Van die woensdagen die er toe doen. Dat je op zo’n dag met je telefoontje vier topfotografen loopt te kieken. Fotografen die ontelbaar veel prachtige portretten maakten en maken. Kunstenaars zijn. Alles van het vak weten. Barsten van de verhalen.
Zulke dingen hebben iets langer nodig, om te bezinken 💯
Bovenstaande woorden mompelden we eerder deze week in de privé-sfeer, direct na een bezoekje aan de studio van fotograaf Ruden Riemens aan de Korendijk. Ruden was daar die middag in het gezelschap van twee andere fotografen: Middelburger Rob Marinissen en Hans de Kort, die zijn thuisbasis in Hilversum heeft. De drie maakten begin jaren 80 deel uit van dezelfde lichting studenten van de School voor Fotografie en Fotonica in Den Haag, die later opging in de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten.
Hans was niet zomaar in Zeeland. Hij genoot weliswaar óók van een korte vakantie in Zoutelande, maar dat verblijf combineerde hij wel met werk aan zijn enorme project ‘1000 fotografen’, dat hij zelf omschrijft als ‘een document dat de toekomst van de fotografie onderzoekt’. In een tijdsbestek van 10 jaar worden 1000 fotografen geportretteerd, startend 2023, 100 per jaar. Het doel is om een breed scala aan aspecten van de fotografie te belichten, met de nadruk op verschillende genres en toepassingen. Lees op de website van Hans vooral even het hele verhaal.
Voor het project was Rob eerder die week al vastgelegd door Hans met, zoals hij dat zelf zei, ‘zijn geliefde Nikon F2AS die ‘de groten der aarde’ zag‘. Deze middag was het de beurt aan Ruden. Over zíjn vakmanschap schreven we onder meer in 2020, toen hij Rinus Souisa portretteerde voor een boek van Filip Leu. Toen we binnenkwamen was er van een shoot echter nog geen sprake. De drie studie- en vakgenoten zaten lekker bij te praten over hun beginjaren, de ontwikkelingen binnen het vakgebied en nog veel meer. Heerlijke verhalen hoorden we, van drie mannen die héél veel hebben gedaan en gezien.
Hans kenden we op voorhand nog niet, eerlijk is eerlijk, maar wat een baas is hij ook zeg! We kunnen het iedereen zeer aanbevelen om eens rustig voor zijn website te gaan zitten. Onder ‘Werken’ zie je belangrijkste projecten. Naast ‘1000 fotografen’ ook intrigerende als ‘Geen foto’s van van Gogh‘ of ‘Tienerbroers en -zussen‘. Vergeet ook niet ‘Mijn Generatie‘, waarmee hij de Zilveren Camera won. Geweldig mooi.
We vinden het werk van Hans extra bijzonder omdat hij op zeker moment ook is teruggekeerd naar de oorsprong van de fotografie, naar het vakmanschap van de negentiende eeuw. We zaten al met open mond te kijken naar de camera waar hij woensdag mee werkte, een Rolleiflex, maar die is nog modern in vergelijking met de technieken waarmee hij werkt in zijn rol als ‘herontdekker van het natte plaat collodiumproces’. Hij verzorgt zelfs workshops op dat gebied. Zie ook het fraaie filmpje, onderaan. Waanzinnig, toch?
Jullie kunnen wel snappen dat wij een beetje raar worden in het hoofd als we, met de iPhone in de hand, omringd worden door zó veel vakmanschap. Dan voelt het bijna als ongepast om er op los te kieken zoals we dat altijd doen. Overbelicht, onderbelicht. Alles voor het tempo. Het maakte de drie meesters echter niks uit. Ze bemoeien niet en adviseren niet. Ze respecteren de amateurs ook.
In de serie ‘1000 fotografen’ worden ze niet per se gemeden bovendien. Hans onderzoekt alles. Van die eerste natte platen van toen tot AI nu. De ontwikkelingen rondom het project kun je ook volgen via sociale media. Zo maakt Hans ook altijd nog even even een foto met zijn eigen telefoon, als hij bezig is met de Rolleiflex. “Voor Instagram!”
Dat zeggen we: van die woensdagen die er toe doen.