Marc (Marco) Baljeu
1963 – 2024
Een kleurrijke Middelburger is niet meer.
Afgelopen weekend bereikte ons het verdrietige nieuws dat Marc Baljeu afgelopen vrijdag op 61- jarige leeftijd is overleden. Via een vriendin van hem ontvingen we het onderstaande bericht, dat we integraal overnemen. We wensen familie, vrienden en alle andere nabestaanden veel sterkte met dit verlies.
Marc zette zijn eerste stapjes aan de Herengracht in Middelburg. Net als zijn opa en vader, rolde Marc het kappersvak in. Daar aan de Herengracht werd hij later mede-eigenaar van kapperszaak Baljeu, op de hoek bij de Watertoren.
Muziek en water waren belangrijk voor hem. Hij ging graag naar concerten en optredens. Marc was zelf ook een goede gitarist en samen met zijn maten maakte hij regelmatig muziek. Van kinds af aan surfte en zeilde hij. Een hobby die hij de laatste jaren – sinds zijn verhuizing naar Veere – terug opgepakt had. Lekker dobberen op het water of prutsen aan zijn bootje.
Zijn vader en moeder waren van na de oorlog en hadden zich net als veel mensen van die generatie ‘uit de armoede’ gewerkt. Ze hadden de lat hoog liggen. Dat heeft Marc getekend. Hij zette zich graag af. Met schone schijn had hij niets. Hard werken kon hij daarentegen als geen ander.
Marc is zijn hele leven zoekende geweest. Zoekende naar wie hij was en hoe hij zijn leven op zijn eigen wijze kon leven. Een bepaalde periode in zijn leven zocht hij het vooral buiten zichzelf. Hij stond in die tijd bekend als ‘enfant terrible’ en de Middelburgse horeca zag hem vaak liever gaan dan komen.
Van de een op de andere dag was Marc er helemaal klaar mee. Hij stopte rigoureus met deze levensstijl. Vanaf toen richtte hij zijn zoektocht naar binnen. Zoals bij alles, deed hij ook dit met volle overgave. Hij las veel boeken en artikelen, bezocht bijeenkomsten en ontmoette gelijkgestemden. Het was in die spirituele zoektocht dat hij Tinka ontmoette. Zij hadden een diepe verbondenheid. Tinka nam hem mee naar een andere wereld. Dat leverde hem een hoop nieuwe inzichten én fijne vrienden op.
Op zeker moment wilde Marc zich losmaken van zijn verleden en zich vrij voelen om het op zijn eigen manier te doen. Hij verkocht de zaak aan de Herengracht en begon in de Herenstraat. Daar had hij een bloeiende kapperszaak, een zaak in zijn eigen stijl. Na de coronatijd verkaste hij zijn kappersstoel naar zijn woning in Veere. De meeste klanten verhuisden mee en er kwam een heel nieuwe klantenkring uit Veere bij.
Marc was een echté vakman, een zeer bekwame kapper. Maar ook een fijn en lief persoon, waar mensen graag kwamen. Wie bij Marc in de kappersstoel zat, werd niet alleen fantastisch geknipt: klanten gingen naar huis met nieuwe bespiegelingen en levenswijsheden.
Half augustus kreeg Marc te horen dat hij ziek was. Zo ziek, dat ze niets meer voor hem konden betekenen. Dat was een harde klap voor hem en zijn dierbaren. Marc had er zelf al snel vrede mee en zei: “Het is goed zo. Ik heb hard gewerkt en ik mag naar huis. Ik ervaar rust en stilte in mijn hart.”
Zijn ziekbed was kort. Zijn zoon Ruben (op wie hij zo trots was), broer Jacco en zus Hellen, Tinka en vele lieve vrienden omringden hem met zorg en liefde. Vrijdag 20 september is Marc aan zijn laatste reis begonnen.
Marc, we zijn trots op jou. Je hebt hard gewerkt. Goede reis, free spirit! ❤️🌟❤️