Matthieu Jobse is geen onbekende verschijning op Wij zijn De Stad. In januari 2018 kwam deze man, die zichzelf soms ook omschrijft als fietswrakvisser en inzamelaar van statiegeldflessen, bij ons in beeld. Sindsdien komt hij regelmatig voorbij hier.
Als het gaat om deze man moeten we altijd denken aan de woorden van zijn moeder, die we spraken toen de stad een nieuwe fietskar voor hem had geregeld, nadat zijn oude was gestolen. Ze zei die dag tegen ons: “Wat fijn dat jullie met respect over hem schrijven. Het is ook maar een jongen die gewoon het beste met de wereld voorheeft.”
Dat merken we inderdaad aan alles. Dat betekent niet dat Matthieu alles goed doet. Hij wil in de groep van Wij zijn De Stad ook nogal eens uitvallen naar plekken die minder opgeruimd zijn. Hij trekt het zich nu eenmaal aan, als ‘het ergens een bende is’. Dat is prima natuurlijk, maar dan moet je geen adressen of namen noemen. Dat vergeet hij wel eens. Zo nu en dan spreken we hem er dan op aan. Of, als er klachten over komen, verwijderen we een bericht zelfs wel eens.
Maar we vergeven het hem altijd hoor, want deze man is gewoon goud. Vanochtend zagen we een nieuw bericht van hem in de groep. Hij legde uit dat hij ‘even’ naar Zierikzee op en neer was gereden met zijn fietskar, om een magnetron af te geven. Hij vindt het nu eenmaal doodzonde, als dingen die het nog doen worden afgeschreven. We citeren:
Zo, blij dat de dag er weer bijna op zit. Ik ben bijna fysiek kapot. Vandaag is deze fiets met kar erachter op en neer geweest naar Zierikzee. Wat een reis zeg. Om 5 over half 7 vanavond was ik terug. Blij toe. Helemaal bezweet en zo stijf als een plank. Ik had daar een magnetron bezorgd voor Ik Geef weg Walcheren.
Want de weggeefklant wilde geen verzendkosten maken en ik geen kosten voor de bus. Dus dan maar met fiets en kar naar Zierikzee. Er zat niks anders op. Maar aangezien dat ik vele kilo’s kwijt moet raken en fors moet afvallen is dit een uitstekende activiteit waarmee je veel vet verbrand. En dat was precies wat ik nodig had. Dus om 5 over half 7 blij toe dat ik weer terug was van een lange verre reis met fiets en kar naar Zierikzee.
Het is toch fenomenaal? Bijna 90 kilometer fietsen!

Foto’s: Edwin Mijnsbergen