkplein, onder de naam ‘Heel Middelburg bokt‘
Dát event krijgt aanstaande zaterdag, 1 november, een vervolg op het Koorkerkplein, in de vorm van het gratis festival ‘’t Winters Bierbuffet’. Vanaf 16.00 uur presenteren zes lokale brouwers meerdere winterbieren — van triple en porter tot bock en whiskey-infused blond.
Vanaf 16:30 uur is voor de liefhebbers ook een ouderwets stamppottenbuffet geopend, met een stamppot voor 9 euro per bordje inclusief jus en speklap, bal of vega-worst. Live muziek is er van het semi-akoestische duo So What!
Op Koorkerkplein.nl lees je meer over het event, én over de brouwers en de bieren die ze presenteren.

Hoe ging dat vroeger eigenlijk, met bier in Middelburg? Via o.a. Google Books kun je de ‘Ordonnantie op den Bier Excijs‘ vinden, uit 1590. Dat was een soort bierbelasting en systeem waarmee de stad Middelburg haar bierhandel controleerde, inkomsten inde en fraude bestreed. Alles werd ermee geregeld: van het reinigen van de vaten tot het verbod op het mengen van bieren. Het doel: eerlijk bier, nette prijzen en betrouwbare accijnzen.
Eind zestiende eeuw klaagde’ heel Middelburg’ namelijk over misstanden: twijfelachtige brouwsels, gesjoemel met maten en ontduiking van belasting. Daarom kwam die set strenge regels er, op 10 mei 1590. Het zogenoemde Excijshuis aan de Nieuwe Haven werd de spil: pas na betaling en biljet mocht een vat de straat op.
Qua brouwen waren Pharao, Israël, Meuselaer en klein bier (Keuyte) de officiële smaken. Kwaliteit was wet: ‘goed, rein en kuisbaar’. Vaten moesten geijkt en gebrand zijn met de stadsburg; zuur of ‘vaats’ bier werd teruggestuurd. Elk vat kreeg een zegel: rood voor binnen de stad, groen voor export, en alles werd nauwkeurig bijgehouden in registers.
De prijzen die tappers mochten rekenen stonden vast en moesten zichtbaar aan de deur worden opgehangen. Mengbier? Absoluut niet. Ook het tappen van ‘klein bier’ en Meuselaer was voor tappers verboden. Boetes liepen op bij herhaling, en ook een ‘schorsing van de nering’ was mogelijk.
De ordonnantie laat zien hoe serieus Middelburg haar voedselketen en belastingbasis nam. Bier was dagelijkse kost en een economische motor. Met zegelaars en proevers als vroege ‘kwaliteitscontroleurs’ zette de stad in op transparantie, letterlijk tot in de kelder. Zelfs het terugbrengen van vaatwerk was gereguleerd; misdragingen van bierdragers (vloeken inbegrepen) konden leiden tot schorsing.
Proost!
