“Wat een prachtig vakwerk wordt hier verricht!” Het team van Bouwgroep Peters zegt het met trots op de eigen website. Dat is terecht, weten we nu, want vanmiddag mochten we het genoemde vakwerk met eigen ogen aanschouwen.
We waren namelijk te gast in (en op) de gebouwen van het Schuttershofcomplex die horen bij de voormalige de Sint Sebastiaansdoelen. De mensen van bouwgroep Peters zijn al geruime tijd bezig met de casco restauratie van de achterste panden (gezien vanaf de Kromme Weele). Die staan dus rechts van de ruimte waar voorheen de cinema zat. Op onderstaand screenshot van Google Maps: het gebouw bij Schuttershofstraat 1A, plus de gebouwen erachter en meteen ernaast.

Bouwgroep Peters werkt in opdracht van Kees Rijn en Connie de Lange, die al sinds 1986 de eigenaars zijn van het Schuttershofcomplex. De werkzaamheden zijn al flink gevorderd, maar nemen wel iets langer in beslag dan verwacht. “De oude dame had wel een paar verrassingen voor ons in petto”, lachte William Voet vanmiddag. “Daarom is de oplevering pas na de vakantie.”
William, de bedrijfsleider restauratie en renovatie bij de bouwgroep, doelde daarmee op het gebouw zelf. Hij was het die ons vanmiddag tekst en uitleg gaf bij het project, samen met voorman René Goedbloed. Het duo werkt al sinds de jaren 80 voor het bedrijf. Onnodig te zeggen dat deze twee heren weten waar ze het over hebben. Op de foto’s zie je een aantal voorbeelden van het genoemde prachtige vakwerk. Denk aan de restauratie van balken en kozijnen, maar ook aan nieuwe goten, zinkwerk, schilderwerk, vernieuwde daken en schoorstenen, en nog veel meer.
Een van de mooiste ruimtes van het complex is de voormalige bestuurskamer, in het zogenoemde verenigingsgebouw, dat dateert van rond 1900. Je kunt begrijpen dat voor de restauratie van elementen in die ruimte soms extra vakmensen nodig zijn. Neem nu die schitterende glas-in-loodramen met die prachtige wapens erin. Om die op te knappen en schoon te maken werd de expertise van ’t Ouwe Glas’uus. Juist ja, dat is het bedrijf dat bijvoorbeeld ook wordt ingezet voor het glas in lood van het Stadhuis van Middelburg. Rinus en Bart, weet je nog?
Het is allemaal even mooi, maar als je écht wil begrijpen wat er allemaal gebeurt, en wat de geschiedenis is van het Schuttershofcomplex, dan zul je er even rustig voor moeten gaan zitten, want de geschiedenis gaat ver terug. Sowieso tot 1594, maar je kunt ook nog verder teruggaan, tot het begin van het Augustijnenklooster. Dan zit je al in 1292! De lemma’s op Middelburg Dronk vertellen ook iets over de oude en recentere horeca-geschiedenis van het complex, maar voor de uitgebreide bouwgeschiedenis verwijzen we graag naar de Bouwhistorische verkenning van Hylkema Erfgoed, die we van Connie kregen. Een prachtig overzichtsdocument, dat je hier kunt lezen.
Het is allemaal even mooi en interessant, maar wat gaat er nu uiteindelijk gebeuren met deze gebouwen? Nou, we kunnen melden dat er wel al een nieuwe bestemming is. We mogen nog niet alles verklappen, maar wel dat de dynamiek die er ooit was nieuw leven zal worden ingeblazen. Stretch & Strength, tonen en sculpten, om maar eens met een paar insiders te spreken!
Met verhalen over die bestemming, vergunningen en procedures zouden we nog wel een paar stukjes kunnen vullen. Maar ook die informatie laten we maar even voor wat ‘ie is. Laten we het er op houden dat Kees en Connie veel wegen hebben bewandeld, heel veel wegen. Op het terras kregen we er wel eens flarden van mee. Het was bij vlagen ongelooflijk, ondanks de bereidwilligheid van veel partijen. Mensen die het nieuws rondom dit soort projecten volgen herinneren zich misschien nog het verhaal van twee jaar geleden, bij Omroep Zeeland. Van de bestemming waar toen sprake van was is nu, uhm, geen sprake meer, en dat komt niet door Elza, zeg maar. We hadden het er niet heel expliciet over, vandaag, maar William en René lieten wel duidelijk merken hoezeer ze het doorzettingsvermogen van Kees en Connie, op alle vlakken, waarderen en respecteren.
Dat geldt voor ons overigens ook. We moesten eens weten, als buitenstaanders, hoe ingewikkeld dit soort trajecten soms zijn, en hoeveel geld en energie die vreten. Het zou enorm relativeren, denken we.
En nu we het toch over relativeren hebben: de mensen van Peters aan het werk zien op een middag waarop een nationaal hitteplan van kracht was, dat werkte ook best relativerend. Voor ons dan toch. Overal hoorden we vandaag mensen zuchten over de hitte. De tijdlijnen wekten de indruk dat veel mensen vanmiddag ergens aan het water of in de schaduw verkoeling aan het zoeken waren. De mannen van Peters niet. Beneden werd er gezaagd en geveegd, op het dak werd er geschilderd en met zink gewerkt. Iedereen was vrolijk, niemand begon over de temperatuur.
Heel Holland zuchtte? Welnee! Niet hier. Hier werd prachtig vakwerk verricht!
Historische prenten Schuttershof en kaartfragment locatie 1594: ZB Beeldbank Zeeland en collectie Rijksmuseum