Op naar Griekenland! Nina en Willem nemen afscheid van Dille & Kamille Middelburg
Het was eigenlijk nooit de vraag óf Nina Kasfiki en Willem Burger een keer naar Griekenland zouden emigreren, de vraag was vooral wanneer.
Welnu: het moment van het grote vertrek is bijna aangebroken. Ja, jullie lezen het goed: het stel dat 16 jaar geleden Dille & Kamille naar Middelburg bracht, en tien jaar geleden aan de wieg stond van het festival Culikaravaan, gaat onze stad verlaten. Ons land zelfs!
Een nieuwe Dille & Kamille in Middelburg…
Op 1 maart dragen ze de geliefde winkel in de Langeviele over aan het moederbedrijf, dus aan aan Dille & Kamille zelf. De winkel wordt vanaf 2 maart grondig verbouwd, om in april te heropenen in het nieuwste Dille & Kamille winkelconcept. De franchiseformule wordt daarmee losgelaten. Stefanie Fajardo wordt de nieuwe storemanager. Je kent haar misschien al van Bever, een paar panden verderop. Die winkel runde ze de afgelopen twee jaar.
…en toch vertrouwd
De drie vaste medewerkers van de winkel, Ingrid, Suan en Evelyne blijven gewoon in dienst. Dat is goed nieuws voor de dames zelf, maar natuurlijk ook voor alle vaste klanten. Vertrouwde gezichten van drie toppers, op een vertrouwde locatie. Gelukkig maar!
Gisteren schoven we nog even aan bij Nina en Willem, in de kleine keuken naast het magazijn, achterin de winkel. Tien jaar geleden zaten we daar ook, voor een eerste kennismaking met het stel, dan toen sinds vijf jaar in Middelburg woonde en werkte.
Hoe het begon
Ze kwamen in 2010 vanuit Utrecht en kenden hier aanvankelijk niemand. Toch was de stad voor Nina geen onbekend terrein. Haar moeder is namelijk een Zeeuwse, geboren en getogen in Middelburg. Zelf groeide Nina niet op in Zeeland, maar kwam ze wel jaarlijks vanuit Griekenland naar haar oma in Domburg. Haar vader is Grieks, afkomstig van het eiland Korfoe.
Voor Willem en Nina was de verhuizing een sprong in het diepe. Willem: “we kwamen hier zestien jaar geleden en kenden niemand. Dat was spannend, Maar Middelburg is geweldig voor ons geweest. We hebben werkelijk nooit spijt van onze beslissing gehad. Onze kinderen hadden hier een geweldige jeugd en wij een fijn leven.”
Saartje
Het avontuur met Dille & Kamille begon min of meer per ongeluk. In 2007 fietste Nina met haar schoonzusje naar Veere en zag daar het winkeltje ‘Saartje’. “Dat voelde zo ouderwets en gezellig,” vertelt ze. “Ik dacht meteen: ‘dit is gewoon Dille & Kamille!” Dat merk kenden ze al goed. In Utrecht, waar de twee eerder een restaurant hadden, zat een vestiging van de winkel in dezelfde straat. Willem besloot de proef op de som te nemen en schreef een brief met de vraag of Dille & Kamille aan franchising deed. Dat bleek zo te zijn. Toch duurde het nog twee jaar voordat alles rond was. Maar het kwam goed. Ze verkochten hun restaurant en verhuisden met drie jonge kinderen naar Zeeland. Een ingrijpende stap.
De kinderen zijn inmiddels volwassen en uitgevlogen. Een woont in Griekenland, de andere twee in Utrecht en Den Haag. Ook daarom voelen Nina en Willem nu de ruimte om zelf de volgende stap te zetten: verhuizen naar Griekenland. Willem: “het was altijd de bedoeling, maar we wilden eerst een tussenstap maken buiten de Randstad, en pas naar Griekenland gaan als de kinderen groter zouden zijn.”
Ondernemen zonder grote tegenslagen
Grote zakelijke tegenslagen hebben ze in Middelburg niet gekend. De winkel heeft al die jaren gewoon altijd goed gedraaid. Zelfs de coronaperiode viel hen uiteindelijk mee. Het waren weliswaar onzekere en soms ronduit rottige maanden, maar de zomers waarin de winkel open mocht, maakten veel goed. Tegelijkertijd was het een bizarre tijd. Rijen buiten, maximaal 25 klanten binnen, werken met mandjes om het aantal bezoekers te tellen. Nina herinnert zich de opeenvolging van posters: ‘Winkel dicht’, ‘afspraak maken’, ‘mondkapjes verplicht’.
Sommige klanten deden moeilijk over de mandjes, maar het was de enige manier om de regels na te leven. En soms leverde het ook komische taferelen op. Beiden: “het was hilarisch hoe sommige mannen zo’n mandje vasthielden. Helemaal verkeerd, onder hun arm geklemd in plaats van aan het hengsel.”
Culicaravaan: meteen een succes
Gevraagd naar een of meerdere hoogtepunten van 16 jaar ondernemen in Middelburg twijfelen de twee geen moment. Bijna synchroon wijzen ze naar de twee posters aan de muur, van Culikaravaan 2015 en 2016 om vervolgens in koor te zeggen: “dat was het tofst!”
Het initiatief ontstond bijna als een soort grap. In Zeeland waren destijds geen foodtruckfestivals, en bedrijven uit andere regio’s wilden niet komen. “Dan doen we het zelf wel,” zei Willem. “En dan gaan we het goed doen.” Ze wisten niet hoeveel bezoekers ze konden verwachten, die eerste avond. Ze hielden zelfs rekening met slechts een handvol mensen. Het werd echter meteen een succes. De Foodtrucks uit de Randstad waren al op de eerste avond uitverkocht. De locatie bij de molen was daarbij essentieel. Ze moesten er stevig voor lobbyen, want de gemeente zag het evenement liever op het Molenwater of het Damplein. Maar Nina en Willem wilden juist díe plek.
Uiteindelijk groeide de Culicaravaan uit tot een lokaal fenomeen. “Ik ben er trots op dat het nog steeds bestaat,” zegt Nina. “Het is echt een lokaal ding geworden waar mensen naartoe gaan om hun buren te zien.” Ze stopten er zelf mee toen het huis van Nina’s vader in Griekenland opgeknapt moest worden: dat was een project dat veel tijd en geld vergde. Bovendien viel de organisatie telkens in de zomermaanden, precies wanneer de kinderen vrij waren. Dat maakte het intensief. Té intensief.
Van 25 naar meer dan 55 winkels
Toen Nina en Willem begonnen, telde Dille & Kamille 25 winkels, waarvan slechts vijf franchisevestigingen. Inmiddels zijn het er meer dan 55 in Nederland, Duitsland, België en Frankrijk. Het bedrijf is ondertussen gestopt met het franchisemodel en werkt voornamelijk met eigen filialen. Dat maakt hun vertrek minder problematisch voor de organisatie. “Ze vinden het dan ook niet erg dat wij ermee stoppen,” zegt Nina.
84 Cupcakes
In de winkel organiseerden ze ook eigen activiteiten. Zo was er de taartenbakwedstrijd, die ze een keer of vijf hielden. Een poster van 84 cupcakes (gemaakt samen met Helen van HofPop en Connie van voorheen De Vriendschap) roept nog altijd een glimlach op. Nina: “dat was zó leuk. Er zaten een paar prachtige exemplaren tussen, maar ook een paar hele smerige.”
En straks?
Al die herinneringen blijven, maar de blik van Willem en Nina is nu uiteraard vooral voorwaarts gericht, dat kun je begrijpen. Wat ze op Korfoe precies gaat ligt nog grotendeels open. Willem: “eerst maar eens zorgen dat alles wat we wél mee willen nemen daar ook belandt. Daarna zien we wel.”
Ze gaan in ieder geval nog niet op hun lauweren rusten. Willem gaat misschien wel mensen helpen die zich ook op het mooie eiland willen vestigen. Hij was er de afgelopen jaren al heel vaak, om te klussen. Inmiddels beheerst hij de taal ook, kent hij de weg goed, en is er een kring van vrienden en bekenden die kunnen helpen bij verbouwingen, aankopen en wat al niet meer. En Nina? Die redt zich er zeker ook. Ze komt tenslotte min of meer thuis. Maar een winkel runnen, met personeel? Dát gaan ze niet meer doen, hoe dol ze ook zijn op de trouwe dames in Dille & Kamille. Het was mooi, maar nu is het tijd voor iets anders.
Bedankt!
Als je Nina en Willem nog even wil bedanken, of geluk wil wensen, dan heb je nog iets meer dan twee weken de tijd. Wij danken deze ‘opgewekte ondernemers’, zoals we ze in 2015 omschreven vanaf deze plek ook. Fijne mensen, die mooie dingen gaan doen. Het is ze van harte gegund. En wie weet, treffen we hen nog eens op Korfoe. “Bel gerust, als jullie hier ooit heen komen!, zei Willem nog. We sluiten zeker niet uit dat dat ooit zal gebeuren, want we zijn dol op Griekenland. Die vingers van God willen we ook wel eens zien!
Genieten maar, Nina en Willem!
Geen zoekresultaten voor "{term}"
