Ach! Zojuist hebben we te horen gekregen dat Cor Franse plotseling is overleden. Zijn achterkleinzoon Délano Lagace schreef ons:
“Goedemorgen, het is heel snel gegaan met m’n opa. Vrijdag was er niks aan de hand en zijn we samen nog wat wezen drinken op terras. De volgende dag heeft mijn moeder hem thuis gevonden, ernstig verzwakt. Hij is toen met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Zijn toestand was zeer kritiek toen. Zondagochtend ging het een klein beetje beter met hem, maar hij is uiteindelijk gistermiddag overleden.”
Wij spraken hem kort voor het weekend ook nog even. Tot twee maanden terug kenden we deze Middelburger alleen van gezicht, maar de laatste maanden kwam hij bijna dagelijks naar Seventy-Seven. Zo halverwege de middag mocht hij altijd graag een paar biertjes of een glaasje cola-vieux drinken op het terras.
Sinds ons stukje over Modderoord en de Middelburgse Boys konden we niet meer stuk bij hem. “Ik word door allerlei mensen herkend op straat, dat is toch niet normaal?” Dat zei hij vorige week misschien wel voor de derde keer. Cor maakte er geen geheim van dat hij smartphones maar wonderlijke apparaten vond. Zelf had hij geen mobieltje. “Zoeken jullie dat nu allemaal op, op dat dingetje? Ongelooflijk!”
Maar ondertussen haalde Cor zelf regelmatig oude verhalen uit zijn eigen geheugen op. Over het café van van Hoepen, en nog veel meer. Hij vertelde ook graag over een veel recenter voorval. Vorig jaar werden door Cors oplettendheid een paar bankpasfraudeurs opgepakt in Middelburg. Hij vertrouwde de mannen gewoon niet. Terecht zo bleek. Hij was er maar wat trots op.
Cornelis Franse zou op 18 juni 85 zijn geworden. Hij heeft het helaas niet meer gehaald. Wij wensen de familie, vrienden en andere nabestaanden veel sterkte met dit verlies.
Rust zacht Cor. Vanmiddag drinken we er eentje op jou. Op de manier zoals je dat graag zou hebben gezien: we maken dan een lichte buiging en roepen uit: “Op de weledele heer Franse! Proost!”