“Het is gedaan met de koopman.”
De Bloemenman van de Stad begreep meteen wat zijn vader bedoelde, toen hij deze woorden uitsprak. André Vandepitte Sr. had gestreden voor wat hij waard was, maar nu was het genoeg geweest. Hij was al langere tijd ziek maar zag zich nu ook geconfronteerd met allerlei beperkingen. Hij was zelfs een keer flink onderuit gegaan.
“Het is gedaan met de koopman.” Senior stelde het zelf vast en vertelde zijn naasten dat er wat hem betreft werd gestopt met levensverlengende behandelingen. Instructies voor de uitvaart gaf hij ook meteen. In besloten kring, zonder al te veel poespas graag. En zo geschiedde. André Léon Willy Vandepitte overleed op 9 december 2024, op 82-jarige leeftijd. Het overlijdensbericht verscheen ná de uitvaart in de krant en ook alleen daar.
Het droevige nieuws had ons ook bereikt. André Sr. mocht dan al geruime tijd met pensioen zijn; veel Middelburgers herinneren zich deze kleurrijke koopman nog maar al te goed. Als iemand die zó bekend is overlijdt, dan horen wij het meestal vrij snel. Omdat we er niets over lazen besloten we het te laten rusten, maar na het bericht in de krant stuurden we de Bloemenman wel een condoléance, waarbij we opmerkten dat we een eerbetoon aan dit icoon van ondernemend Middelburg toch mooi zouden vinden. De Bloemenman liet al vlot weten dat hij en de familie het daar mee eens waren. “Een beetje eer voor een echte O.G.”, knipoogde de Bloemenman afsluitend in zijn berichtje.
Een O.G.? André verwees met die term naar ons berichtje van november 2021, over de heropening van zijn winkel in de Lange Delft. Bij dat feestelijke moment waren zijn ouders ook aanwezig. In dat stukje schreven we over senior dat hij in de straattaal van nu een OG genoemd zou kunnen worden. OG is een overgewaaide afkorting uit de Amerikaanse straattaal, die staat voor ‘Original Gangster’. De term wordt gebruikt om iemand te prijzen die uitzonderlijk, authentiek of ‘old school’ is, of die ergens een expert in is.
Nou, authentiek en origineel was de oude Vandepitte zonder meer. We zijn te jong om ons iets te herinneren van zijn eerste jaren als ondernemer in bloemen en planten, maar foto’s en advertenties uit die periode spreken boekdelen. Vooral die advertenties zijn fenomenaal. Ze doen je afvragen hoe groot ‘het kraam met de vlaggetjes’ wel niet geweest zou zijn op sociale media, als die al hadden bestaan in die tijd.
André begon al vroeg met adverteren. Aanvankelijk via zogenoemde ‘kleintjes’. Van die korte advertenties die je alleen las als je er bewust voor ging zitten. De kleintjes van deze ondernemer blonken echter uit in actualiteit en humor. “Hoera! De jeugd koopt ook bloemen! Zoals ze lid zijn van Veronica kopen ze bloemen!” Later, in grotere advertenties, richtte hij zich rond moederdag rechtstreeks tot ‘de lieve kleine snotneusjes’, met mooie aanbiedingen. “Die lollie kregen je toch wel.”
En wat te denken van die advertentie waarin hij schreef dat ‘hij in de knoei zat’? Hij zocht een manier om meer bloemen te verkopen en loofde maar liefst 1000 gulden uit voor het beste idee. Crowdsourcing van heb ik jou daar! In 1972! In diezelfde advertentie overigens ook de aankondiging van de befaamde ponywagen waarmee kinderen door de stad werden gereden terwijl paps en mams aan het shoppen waren. “Wat ze in Amerika kunnen, dat kan André ook”, schreef hij erboven.
Met de Bloemenman dronken we recent nog even een biertje, om te proosten op senior. Na het werk uiteraard, op het moment dat hij er waarschijnlijk al een uurtje of twaalf op had zitten. Het levensverhaal over pa kwam ook aan bod, in grote lijnen, maar uiteindelijk spraken we toch vooral over de humor in alles, en over het belang van balans. Hard gewerkt werd en wordt er altijd, maar er moet ook ontspanning zijn. “De avond is van jezelf!” André roept het regelmatig. Hij citeert dan zijn vader. Die avond riepen we het samen, en hieven we het glas.
Op de koopman waarmee het gedaan is, maar die nooit vergeten zal worden.