Ok. We doen ook dit jaar één keer een ‘disclaimer’. We promoten hier, dag in dag uit, alles wat met Middelburg heeft te maken. Dat doen we vanuit het hart, maar dat betekent natuurlijk niet dat we zelf ook dol zijn op alles wat er gebeurt. We weten weinig van klassiek, en Hazes zingen we pas mee als we dronken zijn. Dat werk. En shoppen? Het liefst bij één winkel, alles in één. We durven niet eens te zeggen bij welke winkel, omdat het anders reclame is, ofzo.
We zijn nu ook helemaal in Winterstad. En reken maar dat we dat ook echt zijn. We volgen alles. Maar het is ook zo dat we niet bij alle feestjes kunnen zijn. Zouden we ook niet eens willen. Heb je de agenda al eens bekeken, voor december?
We waren vanmiddag wel even in Seventy-Seven. Het toeval wil dat we daar wel vaker zitten. Kunnen we kort en lang over zijn: we zijn er een soortje opgegroeid. Maar dat terzijde. Die Wintertent voor de deur? Dat is voor ons vooral extra ver lopen als je een sigaretje wil roken. Met allemaal gasten die je anders wat minder vaak ziet overdag. Loop je daar weer. Zit je daar weer. Maar komaan he: ‘wij doen wat we doen, tsss!’
Maar stiekem vinden vaste gasten van cafés het ook prachtig, als er reuring is, en vernieuwing. Dat je mensen ziet die je nog nooit zag. Of die je al lang niet meer zag. Dat ook de kindjes kunnen rondkruipen, als er 20 meter bier wordt geharkt. Dat geeft een soort gevoel van…. na ja, winterstad.
Vanmiddag was een perfect voorbeeld. Hayo Kaffeethof kwam Franse muziek draaien in de zaak waar hij ooit werkte. Zijn kok Remco, beter bekend als Kaasvlinder, kwam de kaas en worst verzorgen. Bij de wijn van Monique. De vaste gasten vond het maar gek: bijna alle tafeltjes waren gereserveerd, binnen en buiten. “Je moet toch gewoon binnen kunnen vallen in een kroeg?” Goed punt, maar dat kon ook. Eind van de rit zaten zowel kroeg als winterterras zo goed als vol. Niet aan te slepen, al die kaasjes. Prima deinen op die muziek.
De les? Weten wij veel. Maar we moeten gewoon genieten met z’n allen, en niet te veel zeiken. Wij zijn de Winterstad!
En met een paar wijn in je mik wordt een artiest als Jacques Dutronc ook steeds ’te gekker’. Versta je geen reet van Frans? Dan ben je een van de velen. Hiero! Met een soort van vertaling!
Nooit eens wat. En daarom alles!