Er is veel beweging in en rondom ons mooie stadhuis, deze week. We kregen er diverse vragen over. Wat is er allemaal gaande?
Je kunt de onderzoekswerkzaamheden zien als een vervolg op het onderzoek naar de staat van het gebouw in 2020. Toen bleek dat de balustrades beschermd moesten worden met hekwerk.
Nu is gebleken dat de beelden en ornamenten ook beschermd moeten worden. Daarom heeft Gemeente Middelburg opdracht gegeven om alvast een paar maatregelen nemen. Tegen de zijgevel van het stadhuis, aan de kant van de Lange Noordstraat, worden zogenoemde weringsnetten geplaatst. Die zijn gemaakt van geknoopt polyethyleen dat geen water absorbeert, niet uitrekt, en UV-stabiel en chemisch inert is.
Een groot deel van de beelden aan de voorgevel zijn nu gezekerd met een spanbanden. De aangetroffen scheurtjes zijn nog niet zo groot, maar veiligheid heeft de eerste prioriteit. Daarom is voor deze tijdelijke oplossing gekozen. De gemeente schreef in een persbericht:
“Het is nog niet bekend hoe lang de netten blijven hangen. De gemeente laat de hele gevel onderzoeken. Uit dit onderzoek moet blijken wat er precies verder moet gebeuren en wat dit gaat kosten. Het traject tot nu toe bestaat uit verschillende onderzoeken en inspecties met iedere keer een verdiepingsslag, van grof naar fijn. Nu dus een fijnere verdieping dan de vorige inspectie (bijvoorbeeld toen we erachter kwamen dat de balustrade beschermd moest worden). Op dit niveau kwamen we erachter dat dit aan de hand is. Zodra de inspectie op steenniveau voltooid is, wordt een plan gemaakt om de restauratie van de gevel aan te pakken. Vervolgens maken we de planning. Het stadhuis blijft open voor gebruik.”
Kort samengevat komt het er dus op neer dat de staat van de gevel slechter is dan men had gehoopt. De kans is natuurlijk groot dat hier een flinke klus uit voort gaat komen, die mogelijk veel geld gaat kosten. We spraken vanochtend ook heel even met de nieuwe wethouder Eduard Smit en met vakspecialist bouwkunde Niels Hazenoot van de gemeente. Ook zij kunnen in dit stadium nog geen concrete uitspraken doen over de omvang en kosten van het geheel, maar ze houden wel rekening met alle scenario’s.
Waar iedereen het wel over eens lijkt te zijn is dat er niet bezuinigd kan worden op de herstelwerkzaamheden. Het stadhuis is een van onze belangrijkste monumenten, en een visitekaartje van de stad. Dat kun je niet af laten brokkelen. Misschien zal later wel blijken dat het nodig is de werkzaamheden over een wat langere periode te smeren, dat zou natuurlijk kunnen.
In dat kader wordt er ook gekeken naar de oorzaken van de problemen. De vele duiven in de stad helpen ook niet echt. Hun zure poep tast de zachte steen aan, en versnelt de slijtage. Er wordt dus ook gekeken hoe de vogels aangepakt kunnen worden.
Wij opperden voor de gein om een paar van die vijf jonge slechtvalken van de Lange Jan naar Malle Betje te verkassen, maar dat kun je niet sturen uiteraard. We zagen in de vensterbanken naast de beelden wel bakjes staan met spul dat nog het meest lijkt op mayonaise. Niels legde uit dat het goedje er voor duiven uitziet als vlammen. Dan gaan ze daar dus niet meer zitten.
Een ding is zeker: het onderzoek naar en het werk aan het stadhuis is voorlopig nog niet klaar. Je kunt je troosten met de gedachte dat dit van alle tijden is. Een snelle zoekactie in de beeldbanken van ZB Bibliotheek van Zeeland en het Zeeuws Archief levert beelden op van restauraties in onder meer 1881-1918, 1959, jaren zestig, 1980 en 1986. Fotografen als Jacqueline Midavaine en Jaap Wolterbeek deden er in die laatste twee periodes uiteraard verslag van. Zie de collage op de laatste afbeelding.
Historische beelden: Beeldbanken Zeeuws Archief en ZB