Reuring in de Korte Noordstraat vandaag! Daar, bij Dierenkliniek Middelburg, nam Marian van Wingerden na 33 jaar afscheid van haar werk bij de kliniek. De tip over dat afscheid kregen we van haar zoon, Matthew Brady. We kennen de man niet, maar het is een lieve zoon, stellen we ons zo voor.
Maar Marian dan! Die ene keer dat we uitgebreid schreven over de kliniek, die in 2021 dertig jaar bestond, was Marian niet aanwezig. Nu weten we dat alleen dat al best bijzonder was. Ze was er zowat vanaf het begin!
Vanmiddag om 15.00 uur begon de afscheidsreceptie. Wij waren er precies op dat tijdstip, maar we waren zeker niet de eerste. Marian vond het leuk dat we er waren, maar ze moest al gauw weer door natuurlijk. Kus hier, cadeautje daar. Zo gaat dat, op recepties.
Tussen de omhelzingen door vroegen we nog naar haar hoogtepunten, in al die jaren. Iedereen weet: wij zijn nogal van de diepte-interviews ^^. Maar het bleek toch een lastige vraag. “Er waren zó veel hoogtepunten!” zei ze alleen maar.
Maar even later, op weg naar de Markt, kregen we het gezochte alsnog. Daar liep Sonja, die we dagelijks spreken in de stad. We weten dat het een groot liefhebber van katten is. We zagen haar al vaak in de omgeving van de kliniek bovendien. Katten kúnnen een dure liefhebberij zijn, zeker als ze iets mankeren.
We zagen in de Lánge Noordstraat al meteen waar Sonja op weg naartoe was. Het afscheid van Marian? Reken maar!
“Ik breng een bloemetje bij Marian ja. Zij dácht niet alleen mee met ons, als klanten. Ze voélde ook mee. Goud.”
We vroegen verder helemaal niks. We mogen dan zelf geen huisdieren hebben: we weten wel dat het voor eigenaars van dieren erg belangrijk is. Dieren zijn soms net als kindjes.
En wat Marian gaat doen, nu ze met pensioen is? Er lekker van genieten, wat dacht je dan?
Veel geluk Marian! We doen maar net of al die mensen die bij je kwamen ook kennen, en zeggen gewoon, ook namens hen: bedankt voor alles!